ร่วมรำลึกเหตุการณ์ท่านพ่อลี ธัมมธโร
#ร่วมรำลึกเหตุการณ์ท่านพ่อลี ธมฺมธโร มรณภาพ ณ กุฏิบริเวณป่าชายเลน วัดอโศการาม เมื่อเช้าวันที่ ๒๖ เมษายน ๒๕๐๔
.
"รุ่งสาง....ตอนเช้าของวันที่ ๒๖ เมษายน ๒๕๐๔ เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
เวลา ๑๑.๐๐ น.แล้ว ไม่มีผู้ใดเห็นท่านพ่อลีเปิดประตูออกมา รอเป็นเวลานาน ศิษยานุศิษย์มีพระและสาม เณรเป็นต้นจึงได้เปิดหน้าต่างเข้าไปดู
พบร่างท่านนอนแน่นิ่งในอิริยาบถสีหไสยาสน์ หมดลมหายใจอยู่ในอิริยาบถนอนอันสงบประดุจนอนหลับ มรณภาพเยี่ยงอริยสงฆ์สาวกผู้ถึงพร้อมด้วยศีลธรรม ท่านไม่ได้ห่มจีวร ใส่แต่อังสะและสบง ขาซ้ายคู้ขึ้นหน่อยหนึ่งเหมือนลักษณะของพระ ๒๕ พุทธศตวรรษที่ท่านนิยมสร้าง
พระเณรบางรูป ลูกศิษย์ใกล้ชิดบางคนบอกว่า
"อย่าไปแตะต้องท่านนะ เดี๋ยววิญญาณเข้าไม่ได้ เพราะในชีวิตของท่านได้สร้างปาฏิหาริย์ไว้มากมาย แม้ท่านตายแล้วคนเขาก็ยังคิดว่าท่านไม่ตาย คิดว่าท่านเข้าฌานไปท่องนรกสวรรค์ พรหมโลก แดนนิพพาน เดี๋ยวก็กลับมา"
ต่างองค์ต่างคนก็ต่างพูดไปสารพัด ไม่มีใครกล้าเข้าไปแตะต้ององค์ท่านเลย
เมื่อรออยู่นานหลายชั่วโมง จึงลงความ เห็นว่า ท่านคงละโลกลาสงสารจากพวกเราไปแน่แล้ว คำพูดของท่านที่กล่าวท่ามกลางชุมนุมสงฆ์ที่วัดอโศการาม ถึงการปลงอายุสังขาร เมื่อปี ๒๕๐๒ ว่า
"เวลาเราป่วยหนักใกล้จะตาย จะไม่ให้พระหรือเณรเข้าใกล้เลยสักคน เวลาใกล้จะตายนั้น เราจะต้องระเบิดความดีในตัวออกให้หมด"
"พระอรหันต์" ยังไม่พ้นจากการตาย เพราะการตายเกี่ยวด้วยกรรมเก่า
"กรรมเก่า" เป็นเรื่องของ "ร่างกาย" ส่วนพระอรหันต์เป็นที่ "จิต"









