8月17日:マナティー保護の日National Manatee Conservation Day
8月17日は、「マリアム」を記念し、沿岸生物の保全の重要性を強調するための「全国マナティ保全デー」です。
毎年8月17日は、沿岸生態系におけるマナティーの重要な役割を認識し、持続可能な方法で海洋環境を共同で保護するために、自然資源環境省によって「全国マナティー保護デー」と宣言されています。
この重要な日は、「マリアム」という迷子のマナティーの物語から始まります。彼女は2019年にクラビ県で立ち往生して発見され、全国のタイ人のお気に入りになりました。回復ケア中に当局とマリアムの間に形成された可愛らしさと絆によって、最終的にマリアムは体内の残留プラスチック廃棄物による胃腸感染症で亡くなりました。
その直後、別のマナティーである「ヤ・ミール」が同様の事件で死亡し、希少な海洋生物や生態系全体に直接影響を与える海洋廃棄物危機を反映しています。
マリアムとヤミールの物語は、マナティーの保護と海洋廃棄物の管理に関するタイ社会の意識の波を深刻に呼び起こし、海洋生物の保護における協力の象徴として全国マナティー保護デーの指定につながりました。
その後、自然資源・環境大臣のChamchai Srisoft博士は、劣化した海草の堆積物によって引き起こされる危機に対処するため、「マナティー保護のための共同作戦センター」を設立する緊急政策を発表しました。国立公園、野生生物および植物種部門(NTC)および海洋・沿岸資源部門(NTC)の調査と監視を実施し、マナティーの個体群を探査・追跡し、重要な海草源であるトラン県のチャオシルクビーチやクラビ県のリボン島などの主要地域を強調し、緊急救助活動に備え、危険にさらされたマナティーを追跡・救助するためのドローンを備えた救助チームを設置し、保護具を設置し、リボン島にマナティー保護具を設置し、新しい食料源を提供するための追加の海草プロットを作成しています。
センターの設立は、タイの絶滅危惧種の保護におけるマイルストーンであり、多くの機関の協力に頼って、運営をより効率的にすることを目的としています。
「マナティーは珍しい海洋生物であるだけでなく、沿岸生態系の豊かさの指標でもあります。マナティーの保存は、次世代のためのタイ海の持続可能なケアです。」
เวลาคนถามว่า “พะยูนคืออะไร” ฉันมักอธิบายง่าย ๆ ว่า พะยูนเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเล กิน “หญ้าทะเล” เป็นอาหารหลัก และเป็นเหมือนตัวชี้วัดความสมบูรณ์ของชายฝั่ง เพราะถ้าหญ้าทะเลเสื่อมโทรม พะยูนก็อยู่ยากทันที หลายคนเรียกพะยูนว่า “นางเงือกแห่งท้องทะเล” แต่ความจริงคือพวกเขาไม่ได้มีชีวิตสบายเลย โดยเฉพาะในพื้นที่ที่มีขยะทะเลหนาแน่น จากเรื่องมาเรียมและยามีล ทำให้ฉันกลับมาสังเกตตัวเองว่า เรามีส่วนทำให้เกิดปัญหาขยะพลาสติกโดยไม่รู้ตัวไหม เช่น ถุงหิ้ว แก้วน้ำ ฝาหลอด ซองขนม หรือแม้แต่เศษเชือก/อวนที่หลุดจากกิจกรรมทางทะเล ของเหล่านี้พอลงทะเลแล้วไม่หายไปง่าย ๆ และอาจกลายเป็นสิ่งแปลกปลอมที่สัตว์ทะเลกินเข้าไปหรือพันติดลำตัวได้ ถ้าอยากช่วย “พะยูน” แบบทำได้จริงในชีวิตประจำวัน ฉันแนะนำ 6 วิธีที่ลองทำแล้วเวิร์ก: 1) ลดพลาสติกใช้ครั้งเดียว: พกขวดน้ำ แก้ว และถุงผ้า ช่วยตัดขยะตั้งแต่ต้นทาง 2) แยกขยะให้ถูกต้อง: ล้างแพ็กเกจจิ้งก่อนทิ้ง ลดโอกาสที่ขยะเบาจะปลิวลงท่อหรือคลอง 3) เลือกใช้ของที่ไม่หลุดรอดง่าย: เช่น เลี่ยงโฟม เศษพลาสติกชิ้นเล็ก ๆ หรือกลิตเตอร์ที่ลงน้ำแล้วเก็บยาก 4) เที่ยวทะเลแบบรับผิดชอบ: ไม่ให้อาหารสัตว์ทะเล ไม่ทิ้งก้นบุหรี่ และเก็บขยะที่เห็นได้ (แบบปลอดภัย) 5) สนับสนุนกิจกรรมเก็บขยะชายหาด: ไปครั้งเดียวอาจดูเล็กน้อย แต่ทำต่อเนื่องช่วยได้มาก 6) แชร์ความรู้เรื่องหญ้าทะเล: หลายคนยังไม่รู้ว่าหญ้าทะเลคือ “จานข้าว” ของพะยูน การปกป้องแหล่งหญ้าทะเลจึงสำคัญพอ ๆ กับการช่วยเหลือพะยูนที่บาดเจ็บ อีกอย่างที่ฉันเพิ่งรู้คือ พื้นที่สำคัญของพะยูนในไทยมีหลายจุด เช่น แถบตรังและกระบี่ที่มีแหล่งหญ้าทะเล หากเราไปเที่ยวก็ควรเลือกผู้ประกอบการที่เคารพกติกาสิ่งแวดล้อม ลดการรบกวนสัตว์ และไม่ทำลายแหล่งหญ้าทะเล สำหรับฉัน “วันอนุรักษ์พะยูนแห่งชาติ 17 สิงหาคม” ไม่ใช่แค่วันรำลึกถึงมาเรียม แต่เป็นวันที่เตือนว่า ทุกชิ้นพลาสติกที่เราหยิบใช้ มีปลายทางได้ถึงทะเล และอาจกระทบชีวิตพะยูนจริง ๆ ถ้าช่วยกันคนละนิด ทะเลไทยก็มีโอกาสกลับมาอุดมสมบูรณ์ขึ้นอีกครั้ง
