บทเรียนจากการให้ใจเพื่อนร่วมงาน✨
หลังจากกลับมาทำงานประจำอีกครั้ง
ตอนนี้ก็เข้าสู่เดือนที่ 9 แล้ว
บอกตรง ๆ ว่า…พิชาโดนแทงหลังมาไม่รู้กี่แผล
ตั้งแต่วันแรกที่เข้า จนถึงวันนี้ก็ยังมีเรื่องให้เจอเรื่อย ๆ
จากหลายคนที่เรียกว่า “เพื่อนร่วมงาน”
ทั้ง ๆ ที่พิชามั่นใจเลยว่าไม่ได้ไปมีปัญหากับใคร
อาจเพราะพิชาเป็นคนเงียบ ๆ ค่อนข้าง Introvert
ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร เลยกลายเป็นเป้านิ่งมั้ง
เขาคงคิดว่าเราคงไม่เถียง ไม่สู้ ไม่พูดอะไร
ก็เลยมีทั้งโดนจับผิด โดนใส่ร้าย โดนใส่ไฟ
ทั้งที่บางเรื่องเราไม่ได้ทำ สุดท้ายก็กลายเป็นคนผิดแบบงง ๆ
- - - - - - - - - - - - - - -
บางครั้งก็โดนนินทา ทั้งที่อยู่เฉย ๆ
มีช่วงนึงที่พิชาพยายามถามตัวเองนะ
ว่าเราทำอะไรผิด ทำไมต้องเป็นเรา
แต่พอเวลาผ่านไปก็เริ่มเข้าใจว่า…
บางคนไม่ได้เกลียดเราเพราะเราทำอะไร
เขาแค่เลือกเราเป็นที่ระบายอารมณ์
หรือเลือกเรามาเป็นตัวละครในเรื่องของเขาเท่านั้นเอง
- - - - - - - - - - - - - - -
ที่เจ็บที่สุด ไม่ใช่คนที่ไม่สนิท
แต่คือคนที่เราไว้ใจ คนที่เราคิดว่าเป็นเพื่อน พูดคุย กินข้าว ปรึกษากัน สุดท้ายกลับเป็นคนที่เอาเรื่องเราไปเล่า หรือแทงเราข้างหลัง
มันเสียความรู้สึกมากกว่าคนแปลกหน้าหลายเท่า
ทุกวันนี้พิชาเลยเลือกอยู่เงียบ ๆ ทำงานของตัวเอง
ใครจะพูดอะไรก็ปล่อยให้พูด
เพราะยิ่งโต ยิ่งรู้ว่า …
เราไม่มีทางห้ามคนอื่นคิดหรือพูดถึงเราได้
สิ่งที่ทำได้คือ …
เลือกว่าจะเอาคำพูดของเขามาทำร้ายตัวเองหรือเปล่า
- - - - - - - - - - - - - - -
ถ้าใครกำลังเจอแบบเดียวกัน พิชาอยากบอกว่า…
อย่าพยายามเอาชนะคนที่ชอบสร้างปัญหา
เพราะเขาจะลากเราไปอยู่ในเกมของเขา
ทำงานให้ดีที่สุด วางตัวให้ดี
เก็บเรื่องส่วนตัวไว้กับคนที่ไว้ใจจริง ๆ
แล้วถ้าวันไหนมันหนักเกินไป จนเริ่มกระทบสุขภาพใจ
ตื่นมาก็ไม่อยากไปทำงาน ร้ องไห้บ่อย หรือใช้ชีวิตไม่มีความสุข
การ “ออกมา” ไม่ใช่ความพ่ายแพ้เลยนะ
บางครั้งการเดินออกจากที่ที่ทำร้ายใจเรา คือการเลือกตัวเอง
แล้ววันนึง…เราจะขอบคุณตัวเองที่เลือกทำแบบนั้น
- - - - - - - - - - - - - - -
ใครเคยเจอเพื่อนร่วมงานแบบนี้บ้าง? ยกมือ
พิชาอยากรู้ว่าของเพื่อนๆหนักกว่าพิชามั้ย?
หรือมีวิธีรับมือยังไง? มาเม้าท์กันหน่อย
#รีวิวครึ่งปี #เพื่อนร่วมงาน #เพื่อนร่วมงานtoxic #เรื่องเล่าความสัมพันธ์
จากประสบการณ์ส่วนตัวที่เหมือนจะเคยเจอเพื่อนร่วมงานที่เป็น Toxic หรือมีพฤติกรรมทำร้ายจิตใจ ทำให้เราได้เรียนรู้บทเรียนหลายอย่างที่เป็นประโยชน์ต่อการทำงานและใช้ชีวิตในองค์กรจริงๆ อย่างแรกเลยคือ บางครั้งเราอาจจะไม่ได้ทำอะไรผิดหรือมีปัญหา แต่เพื่อนร่วมงานบางคนก็อาจเลือกเราเป็นเป้าหมายเพื่อระบายอารมณ์ของพวกเขาเอง ซึ่งตรงนี้เราควรเข้าใจและไม่เอาคำพูดหรือการกระทำที่เป็นลบเหล่านั้นมาทำร้ายตัวเอง นอกจากนี้ การใช้ชีวิตแบบ Introvert อาจทำให้เราเป็นเป้านิ่งที่เพื่อนร่วมงานบางคนตั้งใจจับผิดหรือใส่ร้าย แต่เราสามารถปกป้องตัวเองได้ด้วยการไม่เข้าไปมีส่วนร่วมกับเรื่องที่ไม่สร้างสรรค์ รักษาความเป็นมืออาชีพในการทำงาน และเชื่อมั่นในตัวเอง เมื่อเจอสถานการณ์ที่ทำร้ายจิตใจอย่างรุนแรงจนส่งผลกระทบต่อสุขภาพใจ เช่น ตื่นมาไม่อยากไปทำงาน ร้องไห้บ่อย หรือหมดความสุขกับชีวิต เป็นสัญญาณว่าควรพิจารณาอย่างจริงจังว่าเราจะอยู่กับสิ่งแวดล้อมแบบนี้ต่อไปได้หรือไม่ การตัดสินใจออกจากที่ทำงานที่ทำร้ายใจไม่ใช่ความพ่ายแพ้ หากแต่เป็นการเลือกตัวเองและสร้างอนาคตที่ดีขึ้น สุดท้าย หากใครกำลังเผชิญกับปัญหาแบบนี้ แนะนำให้เปิดใจพูดคุยกับคนที่ไว้ใจ หรือหากเป็นไปได้ ลองคุยกับผู้จัดการฝ่ายทรัพยากรบุคคลเพื่อหาทางแก้ไข เพราะการมีระบบสนับสนุนช่วยลดความเครียดและป้องกันผลเสียที่มากกว่านี้ได้ ประสบการณ์นี้สอนให้รู้ว่า "ความเงียบไม่ใช่ความอ่อนแอ" การดูแลใจตัวเองและวางแผนชีวิตในทางที่ดีคือสิ่งสำคัญที่สุด
เป้นเรื่องปรกติในสังคม ถ้าเราเก่ง เด่นกว่าคนอื่นจะเป็นเป้า ให้ดีใจว่าเราคงมีอะไรดี ให้โฟกัสให้ทำตัวเองให้ดีขึ้นไปเรื่อยๆ ให้พวกนินทาเอื้อมไม่ถึง ให้พวกนั้น บ้าไปเลยด้วยความอิจฉา แล้ววางแผนย้ายงาน ไปในตำแหน่งทีาดีกว่า เดิม ะ้าไม่ดีไม่ต้องไป แล้วบอกพวกนั้นด้วยว่าไปล่ะนะ อยู่ในที่เน่าฟของพวกแกไปเถอะ