ชีวิตขัดเกลาคนนี้ให้แข็งเหมือนเหล็ก
ชีวิตไม่ได้ปั้นคนด้วยคำปลอบ
แต่มันขัดด้วยความผิดหวังซ้ำๆ
เหมือนเหล็กที่ต้องโดนไฟ
โดนทุบ
โดนเผา
จนแข็งพอจะเป็นอาวุธของตัวเองได้
เมื่อก่อนเราเคยเป็นคนที่รอ
รอคนเข้าใจ
รอโอกาส
รอความยุติธรรม
รอวันที่ชีวิตจะใจดีกับเรา
แต่โลกจริงไม่ได้ทำงานแบบนั้น
วันไห นที่ไม่มีใครช่วย
เราถึงได้รู้ว่า “ขาตัวเอง” สำคัญที่สุด
โดนนินทา
โดนมองข้าม
โดนเอาเปรียบ
โดนทำเหมือนไม่มีตัวตน
ทุกอย่างไม่ได้ฆ่าเรา
มันแค่ลอกความอ่อนแอออกไปทีละชั้น
ตอนนี้เลยเข้าใจแล้วว่า
คนที่นิ่งที่สุดในห้อง
อาจเป็นคนที่ผ่านสงครามมาเยอะที่สุดก็ได้
ชีวิตขัดเราเหมือนเหล็ก
จนวันนี้เราไม่ได้อยากชนะใครแล้ว
เราแค่อยากแข็งพอ
ที่จะไม่พังเพราะใครอีก
และเชื่อเถอะ
เหล็กที่ผ่านไฟมาแล้ว
มันคมกว่าเหล็กใหม่เสมอ 🍅








































