ลูกนอ.ขอตามไปด้วยแต่นอ.ไม่ให้ไป แต่ลูกก็ยังวิ่งมาเกาะขาเอาไว้ นอ.เลยผลักลูกออกจนลูกล้ม ทำเหมือนไม่รักลูกแต่พอลับหลังทุกคน นอ.กลับมือสั่นไปหมด สั่งลูกน้องให้ไปตามหมอมาดูลูก "ผอ.โอเคไหมครับ" "ให้คนไปพาหมอมาตรวจดูเด็กนั่นด้วย" #นิยายวาย #นิยายวายแนะนําฟีด #นิยายวายออกใหม่ #รี

นอ.กับพอ.เป็นมาเฟียที่อยู่คนละแก๊งกัน ซึ่งนอ.ปิดบังมาตลอดว่าตัวเองเป็นโอเมก้า กระทั่งท้องลูกของพอ. เรื่องนี้นอ.ให้ใครรู้ไม่ได้โดยเฉพาะพอ.เลยต้องกันพ่อลูกไม่ให้อยู่ด้วยกัน แต่คนเป็นพ่อเป็นลูกกันกลับรู้สึกผูกพันกันกว่าที่คิด เจอหน้ากันทีไรลูกนอ.ก็วิ่งหาพอ.ตลอด แถมพอ.ยังไม่พอใจที่ลูกนอ.เรียกตัวเองว่าล

พอ.หึงที่เห็นนอ.สนิทสนมกับคุณหลี่ คิดไปไกลว่าสองคนนั้นมีซัมติงกันหรือเปล่าเลยถามลูกน้องว่าลูกของนอ.เหมือนคุณหลี่ไหม พอ.เอ็นดูลูกนอ.มาก อยากได้มาเป็นลูกตัวเอง แต่อีกใจกลัวจะเป็นลูกคุณหลี่ แต่ลูกน้องบอกว่าลูกนอ.ไม่เหมือนหลี่หลงเหยียนเลย แต่เหมือนเจ้านายของตัวเองมากกว่า #รีวิวนิยายวาย #นิยายวาย

“แล้วทำไมเด็กนี่มานั่งทำตาแป๋วอยู่ในห้องของกู?” เสิ่นโม่เซียวเอ่ยกับลูกน้องให้ได้ยินกันเพียงสองคน ทว่าดวงตาคมกลับจับจ้องมองไปที่เจ้าเด็กตัวจิ๋วที่วันนี้ไม่ยอมลงไปเล่นกับพวกพี่เลี้ยง แต่มานั่งเฝ้าเขาทำงานแทน “นายน้อยเป็นห่วงผอ.ครับก็เลยอยากมานั่งอยู่ในนี้ด้วย” “มึงพาออกไปเล่นข้างนอกไป ไม่งั้นก

นอ.เป็นโอเมก้ายีนด้อยที่ดื้อย าระงับ พอ.ที่เป็นเจ้าาายเลยเสนอตัวเองบริจาคฟีโรโมนของอัลฟ่าให้ เสนอให้เขาไปอยู่ที่คอนโดตัวเองจะได้ไม่ฮีตแบบครั้งก่อน แถมวันหยุดยังแอบเนียนไปบ้านนอ. แต่ดันไปเจอคุณหมอสาวคนสวยเพื่อนบ้านของนอ. ซึ่งพี่หมอก็แอบชอบนอ.มานานแหละดูออกว่าพอ.สนใจนอ. การปะทะกันของอัลฟ่าท่านประธานส

พอ.กับนอ.เป็นเพื่อนรักกัน แต่มีเหตุให้ทั้งสองแยกจาก พอ.ไปเรียนต่างประเทศมีอนาคตที่ดี ได้เป็นถึงประธานษัทใหญ่ ส่วนนอ.ชีวิตลงเหว ไม่ได้เรียนต่อหารับจ้างใช้แรงงานเลี้ยงปากท้อง สิบห้าปีที่จากกัน สิบห้าปีที่นอ.พยายามลืมพอ. และเป็นสิบห้าปีที่พอ.พยายามตามหานอ. #ติดเทรนด์ #นิยายวาย #แนะนำนิยายวาย

“คุณมีเบอร์ผมใช่ไหมคุณพรีม?” “พรีมไม่มีค่ะ มีแต่เบอร์ของบริษัทน่าจะไปติดที่ห้องท่านรอง” แล้วพนักงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอจะมีเบอร์ของท่านประธานได้อย่างไรล่ะ เวลาที่งานมีปัญหาเธอก็มักจะโทรหาพี่ปริมที่เป็นหัวหน้าแผนกเธออยู่แล้ว “เอาโทรศัพท์ของคุณมานี่” “คะ?” “โทรศัพท์ของคุณ ส่งมาให้ผม” ม

หลังจากวันปัจฉิมนิเทศทั้งเขาและไอ้ภัทรก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย อิทธิถูกพ่อกับแม่พาหนีมาหลบเจ้าหนี้อยู่ที่สลัม พวกท่านบอกว่าห้ามติดต่อกับใครเด็ดขาด แม้ว่าอิทธิจะอยากเจอภัทรินทร์มากแต่เพื่อความปลอดภัยของครอบครัวเขายอมเชื่อฟัง จนกระทั่งวันที่พ่อเขาเสีย เขามาหาภัทรินทร์ที่บ้าน แต่ก็เพิ่งมารู้ว่ามันบ

อิทธิหันหลังมองสถานที่ที่เขาซุกหัวนอนเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะตัดใจแบกเป้ใบโตขึ้นหลังแล้วเดินออกไปตามถนนเพียงลำพัง “จะไปนอนไหนดีวะกู” เพื่อนฝูงเขาก็มีแค่ภัทรินทร์คนเดียวเสียด้วยสิ จะไปขอนอนด้วยก็คงไม่ได้ เห็นทีคงต้องอาศัยป้ายรถเมล์นอนไปก่อน “ทนเอาหน่อยวะเดี๋ยวก็เช้า” คลืดด คลืดด ทว่าในตอน

“ปีหน้าก็ขึ้นม.สี่แล้ว มึงจะไปต่อที่ไหนวะไอ้อิฐ?” “กูก็คงต่อที่นี่แหละ ช่วงนี้บริษัทพ่อกูมีปัญหาว่ะคงไม่ได้ไปต่างประเทศแล้ว แล้วมึงล่ะ?” “มึงอยู่ที่ไหนกูก็อยู่ที่นั่นแหละ” ภัทรินทร์ไม่สนใจเรื่องจะไปเรียนต่อต่างประเทศอยู่แล้ว แม้ว่าพ่อของเขาจะต้องการให้ไปเรียนอยู่ทางนั้นแต่ถ้าหากเขาไม่ไปเสียอ

“กูต้องการให้มึงสืบข้อมูลเด็กคนนึงให้กูหน่อย กูส่งรูปไปแล้วนะ” “ได้ครับท่านประธาน รอสักครู่ครับ” “ผมส่งเอกสารข้อมูลของเด็กคนนั้นไปในอีเมลแล้วนะครับท่านประธาน เด็กคนนั้นเป็นลูกไอ้อิฐครับ” “แล้วใครเป็นแม่เด็ก!” “ไม่มีในใบเกิดนะครับ ท่านประธานจะให้ผมเช็กกับทางโรงพยาบาลอีกรอบไหมครับ” “

พอ.รักนอ.มากกว่าเพื่อน แต่นอ.ที่มีพอ.เป็นเพื่อนคนเดียวไม่อยากเสียมิตรภาพนั้นไป สิบห้าปีที่ไม่เจอกันชีวิตพอ.ประสบความสำเร็จอย่างรุ่งโรจน์ ในขณะที่นอ.เรียนไม่จบ ทำงานเป็นชนชั้นแรงงานหาเช้ากินค่ำเพื่อเลี้ยงตัวเองกับแม่ และลูกของพอ. เรื่อง ของขวัญตัวจิ๋วจากเพื่อนวัยเด็ก [Enigma x Alpha] นามปากกาเลด

พอ.กับนอ.เป็นเพื่อนรักกัน แต่มีเหตุให้ทั้งสองแยกจาก พอ.ไปเรียนต่างประเทศมีอนาคตที่ดี ได้เป็นถึงประธานษัทใหญ่ ส่วนนอ.ชีวิตลงเหว ไม่ได้เรียนต่อหารับจ้างใช้แรงงานเลี้ยงปากท้อง สิบห้าปีที่จากกัน สิบห้าปีที่นอ.พยายามลืมพอ. และเป็นสิบห้าปีที่พอ.พยายามตามหานอ. #นิยายวาย #นิยายวายออกใหม่ #นิยายวายสน

กว่าจะเจอคนที่ใช่ก็เกือบขึ้นคานตลอดชีวิต เจ้าสัวปฐพีผู้ที่รักงานมากกว่าสิ่งอื่นใด ความสุขในชีวิตคือการได้อยู่ในห้องทำงานจนกระทั่งแม่มาขอร้องให้แต่งงานกับเด็กพิการคนหนึ่ง และนั่นก็ทำให้พระเอกได้รู้ว่าความรักมันไม่ได้แย่ ออกตะดีเสียด้วยซ้ำ มีคนให้ห่วงใย มีคนให้ดูแล ตอนแรกปฏิเสธหัวแข็งไม่ชอบเด็ก หลัง

นอ.กับพอ.แต่งงานกันเพราะต้องการช่วยนายเอกให้ไม่ต้องไปเป็นภรรยาคนที่สิบของนายอำเภอเฒ่า ซึ่งนอ.มีภาวะบกพร่องทางสมอง ความคิดของน้องไม่เหมือนคนทั่วไป ครั้งหนึ่งนอ.โดนพอ.ดุ นอ.เสียใจมากกลัวว่าพอ.จะโกรธก็เลยไม่ลงไปกินข้าวเย็น ทนหิวเอาไว้จนพอ.ต้องมาพาลงไปกิน พอ.อบอุ่นมาก แต่เพราะโตว่านอ.หลายปีคำพูดบางคำจึ

เรื่อง ภรรยาที่ (ไม่) สมบูรณ์แบบของเจ้าสัวปฐพี นามปากกา เลดี้โพนี่ #นิยายวาย #นิยายวายฟีลกู๊ด

“คำก็อีเตี้ย สองคำก็อีเตี้ย หนูไปเตี้ยอยู่บนหัวพี่เหรอคะ?” ตั้งแต่ปีหนึ่งจนจะจบปีสองอยู่แล้วไม่มีสักครั้งเลยที่ไอ้คนปากหมาตรงหน้าจะพูดกับเธอดี ๆ ถึงเธอจะไม่ได้คาดหวังว่าไอ้บ้านี่มันจะมารยาทงาม แต่เรียกชื่อเธอเฉย ๆ ก็ได้ ไม่ใช่เรียกแต่อีเตี้ย ๆ อยู่นั่น “ไม่พอใจ?” คิงเหลือบมองใบหน้าหวาน เขาขย

“ถ้ามึงจะเข้าไปเอายาระงับมาให้กูก็ไม่ต้องหรอก” ใต้หล้าล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง เขาหยิบขวดยาระงับรัทกระปุกเล็กออกมาก่อนจะโยนลงพื้น “ของกูก็มี” “เจ้านาย….” นัยน์ตาซื่อ ๆ มองตามขวดยาระงับที่กลิ้งขลุก ๆ ไปบนพื้นด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนจะโดนเจ้าพ่อมาเฟียหิ้วคอเข้ามาในห้องนอนใหญ่ที่เป็นอาณาเขตส่วนต