Thank you for the hardship
Freedom ~ is what I've always craved.
When I was in grade 3, I asked what I wanted to do in my career. According to Step, many people want to be the kind that many people know. This is answered alone. I want to drive a motorcycle. 🤣 Friends laugh in the whole room, hahahaha.
But we were aware of the freedom at the time. Low-income-a lot was based on diligence. And finally it was. It was as expected. A little bit, a lot depending on the actual diligence. There was no Grab Get Robinhood app at the time. If not less diligent, but in exchange for the freedom, it was OK.
But to get a shirt to lose a lot of money, probably 30-40k / body. Mother pawned gold / borrowed money, uncle to buy a shirt. 🫠 Than to pay back, almost bad.
Not long driving. The coming of the Delivery app ended this career because the rider delivered food during that time, earning 2-4 times better. What are you waiting for?
เมื่อย้อนกลับไปนึกถึงช่วงเวลาที่ขับวินมอเตอร์ไซค์ในวัยเรียน มันเป็นบทเรียนที่มีคุณค่ามากกว่ารายได้ที่ได้รับในตอนนั้นซะอีก ความรับผิดชอบและความขยันที่ผมต้องมีเพื่อให้ได้เงินมาจ่ายค่าผ่อนเสื้อวินตัวละ 30-40,000 บาทนั้น เป็นสิ่งที่ปลูกฝังความอดทนและมุมมองการทำงานให้กับผมอย่างมาก แม้ว่าจะต้องกู้ยืมเงินแม่และลุงมาเป็นทุนแต่ผมก็ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นภาระ เพราะสิ่งที่ได้รับกลับมาคืออิสระในการกำหนดรายได้และเวลาทำงานเอง สิ่งที่ทำให้ผมประทับใจมากก็คือการเติบโตของเทคโนโลยีและแอพพลิเคชั่นเดลิเวอรี่ที่เข้ามาเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตและการทำงานของหลายๆ คน ผมเห็นว่าเป็นโอกาสใหม่ที่ทำให้คนรุ่นใหม่มีรายได้ที่มั่นคงและสูงขึ้น แม้จะต้องเปลี่ยนแปลงอาชีพและจบการเป็นวินมอเตอร์ไซค์ไป แต่บทเรียนเรื่องความขยันและความอดทนยังคงอยู่เสมอในตัวผม ประสบการณ์นี้ยังทำให้ผมเข้าใจว่าความลำบากในอดีตเป็นตัวหล่อหลอมบุคลิกและทัศนคติในการทำงานของเรา ให้เห็นคุณค่าของอิสระและความพยายามในการหารายได้ แม้จะเป็นอาชีพที่เหน็ดเหนื่อยแต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นของการเรียนรู้ที่สำคัญ ผมอยากบอกกับทุกคนที่กำลังเผชิญความลำบากว่าอย่าท้อแท้ เพราะทุกความท้าทายมีค่าและอาจทำให้เราเติบโตในสิ่งที่เราคาดไม่ถึงเลยทีเดียว