The path of "🐤" that began to burn out.
From a kid who doesn't graduate, who's been unruly to zero, to a tech crazy line graphic designer: the path of a "duck" that starts to burn out.
"It started when I graduated from sixth grade and went to college, but I didn't finish it. I felt like I was going to finish third grade.
After that, I decided to come to work in Bangkok and finish studying in Bangkok again, but I was able to repeat the same course again.
Until the end of the fight, came to study in the sixth grade, long distance to the end, and started to get a graphic line job at the car tent. The beginning was that the senior saw that I liked to take pictures. At first, he was just trying to help take pictures of cars. That's what he did, he resigned to the new company. This is the beginning of being a 'duck man', because he did anything, he did everything.
Now, the company that was doing was going to shut down, and at first I was going to quit, but my boss didn't leave, and he offered me a big deal to help me open a hotel in Phuket, so I followed him there for almost a year, but this' big deal '...I can't summarize it, and the savings are still starting to crumble because I got the same salary as in BMA, but the cost of living in Phuket is twice as expensive! So I'm not going to quit, so I'm not going to resign to Chiang Rai.
When I came back, my sister was running a coffee shop, and I took a little experience to run coffee and cooking, and went to the end, but finally found the poison of COVID. The main customer was the tourist and the person who crossed from the Burmese side, so the shop had to close down.
During that time, there was a lot of unemployment. The money was saved until I had to start asking my parents for money to eat every day. Once I became conscious, I started looking for work again until I got a hotel job in downtown Chiang Rai. When I applied, I accepted a receptionist position, but the real job was to do everything! Wash the air, I was a guard, clean the room, supplement the bed, wash clothes in the hotel.
Doing it, the old company boss (who used to go to Phuket together) went after him to work in BMA again, so I made an offer to bring my girlfriend to work with me and get the same salary.
So far, I've been working for almost four years, but honestly, I started to burn out because I met a strong boss. I worked a lot of work, but was cursed for not working, and when I took a leave I didn't give a leave to reason, 'If I stop work, who will work instead?'
Now the whole company only has 4 employees, and I have 1 to work for a hundred jobs...And who can do it instead?
Do I think this is wrong? Now I work until I have almost no friends left. I start to wonder if I am depressed yet?
จากประสบการณ์ชีวิตที่ได้อ่านมา ทำให้ผมนึกถึงหลาย ๆ คนที่เคยเจอปัญหาหลังจากเริ่มทำงานจริงๆ โดยเฉพาะงานที่ต้องรับผิดชอบหลากหลายเหมือนกับ 'มนุษย์เป็ด' ที่เล่ามาในบทความนี้ การทำงานหลายหน้าที่ในบริษัทขนาดเล็ก หรือแม้กระทั่งในองค์กรใหญ่ที่ไม่มีการแบ่งงานที่ชัดเจน อาจนำไปสู่ความรู้สึกหมดไฟ เหนื่อยล้า และเครียดได้มาก สิ่งที่สำคัญมากคือการรู้จักตั้งขอบเขตของตนเองและสื่อสารกับเจ้านายหรือผู้บริหาร ถึงความสามารถและขีดจำกัดที่เหมาะสมของตนเอง เช่นเดียวกับที่ในบทความนี้ ผู้เขียนเองก็กำลังเผชิญปัญหาจากเจ้านายที่เอาแต่ใจและไม่เห็นความเหนื่อยของพนักงานคนเดียวที่ต้องทำงานแทบทุกตำแหน่ง นอกจากนี้ การจัดสรรเวลาให้กับการดูแลสุขภาพจิตใจและการพักผ่อนก็เป็นเรื่องจำเป็นอย่างมาก การได้พูดคุยกับเพื่อนร่วมงานหรือคนใกล้ชิดเพื่อขอคำปรึกษาหรือกำลังใจจะช่วยให้รู้สึกไม่โดดเดี่ยวในการเผชิญกับปัญหาเหล่านี้ อีกเรื่องที่น่าสนใจคือประสบการณ์การเปลี่ยนงานในหลายที่และย้ายที่อยู่ตามสถานการณ์ แม้ว่าจะเป็นเรื่องยาก แต่การได้เรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่างก็ช่วยให้เติบโตและมีมุมมองที่กว้างขึ้นในชีวิตส่วนตัวและอาชีพ สุดท้าย ผู้ที่กำลังรู้สึกหมดไฟหรือสงสัยว่าอาจเป็นซึมเศร้าควรรับฟังตัวเองและหาความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญ เช่นนักจิตวิทยาหรือแพทย์ เพื่อให้ได้รับการดูแลที่เหมาะสม ทั้งนี้เพื่อสุขภาพจิตและชีวิตที่ดีขึ้นในระยะยาว