เคยไหมที่เรารู้สึกว่าการเรียนรู้หรือการสอนบางอย่างควรเกิดขึ้นเองโดยธรรมชาติ แต่ก็ต้องใช้ความกล้าและความตั้งใจที่จะสอนหรือแบ่งปันสิ่งดีๆ ให้คนอื่น "สอนมันสิ เผื่อแม่มันไม่สอน" ประโยคสั้น ๆ แต่สะท้อนถึงความรับผิดชอบและความห่วงใยในสังคม ผมเองได้เจอคำคมนี้แล้วรู้สึกว่า มันเหมือนเป็นการกระตุ้นให้เราไม่รอให้คนอื่นมาสอน หรือหวังพึ่งคนอื่นอย่างเดียว แต่เราควรลุกขึ้นมาสอน แนะนำ และแบ่งปันความรู้ด้วยตัวเอง โดยเฉพาะเรื่องที่สำคัญกับคนรอบข้าง เมื่อเราเริ่มต้นสอนหรือแบ่งปันสิ่งดี ๆ จะสร้างวงจรของการเรียนรู้และความเข้าใจที่ดีขึ้นในสังคม คนที่ได้รับก็อาจกลายเป็นแรงบันดาลใจให้คนอื่นอีกทอดหนึ่ง ไม่มีใครเกิดมาครบทุกอย่างหรือมีทุกสิ่งบางครั้งเราต้องรับบทบาทตรงนี้เอง แม้จะเป็นเรื่องเล็ก ๆ แค่การแบ่งปันคำแนะนำ เทคนิค หรือแนวคิดที่ช่วยให้ชีวิตดีขึ้น ในชีวิตประจำวัน ผมแนะนำว่า ลองใช้ประโยคนี้เป็นแรงจูงใจในการสอนสิ่งที่คุณรู้ บางครั้งเรื่องง่าย ๆ อย่างการดูแลตัวเอง การจัดการอารมณ์ หรือแม้แต่การแต่งตัวให้ดูดี ก็เป็นเรื่องที่ควรสอนกันและกัน เพราะมันส่งผลต่อความมั่นใจและสุขภาพจิต ในโลกออนไลน์ มี #ฟีด ที่เปิดโอกาสให้เราแบ่งปันประสบการณ์และคำแนะนำอย่างสร้างสรรค์ มาใช้พื้นที่ตรงนี้ในการสอนสิ่งดี ๆ แก่คนที่ยังไม่รู้ หรือเพียงแค่ต้องการกำลังใจ ก็เป็นประโยชน์มากครับ