จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้เรียนรู้ สิ่งสำคัญในการมีชีวิตที่สงบ คือการไม่วิจารณ์หรือดูถูกผู้อื่น เพราะทุกคนต่างก็มีช่วงเวลาที่ดีและไม่ดีของตัวเองเหมือนกัน การรักสงบไม่ได้หมายความว่าจะละเลยปัญหา แต่เป็นการเลือกที่จะไม่ใส่ใจในเรื่องที่เกินกำลังควบคุมหรือทำให้ใจว้าวุ่น เมื่อข้าพเจ้าไม่ติเตียนหรือยุ่งเรื่องคนอื่น ก็รู้สึกว่าชีวิตเบาลง และสามารถจัดการกับปัญหาของตัวเองได้ดีขึ้น ในชีวิตจริง หลายครั้งที่เราอาจล้มเหลวหรือลำบาก แต่สิ่งหนึ่งที่ช่วยให้ผ่านพ้นช่วงเวลานั้น คือการรู้จักให้อภัยและไม่ตัดสินผู้อื่นในทางลบ เพราะทุกคนมีความไม่สมบูรณ์แบบและต้องเรียนรู้กันไปเรื่อยๆ การยอมรับข้อผิดพลาดของตัวเองก็ทำให้เกิดความสงบใจมากขึ้น เพราะไม่ต้องพยายามเป็นคนที่เพอร์เฟค การทำใจยอมรับชีวิตที่มีขึ้นมีลง ก็ช่วยเปิดทางให้เราพัฒนาตนเองอย่างมีสติและมีความสุขมากขึ้น