ในโลกของวัยทำงาน ที่เรามักจะอยู่กัน ด้วยผลประโยชน์ หากใครมีประโยชน์ ก็มักจะถูกยอ ถูกสรรเสริญ แต่หากครั้งดื้อ ใครต่อต้าน ก็จะถูกเเตะทิ้งออกจากกระดาน ชีวิตจริงยิ่งกว่าในละคร แทงหลังกันเป็นว่าเล่นน มีแต่คนที่แข็งแกร่งเท่านั้น ที่จะอยู่รอดในสังคมแบบนี้ได้

รู้ไหมว่า การออกกำลังกาย ไม่ได้ช่วยแค่ให้สุขภาพดี แต่มันคือการฝึกวินัย ในตัวเองไปในตัวด้วย เรารู้ว่ามันเหนื่อย มันล้า มันเจ็บบ แต่เราก็เลือกที่จะทำมันอย่างสม่ำเสมอ มันเป็นพื้นฐานของการมีชีวิตที่ดี เพราะกว่าเราจะมีกล้ามเนื้อที่สวยงาม เราต้องใช้เวลา ชีวิตที่ดีก็เช่นเดียวกัน เพราะฉะนั้น

เส้นทางสู่เกียรติยศ บ่มิโรยด้วยกลีบกุหลาบ เรื่องราวมันไม่ได้ราบรื่นเหมือนดั่งในเกม ที่เรามีสูตรละจะสามารถโกงโชคชะตาได้ มันเป็นบททดสอบ ที่ไม่ไช่ว่าใครๆ จะสามารถผ่านมันไปได้ ง่ายๆ สภาพร่างกายที่ผอมและโทรมม ผิวหนังที่ดำค้ำ นิ้วมือที่หยาบกระด้าง ความง่วงที่ถึงแม้ นั่งหรือความยืนเราก็สามารถ

จากเด็กที่ไม่เอาไหน สู่ จ่าเอก ทหารเรือ ถ้าให้เล่า ท้าวความจริงๆ เมื่อครั้งยังเยาว์วัย ตัวผมเองนั้นเป็นเด็กที่ดื้อและเกเร ติดเพื่อนติดฝูง ไม่ค่อยจะสนใจ เรื่องการเรียนสักเท่าไหร่ หรือพูดง่ายๆคือไม่ตั้งใจเรียน โดดเรียนอยู่บ่อยครั้งจนติด ร ติด 0 แต่ด้วยการที่เรา เป็นเด็กที่มีความรับผิดชอบสู

เพราะชีวิต คือความไม่แน่นอน วันนี้ได้คุยกับพ่อของเพื่อนที่เราคิดว่าฐานะ ทางบ้านเขาค่อนข้างที่จะออกไปทาง มีฐานะเลย ครั้งนี้เราเคยอิจฉาชีวิตของเขาที่มีพร้อมทุกอย่าง ทั้งบ้าน ทั้งรถ ทั้งครอบครัว จนมันทำ ให้เรานำมาเปรียบเทียบกับ ครอบครัวตัวเองอยู่บ่อยครั้ง ทำให้รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ ในโชคชะตา แ

กับความรู้สึกเราตอนนี้ที่เริ่มจะรู้สึกไม่โอเคกับระบบกับเพื่อนร่วมงาน ในบริบทต่างๆ มันทำให้เรารู้สึกอึดอัดใจเป็นอย่างยิ่ง มันรู้สึกไม่สดใส มันรู้นอยด์ๆ หน่วงๆ น่าเบื่อๆ