Automatically translated.View original post

Tactile flavor that the starch can't give! Review made "Fresh Coconut Milk Authentic Sago" soft, melted pellets in the mouth. ðŸŒī

😃 to give away the delicious coordinates, helty lines and ancient Thai snacks!

ðŸĨĨ this round, ask for a review of the "Taro Corn Wet Sago, Fresh Coconut Milk" menu.

But the specialty is that we use# Authentic Sago(Sago from Phatthalung) I can say that the teger and taste are different from the common tapioca flour sago in different worlds! ðŸŒūâœĻ

Used to eat only sago made of flour. Today I tried "real sago from the sago tree." Can say that the world is very open! 😍

The difference is true sago (natural light brown) when boiled, it gets a soft, sticky texture with a unique fragrance, even more mixed with the crunchy sweetness of corn and the oil of taro...I forgot! ðŸŒ―ðŸ 

ðŸĨĢ Easy to find raw materials:

Genuine Sago Tablets (Early Sago) 1 Cup

Water (for boiling) 1: 5 proportion (1 part sago, 5 parts water)

Tone sugar (sweet as you like. Recommended less sweet to smell sago more clearly)

Taro Dice (Steamed Ripe)

Sweet corn (boiled, sliced). Anyone who has more to add is even more delicious.

Coconut milk juice part: fresh coconut milk, a little salt meal (cut salty, oily)

ðŸ‘Đ‍ðŸģ How to do pro (but very simple):

1. Set the water to boil (repeat that you have to boil too much! Otherwise, Nong Sago, we will pattern it into a water drop). Gradually sprinkle the sago pellets down. Trick is to be human all the time so that Sago does not clot (do not wash the sago pellets).

2.Boil until the sago pellets start to clear and frog's eyes (with a small white spot in the middle).

3. Add 3 tablespoons of sugar to melt, boil until smoldering, followed by our hero taro steamed and sweet corn. Stir well and turn off the light.

4. Make a simple drizzle. Bring the coconut milk mixed with salt, set the heat weak enough to start heating (do not boil until breaking it). If there is pandan, add it to boil together.

âœĻ Time to Serve! Put a warm sago in a cup, topped with salty fresh coconut milk on top. Say that the warmth of the sago and the ruffiness of the fresh coconut milk is perfect! The sago is lightly toothed, mixed with the oily of taro and the aroma of corn. One cup is never enough!

Anyone who has never tried to make a real sago, suggest to find the Phatthalung tree sago coordinates to try quickly and forget the same sago! ðŸĪŽ

# Simple menu # Thai snacks # Candy recipe # Join the kitchen with Lemon8

7/5 Edited to

... Read moreāļˆāļēāļāļ›āļĢāļ°āļŠāļšāļāļēāļĢāļ“āđŒāļ—āļĩāđˆāđ„āļ”āđ‰āļĨāļ­āļ‡āļ—āļģāļŠāļēāļ„āļđāđāļ—āđ‰āļāļ°āļ—āļīāļŠāļ”āļ”āđ‰āļ§āļĒāđ€āļĄāđ‡āļ”āļŠāļēāļ„āļđāļžāļąāļ—āļĨāļļāļ‡āđāļ—āđ‰ āļžāļšāļ§āđˆāļēāļāļēāļĢāđƒāļŠāđ‰āļŠāļēāļ„āļđāđāļ—āđ‰āđāļ—āļ™āđāļ›āđ‰āļ‡āļĄāļąāļ™āļŠāļģāļ›āļ°āļŦāļĨāļąāļ‡āļ—āļģāđƒāļŦāđ‰āļĢāļŠāļŠāļēāļ•āļīāđāļĨāļ°āđ€āļ™āļ·āđ‰āļ­āļŠāļąāļĄāļœāļąāļŠāđāļ•āļāļ•āđˆāļēāļ‡āļ­āļĒāđˆāļēāļ‡āļŠāļąāļ”āđ€āļˆāļ™ āđ€āļĄāđ‡āļ”āļŠāļēāļ„āļđāđāļ—āđ‰āļĄāļĩāļ‚āļ™āļēāļ”āđƒāļŦāļāđˆāļāļ§āđˆāļēāđāļĨāļ°āļĄāļĩāļŠāļĩāļ˜āļĢāļĢāļĄāļŠāļēāļ•āļīāđ€āļ›āđ‡āļ™āļ™āđ‰āļģāļ•āļēāļĨāļ­āđˆāļ­āļ™ āđ€āļĄāļ·āđˆāļ­āđƒāļŠāđ‰āļ•āđ‰āļĄāđƒāļ™āļ™āđ‰āļģāđ€āļ”āļ·āļ­āļ”āļˆāļąāļ”āđāļĨāļ°āļ„āļ™āļ­āļĒāđˆāļēāļ‡āļ•āđˆāļ­āđ€āļ™āļ·āđˆāļ­āļ‡ āđ€āļĄāđ‡āļ”āļŠāļēāļ„āļđāļˆāļ°āđ€āļĢāļĩāļĒāļ‡āļ•āļąāļ§āđ€āļ›āđ‡āļ™āđ€āļ™āļ·āđ‰āļ­āđ€āļŦāļ™āļĩāļĒāļ§āļ™āļļāđˆāļĄāđāļĨāļ°āļŦāļ™āļķāļšāļĄāļēāļāļāļ§āđˆāļēāļŠāļēāļ„āļđāđāļ›āđ‰āļ‡āļĄāļąāļ™āļ—āļąāđˆāļ§āđ„āļ› āļ‹āļķāđˆāļ‡āļšāļēāļ‡āļ„āļ™āļ­āļēāļˆāļˆāļ°āļŠāļ­āļšāļ„āļ§āļēāļĄāļŦāļ™āļķāļšāļ™āļĩāđ‰āđ€āļžāļĢāļēāļ°āđƒāļŦāđ‰āļ„āļ§āļēāļĄāļĢāļđāđ‰āļŠāļķāļāđ€āļ•āđ‡āļĄāļ„āļģāļĄāļēāļāļāļ§āđˆāļē āļ‚āļąāđ‰āļ™āļ•āļ­āļ™āļ—āļĩāđˆāļŠāļģāļ„āļąāļāļ„āļ·āļ­āļāļēāļĢāļ•āļąāđ‰āļ‡āļ™āđ‰āļģāđƒāļŦāđ‰āđ€āļ”āļ·āļ­āļ”āļ­āļĒāđˆāļēāļ‡āđāļĢāļ‡āļāđˆāļ­āļ™āļĨāļ‡āđ€āļĄāđ‡āļ”āļŠāļēāļ„āļđ āđāļĨāļ°āļ•āđ‰āļ­āļ‡āļ„āļ™āļ•āļĨāļ­āļ”āđ€āļ§āļĨāļēāļˆāļ™āļāļ§āđˆāļēāļŠāļēāļ„āļđāļˆāļ°āđƒāļŠāļĄāļĩāļˆāļļāļ”āļ‚āļēāļ§āļ•āļĢāļ‡āļāļĨāļēāļ‡āļ‹āļķāđˆāļ‡āđ€āļĢāļĩāļĒāļāļ§āđˆāļē "āļ•āļēāļāļš" āļŠāļąāļāļāļēāļ“āļ™āļĩāđ‰āđāļŠāļ”āļ‡āļ§āđˆāļēāđ€āļĄāđ‡āļ”āļŠāļēāļ„āļđāļŠāļļāļāļžāļ­āļ”āļĩ āđ€āļ—āļ„āļ™āļīāļ„āļ™āļĩāđ‰āļŠāđˆāļ§āļĒāļ›āđ‰āļ­āļ‡āļāļąāļ™āđ„āļĄāđˆāđƒāļŦāđ‰āđ€āļĄāđ‡āļ”āļŠāļēāļ„āļđāļˆāļąāļšāļ•āļąāļ§āđ€āļ›āđ‡āļ™āļāđ‰āļ­āļ™āļŦāļĢāļ·āļ­āđ€āļ›āļĨāļĩāđˆāļĒāļ™āđ€āļ›āđ‡āļ™āđāļ›āđ‰āļ‡āļĨāļ·āđˆāļ™ āļ—āļļāļāļ„āļĢāļąāđ‰āļ‡āļ—āļĩāđˆāļ—āļģāļ­āļ­āļāļĄāļēāđ€āļ™āļ·āđ‰āļ­āļŠāļąāļĄāļœāļąāļŠāđāļĨāļ°āļŠāļĩāļ‚āļ­āļ‡āļŠāļēāļ„āļđāļŠāļ”āđƒāļŠ āļ™āđˆāļēāļĢāļąāļšāļ›āļĢāļ°āļ—āļēāļ™ āļāļēāļĢāđ€āļ•āļīāļĄāļ™āđ‰āļģāļ•āļēāļĨāđ‚āļ•āļ™āļ”āļŠāđˆāļ§āļĒāđ€āļžāļīāđˆāļĄāļ„āļ§āļēāļĄāļŦāļ§āļēāļ™āđāļšāļšāļ˜āļĢāļĢāļĄāļŠāļēāļ•āļīāđāļĨāļ°āļāļĨāļīāđˆāļ™āļŦāļ­āļĄāļ—āļĩāđˆāđ€āļ‚āđ‰āļēāļāļąāļ™āđ„āļ”āđ‰āļ”āļĩāļāļąāļšāļāļĨāļīāđˆāļ™āļŦāļ­āļĄāđ€āļ‰āļžāļēāļ°āļ‚āļ­āļ‡āļŠāļēāļ„āļđāđāļ—āđ‰ āļ—āļĩāđˆāđāļ™āļ°āļ™āļģāđƒāļŦāđ‰āļ™āļģāļ™āđ‰āļģāļ•āļēāļĨāđ‚āļ•āļ™āļ”āļĄāļēāļ›āļĢāļļāļ‡āļĢāļŠāđāļšāļšāļŦāļ§āļēāļ™āļ™āđ‰āļ­āļĒāļˆāļ°āļŠāđˆāļ§āļĒāđƒāļŦāđ‰āļĢāļŠāļŠāļēāļ•āļīāļ‚āļ­āļ‡āļŠāļēāļ„āļđāđāļ—āđ‰āđ‚āļ”āļ”āđ€āļ”āđˆāļ™āļ‚āļķāđ‰āļ™ āđāļĨāļ°āļāļēāļĢāļœāļŠāļĄāđ€āļœāļ·āļ­āļāļ™āļķāđˆāļ‡āļāļąāļšāļ‚āđ‰āļēāļ§āđ‚āļžāļ”āļŦāļ§āļēāļ™āđƒāļ™āđ€āļĄāļ™āļđāļ™āļĩāđ‰āđ€āļžāļīāđˆāļĄāļ„āļ§āļēāļĄāļŦāļĨāļēāļāļŦāļĨāļēāļĒāļ‚āļ­āļ‡āļĢāļŠāļŠāļąāļĄāļœāļąāļŠāđāļĨāļ°āļ„āļ§āļēāļĄāļŦāļ§āļēāļ™āļŦāļ§āļēāļ™āļāļĢāļļāļšāđ„āļ”āđ‰āļ­āļĒāđˆāļēāļ‡āļĨāļ‡āļ•āļąāļ§ āļ™āļ­āļāļˆāļēāļāļ™āļĩāđ‰ āļāļēāļĢāļ—āļģāļ™āđ‰āļģāļāļ°āļ—āļīāļŠāļ”āļĢāļēāļ”āļŦāļ™āđ‰āļēāđ‚āļ”āļĒāđƒāļŠāđ‰āļŦāļąāļ§āļāļ°āļ—āļīāļŠāļ”āļœāļŠāļĄāđ€āļāļĨāļ·āļ­āđ€āļĨāđ‡āļāļ™āđ‰āļ­āļĒāđ€āļ›āđ‡āļ™āļ‚āļąāđ‰āļ™āļ•āļ­āļ™āļ—āļĩāđˆāļŠāļģāļ„āļąāļāļĄāļēāļ āđ€āļžāļ·āđˆāļ­āđƒāļŦāđ‰āđ„āļ”āđ‰āļ„āļ§āļēāļĄāļĄāļąāļ™āļŦāļ§āļēāļ™āđ€āļ„āđ‡āļĄāļ—āļĩāđˆāļŠāļĄāļ”āļļāļĨ āđ‚āļ”āļĒāđ„āļĄāđˆāļ„āļ§āļĢāđƒāļŦāđ‰āļ™āđ‰āļģāļāļ°āļ—āļīāđ€āļ”āļ·āļ­āļ”āļˆāļ™āđāļ•āļāļĄāļąāļ™ āļāļēāļĢāđ€āļ•āļīāļĄāđƒāļšāđ€āļ•āļĒāļĨāļ‡āđ„āļ›āđƒāļ™āļ™āđ‰āļģāļāļ°āļ—āļīāļ‚āļ“āļ°āļ•āļąāđ‰āļ‡āđ„āļŸāļāđ‡āļŠāđˆāļ§āļĒāđ€āļžāļīāđˆāļĄāļāļĨāļīāđˆāļ™āļŦāļ­āļĄāļ˜āļĢāļĢāļĄāļŠāļēāļ•āļī āļ—āļģāđƒāļŦāđ‰āļ‚āļ™āļĄāļ”āļđāļ™āđˆāļēāļĢāļąāļšāļ›āļĢāļ°āļ—āļēāļ™āļĄāļēāļāļ‚āļķāđ‰āļ™ āđ€āļĄāļ·āđˆāļ­āļ™āļģāļĄāļēāļ•āļąāļāđ€āļŠāļīāļĢāđŒāļŸāļ‚āļ“āļ°āļĢāđ‰āļ­āļ™ āļˆāļ°āđ„āļ”āđ‰āļĢāļŠāļŠāļąāļĄāļœāļąāļŠāļ‚āļ­āļ‡āļŠāļēāļ„āļđāļ™āļļāđˆāļĄāļŦāļ™āļķāļšāļœāļŠāļĄāļāļąāļšāļ„āļ§āļēāļĄāļĄāļąāļ™āļ‚āļ­āļ‡āļāļ°āļ—āļīāļŠāļ”āđāļĨāļ°āļāļĨāļīāđˆāļ™āļŦāļ­āļĄāļ‚āđ‰āļēāļ§āđ‚āļžāļ”āđ€āļœāļ·āļ­āļ āļ‹āļķāđˆāļ‡āđ€āļ›āđ‡āļ™āļ›āļĢāļ°āļŠāļšāļāļēāļĢāļ“āđŒāļ—āļĩāđˆāļ•āđˆāļēāļ‡āļˆāļēāļāļŠāļēāļ„āļđāļ—āļĩāđˆāļ—āļģāļˆāļēāļāđāļ›āđ‰āļ‡āļĄāļąāļ™āļ­āļĒāđˆāļēāļ‡āļŠāļąāļ”āđ€āļˆāļ™ āļŠāļģāļŦāļĢāļąāļšāđƒāļ„āļĢāļ—āļĩāđˆāļ•āđ‰āļ­āļ‡āļāļēāļĢāļĨāļ­āļ‡āļ—āļģāļ‚āļ™āļĄāđ„āļ—āļĒāđāļšāļšāļ”āļąāđ‰āļ‡āđ€āļ”āļīāļĄāļ—āļĩāđˆāļĒāļąāļ‡āļ„āļ‡āđ€āļ­āļāļĨāļąāļāļĐāļ“āđŒāđāļĨāļ°āļĢāļŠāļŠāļēāļ•āļīāļ•āđ‰āļ™āļ•āļģāļĢāļąāļš āđāļ™āļ°āļ™āļģāđƒāļŦāđ‰āļŦāļēāļ‹āļ·āđ‰āļ­āđ€āļĄāđ‡āļ”āļŠāļēāļ„āļđāđāļ—āđ‰āļˆāļēāļāļžāļąāļ—āļĨāļļāļ‡āļĄāļēāļ—āļģāļ”āļđ āļĢāļąāļšāļĢāļ­āļ‡āļˆāļ°āļ•āļīāļ”āđƒāļˆāļˆāļ™āļ•āđ‰āļ­āļ‡āļ—āļģāļāļīāļ™āļšāđˆāļ­āļĒāđ†āđ€āļĨāļĒāļ—āļĩāđ€āļ”āļĩāļĒāļ§ āļžāļšāļ§āđˆāļēāđ€āļĄāļ™āļđāļŠāļēāļ„āļđāđāļ—āđ‰āļ™āļĩāđ‰āđ€āļŦāļĄāļēāļ°āļāļąāļšāļ„āļ™āļ—āļĩāđˆāļĢāļąāļāļŠāļļāļ‚āļ āļēāļž āđ€āļžāļĢāļēāļ°āđ„āļĄāđˆāļœāđˆāļēāļ™āļāļēāļĢāđāļ›āļĢāļĢāļđāļ›āđ€āļŦāļĄāļ·āļ­āļ™āđāļ›āđ‰āļ‡āļĄāļąāļ™āļŠāļģāļ›āļ°āļŦāļĨāļąāļ‡ āđāļĨāļ°āļĒāļąāļ‡āļŠāļēāļĄāļēāļĢāļ–āļ„āļ§āļšāļ„āļļāļĄāļ›āļĢāļīāļĄāļēāļ“āļ™āđ‰āļģāļ•āļēāļĨāđ„āļ”āđ‰āļ•āļēāļĄāđƒāļˆāļŠāļ­āļš āļāļēāļĢāļ—āļģāļ‚āļ™āļĄāļ™āļĩāđ‰āđ€āļ­āļ‡āļ—āļģāđƒāļŦāđ‰āļĢāļđāđ‰āļŠāļķāļāļ āļđāļĄāļīāđƒāļˆāđāļĨāļ°āļŠāļ™āļļāļāļāļąāļšāļāļēāļĢāļĢāļąāļāļĐāļēāļ§āļąāļ’āļ™āļ˜āļĢāļĢāļĄāļ‚āļ™āļĄāđ„āļ—āļĒāđ‚āļšāļĢāļēāļ“āđ„āļ›āđƒāļ™āļ•āļąāļ§āļ”āđ‰āļ§āļĒ