Dear Self
“เราจะมีความสุขไม่ได้เลยหรอวะ”
ทำไมยิ่งพยายาม “กลับยิ่งรู้สึกเหนื่อย” ลองปรับตัวปรับใจดูใหม่กันไหม
ในวันที่ทุกอย่างมันเร็วมาก เราดันเผลอไปเข้าใจผิด ๆ ว่าเวอร์ชันที่ดีที่สุดของเรา มันคือความเร็วในจังหวะของคนอื่น ที่เราไม่ได้รู้จักเขาจริง ๆ ด้วยซ้ำ
ลองทำตามนี้ดูนะ
1. หาเวลาพักให้ตัวเองได้ฟื้นฟู: เพราะการอยู่ในสังคมของคนเรา เรามักเห็นคนรอบ ข้างวิ่งเร็วอยู่ตลอดเวลา ซึ่งเราไม่รู้จริง ๆ หรอกว่า เขาคนนั้นวิ่งมานานแค่ไหนแล้ว เขาอาจจะพึ่งเริ่มวิ่งก็ได้ แต่คุณที่วิ่งมานานแล้วถ้าไม่มีช่วงพักสั้น ๆ ให้ตัวเอง มันจะไปต่อได้ไกลจริงหรอ
2. ขีดเส้นแบ่งให้ชัด: ตัดขาดจากการแจ้งเตือนไปเลย วันละ 15 นาที หรือ 1 ชั่วโมงก็ไม่เป็นอะไรหรอก ทำให้ได้ทุกวัน และถ้ามีโอกาสพิเศษ เดือนนึงอาจจะหายไปสักวันก็ได้
3. จดจ่อกับความสุขเล็ก ๆ: ระหว่างทางที่เหน็ดเหนื่อย อย่าลืมที่จะมีความสุขกับช่วงเวลาที่ผ่านเข้ามา กาแฟอร่อยสักแก้ว สูดกลิ่นหอมของต้นไม้ในสวน เดินช้า ๆ รับลม แค่นี้ใจก็ได้พักบ้างแล้ว
4. เลิกเปรียบเทียบ: ยังไงสิ่งนี้ก็ต้องเลิกให้ได้ เราควรแข่งกับตัวเอง โดยมองคนอื่นให้เป็นกำลังใจพอ “เพราะความสำเร็จมันขึ้นอยู่กับวินัยและการลงมือทำ”ของเราล้วน ๆ
การมีความสุข ไม่ได้อยู่ที่การวิ่งให้เร็วที่สุด แต่อยู่ที่การรู้จักจังหวะที่พอดีของตัวเอง
ในชีวิตประจำวันของหลายคน ปัญหาที่พบบ่อยคือความเหนื่อยล้าทางจิตใจที่เกิดจากการพยายามวิ่งตามจังหวะและความเร็วมาตรฐานของสังคมที่ไม่เคยหยุดนิ่ง ผมเองก็เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน และจากประสบการณ์ ผมพบว่าการให้อภัยตัวเองและปรับวิธีคิดเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรก เมื่อคุณวิ่งมานานแล้วโดยไม่ได้หยุดพัก จะทำให้ร่างกายและใจหมดแรง การหาเวลาพักฟื้นจึงไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่เป็นการเตรียมความพร้อมให้ตัวเองกลับมาแข็งแรงกว่าที่เคย การขีดเส้นแบ่งให้ชัดเจน เช่น การปิดแจ้งเตือนโทรศัพท์บ้างในแต่ละวัน จะช่วยให้เรามีสมาธิกับสิ่งที่สำคัญกับตัวเองมากขึ้น อีกสิ่งที่ผมแนะนำคือการมองหาความสุขเล็ก ๆ รอบตัว เช่น การดื่มกาแฟรสโปรด สูดกลิ่นธรรมชาติ หรือเดินช้าๆ ในสวน สิ่งเล็กๆ เหล่านี้ช่วยเติมพลังบวกและทำให้ใจผ่อนคลายขึ้นมาก สุดท้าย การเลิกเปรียบเทียบตนเองกับคนอื่นเป็นเรื่องที่ท้าทาย แต่เมื่อเราหยุดเปรียบเทียบ เราจะรู้ว่าความสำเร็จและความสุขขึ้นอยู่กับวินัยและการลงมือทำของเราเอง ไม่ใช่ความเร็วที่ใครกำหนดให้ ผมอยากให้ทุกคนได้ลองปรับวิธีคิดและลองทำตามคำแนะนำนี้ดู ผมเชื่อว่าการรู้จักฟังเสียงหัวใจตัวเองและวิ่งในจังหวะที่เหมาะกับตัวเองที่สุด คือกุญแจสู่ความสุขที่แท้จริงและยั่งยืน
