自動翻訳されています。元の投稿を表示する

TLEFIRSTONEのブックマーク

本を読むのが好きです。。。 でも、一冊の本を読み終えないでください。

穏やかなバニラの香りに満ちた寝室で、あなたは体をかすかに動かして、膝の上の人をより快適にします。美しく細い指先は、あなたのお気に入りの髪の毛のグループを大切にしています。まるで彼が息を切らしすぎると、この一時的な幸福が消えてしまうのではないかと心配しているかのようです。

「はい、あなたの慰めです。」。。耳元でのささやきは、乾いた心を一瞬戻した後、次の文でページの真ん中にナイフで切り裂かれたように焼かれました。

「あなたがいなければ、音楽と調和する力はありません。」

あなたは微笑むことしかできません。。。 本の所有者が目を覚まして同じページに戻り、彼の人生の本当の「結論」を見つけるために去るのを待っているカウントダウン時計に微笑んでいます。

彼のようなブックマークの機能のために。。。 それはただ「一度だけ」と言っているだけです。彼が道を見つけられなかった日、私たちは重要でした。

過剰であることを嬉しく思います。。。 彼が孤独で忘れられて幸せだった日。。。 彼が立ち去るのに十分な強さを持っていた日-

#Ficの読み書き #最初の1 #ファンフィクション

3/30 に編集しました

... もっと見るจากที่ได้อ่านเรื่องราวของพี่โปรดและเจ้าเอยใน The Bookmark ผมรู้สึกว่ามันสะท้อนความสัมพันธ์ที่เรียบง่ายแต่มีความซับซ้อนไม่แพ้กันการเป็นที่คั่นหนังสือในความหมายเชิงเปรียบเทียบนี้ ทำให้เห็นว่ากลางความรัก มันไม่ได้มีแค่ความสุขเสมอไป บางครั้งคนเราก็ต้องเป็นแค่ส่วนที่คอยประคับประคอง หรือจุดพักให้ใครบางคนเดินต่อไปในช่วงเวลาที่เขาหลงทางหรือเหนื่อยล้า เจ้าเอยที่เป็นมือที่ลูบไล้ผมของพี่โปรดที่กำลังนอนพัก พิสูจน์ให้เห็นว่าการอยู่ข้าง ๆ แม้ไม่ใช่คนที่เดินไปด้วยกันจนจบเส้นทาง แต่ก็สำคัญไม่น้อยในวันที่คนเราต้องการกำลังใจ คนเราในชีวิตจริงก็เหมือนกับหนังสือที่ไม่อาจอ่านจบได้ทุกเล่มในเวลาเดียวกัน บางความสัมพันธ์ก็เป็นแค่บทหนึ่งในชีวิตที่จบลงหรือถูกเลื่อนหน้าไป แต่ความหมายที่มีต่อกันนั้นยังคงอยู่ในความทรงจำ ส่วนตัว ผมเคยมีช่วงเวลาที่เหมือนเป็นที่คั่นหนังสือให้ใครบางคน เป็นจุดพักให้เขาหลังจากเจอเหตุการณ์ที่ทำให้เจ็บปวด หรือเมื่อเขารู้สึกอ่อนแอ ผมได้เรียนรู้ว่าการเป็น ‘ที่คั่น’ แบบเจ้าเอยก็ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้าเสมอไป เพราะมันคือภารกิจสำคัญที่เราได้ช่วยเขารักษาความหวังให้มีแรงเดินต่อไป กลิ่นวานิลลาอ่อน ๆ ที่ลอยอบอวลในห้องนอนเป็นเหมือนเส้นขอบฟ้าที่เรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่น และคำพูดที่เหมือนดาบกรีดกลางใจ เช่น “ถ้าไม่มีเอย พี่คงไม่มีแรงกลับไปง้อเพลง” นอกจากสะท้อนความจริงของความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนแล้ว ยังบอกเราว่าความรักบางครั้งคือการเสียสละและการปล่อยคนที่รักได้มีความสุขในแบบของเขาเอง สำหรับแฟนฟิคและผู้ที่ชื่นชอบแนวเรื่องความสัมพันธ์ที่มีน้ำหนักทางความรู้สึกและการตีความ ความหมายลึกซึ้งของการเป็นที่คั่นหนังสือใน The Bookmark คือสิ่งที่มีคุณค่าอย่างมาก เมื่ออ่านแล้วอยากให้ลองนึกย้อนดูความสัมพันธ์ในชีวิตของตัวเองว่ามีใครที่เป็น ‘ที่คั่น’ แบบนี้ไหม และคุณค่าของเขาคืออะไรในช่วงเวลาที่ผ่านมา