มีลาภ ย่อมเสื่อมลาภ มียศ ย่อมเสื่อมยศ …
ประโยค “มียศย่อมเสื่อมยศ มีลาภย่อมเสื่อมลาภ” เป็นคำเตือนใจที่ฉันกลับมาอ่านซ้ำบ่อยมาก โดยเฉพาะช่วงที่ชีวิตเหมือนกำลัง “ขึ้น” ไม่ว่าจะงานดีขึ้น คนชมมากขึ้น หรือมีรายได้มากขึ้น พอทุกอย่างไหลลื่น เรามักเผลอคิดว่าเราคุมเกมได้ทั้งหมด แต่ความจริงคือ ยศและลาภเป็นของไม่เที่ยง วันนี้มี พรุ่งนี้อาจหายไปได้เสมอ สิ่งที่ฉันได้จากประโยคนี้คือ “อย่าลำพอง” ไม่ใช่ห้ามภูมิใจในตัวเองนะคะ แต่คืออย่าหลงว่าตัวเองเหนือกว่าใคร เพราะวันที่เราขึ้นสูง เราอาจพูดแรงขึ้น ตัดสินคนง่ายขึ้น หรือเลือกปฏิบัติกับคนที่มีประโยชน์กับเราเท่านั้น ซึ่งสุดท้ายมันย้อนกลับมาทำร้ายทั้งความสัมพันธ์และชื่อเสียงของเราเอง อีกประโยคที่อยากย้ำคือ “จงซื่อสัตย์ในสิ่งที่กำลังทำอยู่ ไม่ว่าจะยืนอยู่จุดไหนของชีวิต” สำหรับฉัน ซื่อสัตย์หมายถึงทำสิ่งที่ถูกต้องแม้ไม่มีใครเห็น ทำงานให้เต็มที่แม้ไม่ได้เครดิต และไม่ลดมาตรฐานตัวเองเพราะคิดว่า “มีชื่อแล้วคงทำอะไรก็ได้” ยิ่งมีคนเชื่อใจมากเท่าไร ยิ่งต้องรักษาความซื่อสัตย์ให้มากขึ้นเท่านั้น ถ้าอยากเอาไปใช้จริงในชีวิต ลองทำ 3 ข้อนี้ค่ะ 1) เช็กตัวเองเวลาประสบความสำเร็จ: เรายังพูดกับคนอื่นด้วยความเคารพเหมือนเดิมไหม ยังรับฟังคำเตือน/คำติได้หรือเปล่า 2) เตรียมใจเรื่องความเสื่อม: เก็บเงินสำรอง ลดภาระหนี้ และอย่าผูกคุณค่าตัวเองกับตำแหน่งหรือยอดรายได้ เพราะสิ่งเหล่านี้เปลี่ยนเร็วมาก 3) ทำดีแบบสม่ำเสมอ: แทนที่จะวิ่งหายศลาภ ลองโฟกัสที่การทำหน้าที่ให้ดี ซื่อสัตย์กับงาน ซื่อสัตย์กับคำพูด และซื่อสัตย์กับใจตัวเอง สุดท้าย ฉันมองว่าประโยคนี้ไม่ได้ทำให้เรากลัวความสำเร็จ แต่ทำให้เรา “อยู่กับความสำเร็จอย่างไม่ประมาท” เมื่อไม่ลำพอง เราจะอ่อนโยนขึ้น ระวังคำพูดมากขึ้น และรักษาคุณค่าของตัวเองได้ แม้วันหนึ่งยศหรือลาภจะเสื่อมลงไปก็ตาม
