จากประสบการณ์ตรง ความสัมพันธ์แบบผลักและดึงนี้มักสร้างความสับสนในใจอย่างมาก โดยเฉพาะเมื่อคนรักแสดงความอ่อนโยนและหยอดคำหวานในบางครั้ง แต่ก็ทำตัวเงียบหายไปโดยไม่มีคำอธิบาย จนเรารู้สึกเหมือนไม่ได้รับความชัดเจนหรือความมั่นคงในความสัมพันธ์ สิ่งที่ได้เรียนรู้คือ การพยายามเข้าไปหาและยึดติดกับความรักที่ยังไม่สมบูรณ์แบบนั้นทำให้เราเหนื่อยและเสียเวลามากกว่าที่จะได้ความสุขจริงๆ การหันกลับมารักตัวเองและให้ความสำคัญกับความรู้สึกของตัวเองเป็นสิ่งที่จำเป็น เพราะเมื่อเรารักตัวเองได้และยอมรับตัวเองได้ดีขึ้น สิ่งรอบตัวและคนรอบข้างก็จะเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นด้วย นอกจากนี้ การปล่อยวางความคาดหวังและเว้นระยะเพื่อให้ตัวเองได้พักผ่อนใจนั้นเป็นสิ่งที่ช่วยลดความกังวลและความรู้สึกน้อยใจลงได้ เพราะบางครั้งการที่อีกฝ่ายเว้นสเปซหรือระยะห่างอาจหมายถึงการให้เวลาตัวเองในการคิดและรับรู้ความรู้สึกอย่างลึกซึ้ง ซึ่งถ้าเขาเป็นคู่ของเราแท้จริง สัญชาตญาณและใจเขาจะดึงกลับมาเองเมื่อเวลานั้นมาถึง สุดท้ายนี้ อยากแนะนำให้ทุกคนเปิดใจกับความรู้สึกตัวเอง และไม่กลัวที่จะถอยออกมาสักก้าวเพื่อทบทวนความสัมพันธ์ เพราะการรักตัวเองเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีที่สุดในการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีและยั่งยืนในอนาคต