โรคอีสุกอีใส

ถ้าเริ่มสงสัยว่า “นี่ใช่อีสุกอีใสไหม?” เรามักดูจากอาการเริ่มแรกก่อนค่ะ โดยทั่วไปจะมีไข้ อ่อนเพลีย ปวดเมื่อย คล้ายเป็นหวัด แล้วตามด้วยผื่นแดงเล็ก ๆ ที่ค่อย ๆ กลายเป็นตุ่มน้ำใสและคันมาก จุดสำคัญคือผื่นจะขึ้นเป็น “ระลอก” ทำให้เห็นหลายระยะในเวลาเดียวกัน (มีทั้งผื่นแดง ตุ่มน้ำ และตุ่มเริ่มตกสะเก็ดปนกัน) มักขึ้นบริเวณลำตัว ใบหน้า หนังศีรษะ แล้วค่อยกระจายไปแขนขา อีสุกอีใสเกิดจากเชื้อไวรัส Varicella-zoster virus (VZV) และติดต่อได้ง่ายมาก โดยเฉพาะในบ้านหรือที่โรงเรียน/ที่ทำงาน วิธีติดต่อหลัก ๆ คือ - ละอองฝอยจากการไอ จาม พูดคุยใกล้ชิด - สัมผัสน้ำในตุ่มใส หรือจับของใช้/พื้นผิวที่ปนเปื้อนแล้วมาจับหน้า จมูก ปาก คนที่ยังไม่เคยเป็นหรือไม่เคยฉีดวัคซีนมีโอกาสติดได้สูง และมักแพร่เชื้อได้ตั้งแต่ 1–2 วันก่อนผื่นขึ้น จนกว่าตุ่มทั้งหมดจะแห้งตกสะเก็ด การดูแลตัวเองช่วงป่วย (ที่บ้าน) ที่ช่วยได้จริงจากประสบการณ์คือ “ลดไข้ ลดคัน และป้องกันแผลติดเชื้อ” - พักผ่อนให้พอ ดื่มน้ำมาก ๆ - เช็ดตัว/อาบน้ำได้ตามปกติ ช่วยลดไข้และความคันได้ (ซับให้แห้งเบา ๆ) - ห้ามเกา เพราะทำให้แผลอักเสบ ติดเชื้อ และทิ้งรอยได้ง่าย ตัดเล็บสั้น ใส่เสื้อผ้านุ่ม ๆ ระบายอากาศ - ถ้ามีไข้ ใช้ยาลดไข้ตามคำแนะนำของแพทย์/เภสัชกร (หลีกเลี่ยงการซื้อยากินเองหลายชนิดพร้อมกัน) - แยกของใช้ส่วนตัว เช่น ผ้าเช็ดตัว แก้วน้ำ หมอน เพื่อลดการแพร่เชื้อ วิธีป้องกันอีสุกอีใสที่ดีที่สุดคือ “การฉีดวัคซีนอีสุกอีใส” (เช่น Varivax) โดยบทความนี้ระบุสำหรับผู้มีอายุ 15 ปีขึ้นไปจะฉีด 2 เข็ม การฉีดวัคซีนช่วยลดโอกาสป่วย และถ้าป่วยก็มีแนวโน้มอาการเบาลง ลดเสี่ยงภาวะแทรกซ้อนในอนาคตด้วย หลายคนค้นว่า “วัคซีนกันอีสุอีใส ภาษาอังกฤษ” คำที่ใช้บ่อยคือ Chickenpox vaccine หรือ Varicella vaccine (ชื่อโรค chickenpox/varicella) ควรรีบพบแพทย์ถ้ามีอาการต่อไปนี้: หายใจเหนื่อย ซึมลง ไข้สูงหลายวัน ตุ่มมีหนอง/แดงบวมมาก ปวดศีรษะรุนแรง หรือเป็นกลุ่มเสี่ยง (ตั้งครรภ์ ภูมิคุ้มกันต่ำ เด็กเล็กมาก/ผู้สูงอายุ) เพราะอาจต้องประเมินการรักษาเพิ่มเติมและลดความเสี่ยงภาวะแทรกซ้อนค่ะ