First Donet after giving up the fan fiction 🥹
We started writing Ori novels for a while. Fewer people read than when we wrote fan fiction, so we were really discouraged, but because we still liked to write, we kept writing.
It's been a long time since I've written. Don't think too much. Even if no reader wants to write anyway, don't we keep writing?
When I wrote Ori, there were no readers. At first, I thought that when I wrote my girlfriend fit, I might not dress well, I didn't dress well at all. People came to read because I tag a pair of chips. It would be famous because of that. But now I won't think too much because I want to keep writing anyway.
Anyone who is free and has nothing to read can come and taste.
🗯️💖
การเขียนนิยายออริหลังจากเลิกแต่งแฟนฟิคเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ท้าทายไม่น้อยค่ะ เพราะแฟนฟิคมักมีฐานแฟนคลับที่ค่อนข้างแน่นและพร้อมสนับสนุน แต่เมื่อหันมาเขียนนิยายต้นฉบับหรือออริจินัล การสร้างฐานแฟนใหม่ให้รักและติดตามก็ไม่ง่ายนัก จากประสบการณ์ตรง เราเองก็ผ่านช่วงท้อแท้ใจเมื่อคนอ่านน้อยลงอย่างมากหลังเลิกแต่งแฟนฟิค แต่พอได้เรียนรู้ว่าเป้าหมายของการเขียนคือความสุขในการสร้างสรรค์ผลงาน และการตอบรับในรูปแบบโดเนทที่เกิดขึ้น ได้กลายเป็นแรงผลักดันให้เขียนต่อไปอย่างมีความหมาย นอกจากความรู้สึกด้านบวกนี้ สิ่งที่ช่วยให้เราก้าวผ่านช่วงเวลาท้อแท้คือการเปิดใจยอมรับว่าการเขียนนิยายคือการเดินทางที่ต้องใช้เวลาในการสร้างฐานคนอ่าน และการไม่ได้รับความนิยมในทันทีไม่ได้หมายความว่านิยายเราขาดคุณภาพ นอกจากนี้ เราพบว่าการใช้แท็กนิยายที่เหมาะสม เช่น #นิยาย, #เขียนนิยาย, #comingofage, #นิยายวาย และ #bl ช่วยให้ผู้อ่านกลุ่มเป้าหมายสามารถค้นหาและเข้าถึงผลงานได้ง่ายขึ้นด้วย สุดท้าย ความรู้สึกดีใจเมื่อมีคนโดเนทให้หลังจากไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานาน เป็นเหมือนการยืนยันว่าผลงานของเรามีค่าและมีคนเห็นคุณค่า แม้จะไม่ได้มีคนอ่านมากเหมือนตอนแต่งแฟนฟิค แต่ก็รู้สึกถึงการสนับสนุนและกำลังใจที่มีความสำคัญไม่น้อยเลยค่ะ ถ้าเพื่อน ๆ นักเขียนท่านใดกำลังเผชิญกับความรู้สึกเดียวกัน อย่าละทิ้งความรักในการเขียนนะคะ การที่เราได้เขียนและแบ่งปันเรื่องราวของตัวเองคือสิ่งที่มีคุณค่าและมีความหมายที่สุดแล้วค่ะ