เคยรู้สึกไหมครับว่า การเริ่มต้นใหม่ ไม่ว่าจะย้ายงาน หรือลาออกเอง บางทีก็เคว้งจนรู้สึกเหมือนชีวิตกำลังจะพังลง หรือเผลอมองเทียบกับคนอื่นว่าเรากำลังถอยหลัง ในขณะที่คนอื่นก้าวไปข้างหน้า เราอยากให้ทุกคนลองมองว่าชีวิตเป็นเหมือน “หนังสือเล่มนึง” ซึ่งไม่ได้มีเส้นเรื่องตรงทางเดียวจนจบ แต่มันต้องมีการจบบท

“เราแค่โชคดีหรือเปล่า” “ถ้าเขารู้ว่าเราไม่เก่งจริง จะทำไงดี” ความรู้สึกเหมือนตัวเองเป็น “ตัวปลอม” มักจะกัดกินใจของคนเก่งหรือคนที่พยายามพัฒนาตัวเองอยู่ตลอดเวลา ยิ่งคุณก้าวไปข้างหน้าไกลเท่าไหร่ คำนี้ก็ยิ่งดูเหมือนจะดังขึ้นเรื่อย ๆ วันนี้ผมอยากชวนทุกคนมาปรับมุมมองเกี่ยวกับความรู้สึกแบบนี้กันครับ

หลายคนอาจถูกสอนมาให้ประหยัด ๆๆ จนบางทีเราเผลอเอา “เวลาชีวิต” ที่มีอยู่อย่างจำกัดไปแลกกับการประหยัดเพียงเล็กน้อย จนลืมคำนวณคุณค่าของเวลาที่เสียไปครับ เราไม่ได้จะว่าร้ายการประหยัดนะครับ แค่จะบอกว่าทักษะที่สำคัญอีกอย่างคือ “การเทียบคุณค่า” เพราะสิ่งที่เราลืมไปคือ “เงินหาใหม่ได้เสมอ แต่เวลาที่เสียไป

หลายคนอาจจะเป็นเหมือนเรานะ แม้จะปิดคอมเลิกงานไปแล้ว แต่ในหัวยังรันถึงสเตปต่อไปว่าจะทำอะไรกับงานต่อดี ซึ่งจริง ๆ มัน “ไม่โอเค” เลยครับ ร่างกายและสมองเราควรได้พักบ้าง เพื่อให้วันจันทร์ที่จะต้องกลับมาทำงานจริง ๆ เราจะได้ไม่ต้องเริ่มต้นวันด้วยความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดสัปดาห์ งั้นวันนี้ลองมาตั้งขอบ

ในยุคที่ใคร ๆ ก็อยากเป็นฝ่าย "พูด" แต่กลับมีเพียงไม่กี่คนที่อยากเป็นฝ่าย "ฟัง" เพื่อทำความเข้าใจคนตรงหน้าจริง ๆ บ่อยครั้งที่ความสัมพันธ์เริ่มจางลง ไม่ใช่เพราะเราคุยกันน้อยไป แต่เป็นเพราะเรา "ได้ยิน" แต่ไม่ได้ "รับฟัง" กันต่างหากครับ Deep Listening ไม่ใช่แค่ฟังให้เ

นิสัยที่คนสำเร็จมีเหมือนกัน (ขัดใจแต่ได้ผลจริง) 🎯 1. เลิกหาคนผิด แล้วคิดหาทางแก้ ก้าวแรกคือต้องเลิกเล่น “บทเหยื่อ” ก่อนเลย แผนพัง เศรษฐกิจแย่ หรือใครทำพลาด สิ่งแรกที่ต้องทำคือ “ตั้งสติ” เลิกชี้นิ้วด่าคนอื่น แล้วกลับมาถามตัวเองว่า “ตอนนี้เราทำอะไรได้บ้าง ?” ต้องหาทางรอดให้ตัวเอง ก่อนจะยอมแพ้ไป

“เราซื้อของมาเพื่อตัวเอง หรือซื้อเพื่ออยากให้คนอื่นดู ?” ความพยายามที่จะต้องมี ต้องได้ ในสิ่งของที่กำลังเป็นที่นิยม อาจทำให้เราตกอยู่ในกับดักของความ “ดูดีเพื่อคนอื่น” หรือแย่ที่สุดคือการยอมเป็นหนี้เป็นสินเพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่ดูรวยเพียงชั่วคราว เพราะ “ความมั่งคั่งที่แท้จริงนั้นมองไม่เห็น” แต่

หลายคนอาจคิดมาตลอดว่าความสำเร็จในหน้าที่การงาน คือการปีนไปตาม “ขั้นบันไดงาน” ให้สูงขึ้นเรื่อย ๆ จากลูกน้อง สู่หัวหน้า สู่ผู้จัดการ แต่เคยเผื่อใจไว้บ้างไหมครับว่า ถ้าวันหนึ่งบันไดนั้นมันพังลง หรือเราถูกผลักออกจากบันไดนั้นกะทันหัน เราจะเหลืออะไรติดตัวบ้าง ? ผมไม่ได้จะบอกว่าการไต่เต้าเพื่อตำแหน่งนั

“เพราะเต็มจึงตัน” หลายคนคงเคยผ่านหูกับคำว่า “น้ำเต็มแก้ว” กันมาบ้างเพราะเมื่อเราสั่งสมประสบการณ์และความสำเร็จมาถึงจุดหนึ่ง สิ่งที่เพิ่มขึ้นมามักไม่ใช่แค่ความรู้ แต่คือ “อีโก้” ที่พอกพูนขึ้นเป็นกำแพงสูงขึ้นในใจ เพราะเราอาจเผลอไปยึดติดกับวิธีการเดิม ๆ ที่เคยทำสำเร็จมาในอดีต และถ้าลองสังเกตดี ๆ

“ทำไมเพื่อนได้งานใหม่แล้ว” “ทำไมคนนั้นซื้อบ้านไวจัง” “แต่ทำไมเรายังอยู่ที่เดิมวะ” ในยุคที่เราเห็นความสำเร็จของคนอื่นอยู่ตลอดเวลาผ่านมือถือ มันง่ายมากที่เราจะเผลอเอาตัวเองไปเทียบกับคนอื่น จนเกิดความรู้สึก “นอยด์” ว่าเราก้าวช้าเกินไปหรือเปล่า ปรัชญา “โอบาอิโทริ” (Oubaitori) มีใจความที่สอนเราถึง

ในสังคมที่กดดันให้เราต้อง “Perfect” ในทุกด้าน ต้องมีงานที่เงินเดือนเยอะ ๆ มีบ้าน มีรถ ก่อนอายุเท่านั้นเท่านี้ หรือแม้กระทั่งไลฟ์สไตล์ที่เราต้องวิ่งไล่ตามให้ตัวเองดูดีตามที่สังคมคาดหวัง จนสุดท้ายก็เป็นเราเองนั่นแหละครับที่กลับมาแอบท้อและหมดใจอยู่ในมุมเล็ก ๆ ของตัวเอง ลองมาพักใจกับปรัชญา “วาบิ-ซาบ

เราห้ามพายุไม่ได้ แต่เราตั้งหลักในชีวิตและเลือกที่จะไม่ลอยไปตามคลื่นลมได้ ในวันที่ปัญหาถาโถมเข้ามา ทั้งคำพูดบั่นทอนของผู้คน หรือแผนงานที่วางไว้ดันพังไม่เป็นท่า หลายคนมักจะพยายามฝืนมุ่งหน้า “สู้กับคลื่นลม” ที่อยู่เหนือการควบคุม จนสุดท้ายก็จบลงด้วยความหมดใจและหมดไฟไปในที่สุด ความจริงก็คือ การใช

“นี่พูดเพราะหวังดีนะ...” ในชีวิตจริง เรามักเจอคนที่ชอบเข้ามา “จัดแจง” ชีวิตเราเสมอ โดยอ้างคำว่า “ความหวังดี” จนบางครั้งเราก็เริ่มไม่มั่นใจว่า เขาหวังดีจริง ๆ หรือแค่กำลังบั่นทอนความมั่นใจของเรากันแน่ ? 5 ประเภทคนหวัง (ไม่) ดี 1. ห่อคำด่าด้วยความรัก ติเตียนแบบไม่ก่อประโยชน์ แค่อยากสนุกปากแล

เคยเป็นไหม เกรงใจจนงานล้นมือ สุดท้ายพังทั้งงาน พังทั้งสุขภาพจิต 😮‍💨 หลายคนคิดว่าการตอบตกลงกับงานทุกอย่างคือความมีน้ำใจ แต่ความจริงคือ การเป็นมืออาชีพต้องรู้จักขีดจำกัดของตัวเองครับ เพราะถ้าเรารับมาแล้วทำไม่ไหว จนต้องส่งงานลวก ๆ ไป นั่นต่างหากที่เสียงานของจริง “5 วิธีปฏิเสธ โดยไม่รู้สึกผิด”

“5 นิสัยที่จะทำให้คุณ (ไม่) รวยขึ้น” 💸 1. ให้รางวัลตัวเอง (เก่งงง) 🎁 ให้แบบไม่ยั้ง ให้ทุกวันเว้นวัน แล้วอ้างว่าเบิร์นเอาต์เลยต้อง “ช้อปบำบัด” ยิ่งทำบ่อยโดยไม่แก้ที่ต้นเหตุ สุดท้ายเราจะเสพติดการช้อปจนไม่เหลือเงินเก็บ และอาจกลายเป็นหนี้เพราะความต้องการที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ 2. ไลฟ์สไตล์เฟ้อ 🚀

ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา หลายคนคงทุ่มเทกับงานในชนิดที่ว่า “พุ่งชน” กับทุกปัญหาเลยใช่ไหมล่ะครับ ทั้งงานที่แก้ไม่จบ ลูกค้าที่ยังไม่ตกลงรับดีล หรือแม้แต่ความกดดันในออฟฟิศต่าง ๆ นานา จนเรียกได้ว่าช้ำไปหมดทั้งตัวและหัวใจ สุดสัปดาห์แบบนี้ เราเลยอยากชวนให้ทุกคนได้พัก อย่างเรียบง่ายด้วยการ “ปล่อยตัวให้เห

บางความพยายามมันก็ไม่ใช่ทุกอย่าง เช่นกันกับการพยายามที่จะทำให้ทุกอย่าง “เป็นไปตามแต่ใจคิด”เสียทั้งหมด สิ่งสำคัญพื้นฐานเลยคือ “จงแยกแยะสิ่งที่เราควบคุมได้ ออกจากสิ่งที่ควบคุมไม่ได้” ก็เหมือนกันกับที่เรากางร่มกันฝนได้ แต่เราไม่สามารถสั่งให้ฝนมันหยุดได้ทันทีหรอก จริงไหม? และในทุกครั้งที่เร

ต้องกลับมาทำงานอีกแล้วสินะ แค่คิดก็ท้อแล้วใช่ไหมครับ 😮‍💨 หลายคนทุ่มเทกับงานมากเสียจนเผลอเอา “คุณค่าของตัวเอง” ไปยึดติดไว้กับ “ปริมาณงานที่ทำเสร็จในแต่ละวัน” ยิ่งเป็นคนเก่ง ๆ หรือเป็นตัวแบกของทีม ที่มักได้รับคำชมเวลาบ้างานหนัก ๆ ก็มักจะตกหลุมพรางนี้ครับ ✅ วันไหนเคลียร์งานได้หมดตามเป้า (ที่บางท

ที่สุดท้ายของวันที่หลายคนต้องกลับไปพักผ่อน ก็คงไม่พ้นบ้านที่ต้องกลับไปเจอครอบครัว หรือคนรักใช่ไหมครับ ? แต่จะเป็นยังไง ถ้าที่ตรงนั้นมัน “ไม่ใช่เซฟโซน” แต่กลับเป็นที่ที่เราอึดอัดมากที่สุด Toxic People EP.3 กับ “5 ประเภทคนใกล้ตัว” ที่บั่นทอนเราอยู่ตลอดเวลา 1. ผู้ทวงบุญคุณ “ฉันทำเพ

ก่อนจะเสียเวลากับการเติบโตแบบผิด ๆ เราก็อยากให้ทุกคนลองเช็ก “ค่าเฉลี่ย” คนรอบตัว (หรือกลุ่มเพื่อนที่เราใช้เวลาด้วยมาก ๆ นั่นแหละครับก่อนเลย) มาต่อกันที่ Toxic People EP.2 หลายคนคงเคยได้ยินเรื่อง “เราคือค่าเฉลี่ยของคน 5 คนที่เราใช้เวลาด้วยที่สุด” กันใช่ไหมครับ ? แล้วถ้า 5 คนนั้นดันเป็น “มลพ