The child is not bent... He is just trying to tell us something. 🤍
"You're not bending... he's trying to talk to us." 🤍
One night...
We sat holding the baby in a dark room.
The white noise was softly loud.
The baby is in arms but still crying non-stop.
We tried everything we figured out.
🍼. Give milk.
🤍 Parrer.
🧷. Diaper change.
🌙 Turn off the lights, keep the room quiet.
🤱 walked and carried until the arms became tired.
But he still sings...
At that time, we didn't cry because of the child's voice.
We cry because of our own feelings.
"Why don't we understand you?..."
We believe that many parents have been through this period.
When looking at your child's face and not knowing what to do next
Although we are the ones carrying him everyday
Is the one who breastfeeds every meal
Be the one who wakes up every night.
But still don't know what he's wanting.
And then one day...
We understand one truth.
The truth that makes raising our children change both feelings.
Little kids don't cry to give us trouble.
But he cried... because he still doesn't have another way to tell us.
Imagine
If one day we have a lot of stomach pain,
But can't talk.
Can't tell anyone
Can't walk to find people
Can't pick up water by yourself
The only thing you can do is cry.
The kid feels that way, too.
He also said the word
"Hungry."
"sleepy."
"Hot."
"Cold."
"Abdominal pain."
"Scared."
Or
"Mom... give me a hug."
I can't.
The vocals then became all his language.
Back then, every time you sang,
We will hurry to find a way to make him stop crying.
Because I think if you sing, it means we're doing a bad job.
But now we're not in a hurry to make the cry go away.
We start by listening.
Listen to the whole cry
Face expression
Glitter eyes
Moving
Time to sing
And what happened before that.
We began to notice...
When you're hungry, you'll face your chest.
When you're sleepy, you start rubbing your face, yawning, or looking floating.
When there's wind in his stomach, he bends.
Hot time. He'll wriggle more than usual.
When shocked, he would hold us tight.
And sometimes...
He's not hungry.
Not sleepy.
Not sick.
There's nothing wrong with that.
He just wants us to hug.
In the past, we used to be afraid of the word
"Hold often. The baby will be carried."
But as a real mother, we understand
The child is not stuck.
He's addicted to a "sense of security."
The time you tuck your face down on your shoulder,
When he slowly stopped crying after hearing our hearts,
It's not because we carry it until we use it.
But it is that he knows
"I'm safe now."
And there's another story we just know after having a baby.
Sometimes...
We will never know why you sing.
We might have already checked everything.
Breastfeeding.
Burp.
Clean diaper
Room temperature fits
But he still sings.
In the past, we blamed ourselves.
We don't blame today.
Because we understand that
Children can't handle their feelings either.
Some days he's tired.
Some days he gets a trigger all day.
Some days the whole world looks too big for little people.
He just needs someone.
That's with him.
Without needing to say anything.
We always like to think that...
One day you may not remember
Which night we walk all night
Which night we carry until the arms are numb
Which night we sat crying with him?
But what you remember through his heart is the feeling
When he was scared,
Someone hugs
When he cried,
Someone carried
When he's uncomfortable.
There's someone next door.
And maybe...
That's probably the best gift one parent can give you.
Not an expensive toy.
Not pretty clothes.
But is the confidence that
"No matter what happens in the world, there will always be one person who listens to my cries." 🤍
If today you still cry until we feel exhausted
Don't blame yourself.
Because being a parent is not always the right guess.
But not to let your children face their suffering alone.
And we believe...
For one little kid.
Just the embrace of mom and dad.
It's probably the safest world. 🌎🤍
# New Mom # New parents # Raising children # Baby # Newborn baby# Baby # Child development # Understand baby # Positive child rearing # Mom and child # Mother after birth # Mother life # MomLife # Parenting # Newborn # BabyDevelopment # FirstTimeMom # GentleParenting # BabyLife # PHBUS
จากประสบการณ์จริงของผู้ปกครองหลายๆ คนที่เคยเผชิญกับช่วงเวลาที่ลูกน้อยร้องไห้ไม่หยุด สิ่งหนึ่งที่เราได้เรียนรู้คือเสียงร้องของลูกไม่ใช่เพียงแค่การงอแง แต่เป็นวิธีเดียวที่เขาสื่อสารความต้องการและความรู้สึกที่ยังไม่สามารถพูดออกมาได้ การเติบโตของเด็กทารกช่วงแรกๆ มีความซับซ้อนทั้งด้านร่างกายและอารมณ์ เด็กไม่สามารถบอกได้ชัดเจนว่ารู้สึกหิว ง่วง ปวดท้อง หรือกลัว จึงใช้เสียงร้องเป็นภาษาแรก การที่พ่อแม่ผู้ปกครองฝึกสังเกตสีหน้า ท่าทาง และเวลาที่ลูกร้องช่วยให้เข้าใจความต้องการได้ดีขึ้น เช่น ลูกที่เวลาหิวจะหันหน้าหาอก หรือเวลาง่วงจะเริ่มถูหน้าและหาวบ่อยๆ ประสบการณ์นี้ทำให้เราค่อยๆ ปลดล็อคความคิดที่เคยกังวลว่า "อุ้มบ่อยลูกจะติด" กลายเป็นเข้าใจว่าเด็กติด "ความรู้สึกปลอดภัย" ที่มาจากการได้รับความรักและการอยู่ใกล้ชิด อย่างไรก็ตามก็มีบางคืนที่พ่อแม่เช็คครบทุกอย่างแล้วว่าไม่มีอะไรผิดปกติ ลูกยังร้องไห้ไม่หยุดในช่วงเวลานั้นควรให้ความสำคัญกับการเป็น "ที่พักใจ" ที่คอยอยู่ดูแล อ่อนโยนคอยโอบกอด เพราะเด็กเองก็ยังต้องเรียนรู้และจัดการกับความรู้สึกของตัวเองเหมือนกัน การเสนอความมั่นใจว่าลูกจะไม่ถูกปล่อยให้อยู่เพียงลำพังในเวลาที่เสียใจหรือกลัว นับเป็นของขวัญที่ดีสุดจากใจพ่อแม่ การให้เวลากับลูกด้วยความอดทนและฟังจริงจังนอกจากช่วยคลายความกังวลใจของเด็ก ยังช่วยให้ผูกพันและยกระดับความรักความเข้าใจในครอบครัวได้อย่างลึกซึ้ง สิ่งสำคัญที่สุดคือพ่อแม่ไม่ควรโทษตัวเอง หากลูกร้องไห้จนรู้สึกเหนื่อยล้า เพราะการเลี้ยงลูกไม่ใช่การคาดเดาความต้องการให้ถูกต้องทุกครั้ง แต่คือการอยู่เคียงข้าง และให้ลูกได้สัมผัสถึงความอบอุ่นที่แท้จริงในทุกช่วงเวลาของชีวิต
