การฝึกจิตใจให้มีสติไม่ได้ยากอย่างที่คิด เริ่มต้นจากการรับรู้ลมหายใจ เข้าใจความรู้สึกในขณะนั้นโดยไม่ตัดสิน เช่น ในบรรยากาศของป่าช้า ที่หลายคนมองว่าน่ากลัว แต่จริงๆ แล้วบรรยากาศเหล่านั้นก็สามารถพบความสงบและความจริงแท้ได้ถ้าเราไม่ตกอยู่ในความกลัว ผมลองนำธรรมะและคำสอนไปฝึกจิตใจและพบว่า การมีสติไม่ใช่แค่การจดจ่อกับสิ่งรอบตัวเท่านั้น แต่มันรวมถึงการยอมรับความจริงภายในใจอย่างใจเย็น และคอยสังเกตสิ่งที่เกิดขึ้นโดยไม่พยายามเปลี่ยนแปลงเร่งด่วน นี่คือหนทางสู่ความเข้มแข็งในใจและปัญญาที่จะนำพาเราเดินในทุกสถานการณ์ ลองเริ่มฝึกสติวันละน้อยๆ ฝึกจดจ่อกับสิ่งที่ทำในแต่ละวัน เช่น การเดิน การกิน หรือการพูดคุยกับผู้อื่น คุณจะพบว่าความกลัวและความกังวลจะค่อยๆ ลดลง และความสงบก็จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ชีวิตดีขึ้นและเต็มไปด้วยความหมายมากขึ้น