The Bookmark , TLEFIRSTONE
"Please like to read books...But please never finish reading one book "
In a bedroom full of a mild vanilla smell, you move your body faintly to make the person on your lap more comfortable. The pretty slender fingertips cherish your favorite group of hair, as if you were afraid that this temporary happiness would dissolve if he breathed too hard.
"Aye is your comfort..."The murmur by the ear rehydrated the dry heart only for a moment, before being scorched by the next sentence like a knife slit on the middle of a page.
"Without you, you wouldn't have the strength to reconcile with music."
You can only smile...Smiling at the countdown clock waiting for the owner of the book to wake up and shut him down to the same page to walk away to find the real 'conclusion' of his life.
Because of the function of bookmarks like him...It's just saying, 'Once.' We were important on the day he couldn't find his way.
- Pleased to be excess...On a day when he was lonely and happy to be forgotten...On the day he was strong enough to walk away -
จากที่ได้อ่านเรื่องราวของพี่โปรดและเจ้าเอยใน The Bookmark ผมรู้สึกว่ามันสะท้อนความสัมพันธ์ที่เรียบง่ายแต่มีความซับซ้อนไม่แพ้กันการเป็นที่คั่นหนังสือในความหมายเชิงเปรียบเทียบนี้ ทำให้เห็นว่ากลางความรัก มันไม่ได้มีแค่ความสุขเสมอไป บางครั้งคนเราก็ต้องเป็นแค่ส่วนที่คอยประคับประคอง หรือจุดพักให้ใครบางคนเดินต่อไปในช่วงเวลาที่เขาหลงทางหรือเหนื่อยล้า เจ้าเอยที่เป็นมือที่ลูบไล้ผมของพี่โปรดที่กำลังนอนพัก พิสูจน์ให้เห็นว่าการอยู่ข้าง ๆ แม้ไม่ใช่คนที่เดินไปด้วยกันจนจบเส้นทาง แต่ก็สำคัญไม่น้อยในวันที่คนเราต้องการกำลังใจ คนเราในชีวิตจริงก็เหมือนกับหนังสือที่ไม่อาจอ่านจบได้ทุกเล่มในเวลาเดียวกัน บางความสัมพันธ์ก็เป็นแค่บทหนึ่งในชีวิตที่จบลงหรือถูกเลื่อนหน้าไป แต่ความหมายที่มีต่อกันนั้นยังคงอยู่ในความทรงจำ ส่วนตัว ผมเคยมีช่วงเวลาที่เหมือนเป็นที่คั่นหนังสือให้ใครบางคน เป็นจุดพักให้เขาหลังจากเจอเหตุการณ์ที่ทำให้เจ็บปวด หรือเมื่อเขารู้สึกอ่อนแอ ผมได้เรียนรู้ว่าการเป็น ‘ที่คั่น’ แบบเจ้าเอยก็ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้าเสมอไป เพราะมันคือภารกิจสำคัญที่เราได้ช่วยเขารักษาความหวังให้มีแรงเดินต่อไป กลิ่นวานิลลาอ่อน ๆ ที่ลอยอบอวลในห้องนอนเป็นเหมือนเส้นขอบฟ้าที่เรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่น และคำพูดที่เหมือนดาบกรีดกลางใจ เช่น “ถ้าไม่มีเอย พี่คงไม่มีแรงกลับไปง้อเพลง” นอกจากสะท้อนความจริงของความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนแล้ว ยังบอกเราว่าความรักบางครั้งคือการเสียสละและการปล่อยคนที่รักได้มีความสุขในแบบของเขาเอง สำหรับแฟนฟิคและผู้ที่ชื่นชอบแนวเรื่องความสัมพันธ์ที่มีน้ำหนักทางความรู้สึกและการตีความ ความหมายลึกซึ้งของการเป็นที่คั่นหนังสือใน The Bookmark คือสิ่งที่มีคุณค่าอย่างมาก เมื่ออ่านแล้วอยากให้ลองนึกย้อนดูความสัมพันธ์ในชีวิตของตัวเองว่ามีใครที่เป็น ‘ที่คั่น’ แบบนี้ไหม และคุณค่าของเขาคืออะไรในช่วงเวลาที่ผ่านมา