มันจะมีบางวันที่รอให้ความวุ่นวายในแต่ละวันสงบลงและทุกคนหลับแล้วเรามานั่งเงียบๆ คนเดียว ได้กินขนมหรือฟังเพลง เป็นความสุขเล็กๆ ของมนุษย์แม่ฟลูไทม์มาก หรือแม้แต่ไถมือถือไปเรื่อยๆ ก็ถือเป็นช่วงเวลาที่สมองได้หยุดคิดเรื่องลูกได้ชั่วขณะ เพลงบางเพลงทำให้เราหัวใจพองโตขึ้นมาและกลับมามีพลังเลี้ยงลูกต่อได้อีก

การบ๊ายบายทุกสิ่งที่ลูกได้สัมผัส หรือได้เล่น หรือได้พบเจอ เป็นการฝึกให้ลูกรู้ว่าเรากำลังจะต้องไปหรือหยุดเล่นในสิ่งๆนั้นแล้ว เค้าจะรับรู้ได้ว่าเรากำลังต้องไปและไม่คาใจกับสิ่งนั้นเพราะได้สัมผัสได้จับได้เล่นจนพอใจ สิ่งดีที่ลูกได้จากการบอกลาของบ้านเราคือลูกยังไม่ร้องเอาของเล่น ถ้าอยากได้ต้องอธิบายเหตุ

มีใครเป็นบ้างระหว่างเดินทางขยะในรถเก็บได้ทีเป็นถุงๆ และฉันขาดถุงขยะไม่ได้เลนมีพกไว้1แพ็ค ในรถ แวะไหนทิ้งนั่น จนสามีบอกว่าเป็นไรกับขยะ 😂 มันอดไม่ได้มันรกตามันต้องทิ้งให้จบๆ คนเก็บคือฉันคนเดียวไม่รวมลูกทำของหกหรือกินไรเละระหว่างทางอีก ดิฉันเช็ดฉ่ำ ทิชชู่เปียกคือปัจจัยที่ห้า 🙄วิถีชีวิตมนุษย์แม่เวียนหั

บ้านนี้ออกแทบทู๊กวันบางวันแค่ไปเซเว่นลูกก็ดีใจแล้ว 555+ แต่การออกจากบ้านทุกครั้งมนุษย์แม่ต้องเตรียมของเตรียมรถเตรียมอุปกรณ์ทุกอย่างที่ไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดเฉพาะหน้าแม่เตรียมไว้ก่อน เพราะต้องรับมือกับอภินิหารลูกในแต่ละวัน นม เพิท ขนม น้ำ ผ้าห่มหมอนตุ๊กตาใดๆ ลูกบ้านไหนติด ต้องห้ามลืม ถ้าลืมมีต้องเลี้ย