สิ่งสำคัญ คือการไม่ลืมตัวเอง

เคยมีช่วงหนึ่งที่ฉันรู้สึกว่า “ชีวิตกำลังขึ้น” งานเริ่มดี คนชมเยอะ เป้าหมายหลายอย่างใกล้สำเร็จ แล้วมันก็เกิดอาการที่น่ากลัวแบบเงียบๆ คือเริ่มพูดแรงขึ้น ตัดสินคนง่ายขึ้น และคิดว่าตัวเอง “ต้องถูก” มากขึ้น พอมานั่งทบทวนถึงรู้ว่า นี่แหละอาการลืมตัว คติเตือนใจที่ฉันชอบใช้ดึงสติคือ “อะไรก็ตามที่ทำให้เราไม่ลืมตัว นั่นไหละคือความสุข” เพราะความสุขจริงๆ ไม่ใช่ความรู้สึกเหนือกว่าใคร แต่เป็นความรู้สึกที่อยู่กับตัวเองได้แบบไม่หลง ไม่เผลอไปทำร้ายคนอื่น และไม่ทำให้ตัวเองกลายเป็นคนที่ไม่ชอบ ถ้าช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองเริ่มลืมตัว ลองเช็ก 5 สัญญาณนี้ดู (ฉันเคยเป็นเกือบทุกข้อ) 1) ฟังคนอื่นน้อยลง เพราะคิดว่าตัวเองรู้ดีกว่า 2) หงุดหงิดง่ายเวลาโดนทักหรือโดนเตือน 3) ชอบเปรียบเทียบ/ชอบให้คนยอมรับตลอดเวลา 4) พูดประชด พูดแรง โดยอ้างว่า “พูดตรงๆ” 5) เริ่มลืมคนที่เคยช่วยเรา หรือมองข้ามความรู้สึกเขา วิธีที่ฉันใช้ “ดึงตัวเองกลับมา” แบบทำได้จริงในชีวิตประจำวัน - เขียนบันทึกสั้นๆ วันละ 3 บรรทัด: วันนี้เราทำอะไรที่น่าภูมิใจ + วันนี้เราพลาดอะไร + พรุ่งนี้จะปรับยังไง การเห็นความพลาดของตัวเองช่วยลดอีโก้ได้มาก - ตั้งประโยคกันหลงไว้หนึ่งประโยค เช่น “เก่งได้ แต่อย่าลืมตัว” หรือ “สำเร็จได้ แต่อย่าเหยียบหัวใคร” แล้วเอาไปแปะไว้ที่หน้าจอ/สมุด - ขอบคุณให้เป็นนิสัย: ขอบคุณคนอื่น และขอบคุณตัวเองที่พยายาม ความกตัญญูทำให้เราถ่อมลงโดยไม่ต้องกดตัวเอง - เวลาจะพูดอะไรแรงๆ ให้หยุด 3 วินาทีถามตัวเองว่า “พูดแล้วดีขึ้นจริงไหม หรือแค่สะใจเรา” สุดท้าย คนเราพลาดได้ แต่อย่าปล่อยให้ความสำเร็จ ความโกรธ หรือความอยากชนะ พาเราไกลจากตัวตนที่ดีของเราเอง เพราะสิ่งสำคัญที่สุด คือการไม่ลืมตัวเอง