The Bookmark , TLEFIRSTONE

จากที่ได้อ่านเรื่องราวของพี่โปรดและเจ้าเอยใน The Bookmark ผมรู้สึกว่ามันสะท้อนความสัมพันธ์ที่เรียบง่ายแต่มีความซับซ้อนไม่แพ้กันการเป็นที่คั่นหนังสือในความหมายเชิงเปรียบเทียบนี้ ทำให้เห็นว่ากลางความรัก มันไม่ได้มีแค่ความสุขเสมอไป บางครั้งคนเราก็ต้องเป็นแค่ส่วนที่คอยประคับประคอง หรือจุดพักให้ใครบางคนเดินต่อไปในช่วงเวลาที่เขาหลงทางหรือเหนื่อยล้า เจ้าเอยที่เป็นมือที่ลูบไล้ผมของพี่โปรดที่กำลังนอนพัก พิสูจน์ให้เห็นว่าการอยู่ข้าง ๆ แม้ไม่ใช่คนที่เดินไปด้วยกันจนจบเส้นทาง แต่ก็สำคัญไม่น้อยในวันที่คนเราต้องการกำลังใจ คนเราในชีวิตจริงก็เหมือนกับหนังสือที่ไม่อาจอ่านจบได้ทุกเล่มในเวลาเดียวกัน บางความสัมพันธ์ก็เป็นแค่บทหนึ่งในชีวิตที่จบลงหรือถูกเลื่อนหน้าไป แต่ความหมายที่มีต่อกันนั้นยังคงอยู่ในความทรงจำ ส่วนตัว ผมเคยมีช่วงเวลาที่เหมือนเป็นที่คั่นหนังสือให้ใครบางคน เป็นจุดพักให้เขาหลังจากเจอเหตุการณ์ที่ทำให้เจ็บปวด หรือเมื่อเขารู้สึกอ่อนแอ ผมได้เรียนรู้ว่าการเป็น ‘ที่คั่น’ แบบเจ้าเอยก็ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้าเสมอไป เพราะมันคือภารกิจสำคัญที่เราได้ช่วยเขารักษาความหวังให้มีแรงเดินต่อไป กลิ่นวานิลลาอ่อน ๆ ที่ลอยอบอวลในห้องนอนเป็นเหมือนเส้นขอบฟ้าที่เรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่น และคำพูดที่เหมือนดาบกรีดกลางใจ เช่น “ถ้าไม่มีเอย พี่คงไม่มีแรงกลับไปง้อเพลง” นอกจากสะท้อนความจริงของความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนแล้ว ยังบอกเราว่าความรักบางครั้งคือการเสียสละและการปล่อยคนที่รักได้มีความสุขในแบบของเขาเอง สำหรับแฟนฟิคและผู้ที่ชื่นชอบแนวเรื่องความสัมพันธ์ที่มีน้ำหนักทางความรู้สึกและการตีความ ความหมายลึกซึ้งของการเป็นที่คั่นหนังสือใน The Bookmark คือสิ่งที่มีคุณค่าอย่างมาก เมื่ออ่านแล้วอยากให้ลองนึกย้อนดูความสัมพันธ์ในชีวิตของตัวเองว่ามีใครที่เป็น ‘ที่คั่น’ แบบนี้ไหม และคุณค่าของเขาคืออะไรในช่วงเวลาที่ผ่านมา