ตื่นขึ้นมา. มองกระจก. อ่า... เรายังไม่ตาย. ความตายนี้ แขวนคอทุกบาดย่าง ตื่นมื้อเช้าเห็นหน้าจั่งว่ายัง... ความตายห้อยต่องแต่งอยู่บนคอเราเหมือนเครื่องประดับที่ไม่มีใครอยากใส่. มันแกว่งไปมาทุกฝีก้าว. รอดมาได้อีกวัน. แล้วยังไงต่อ? เราซ่อนตัว. เราขังเด็กน้อยคนนั้นไว้ในห้องใต้ดินของความทรงจำ. เด