"Flush," the giant toad of the humid rainforest.
Chong Nam Dog, Gong, Krathong, Krathong (South Pun
The scientific name Phrynoidis aspera is a large rhesus amphibian found in Thailand.
Chong Chong is the largest type of toad found in Thailand. The latter has a clear button, big eyes, brown black body.
Males often appear dark in stripes on their front and back legs. The underbelly is dull white, about 22 centimeters in size, 6-8 inches in length. The front legs are shorter than the back legs. The toes have 4 inches. They can change their body color according to their surroundings. The females are larger than the males.
A crook is an animal found only in evergreen forests, where it lives along forest bodies of water such as waterfall streams or creeks, often living in water rather than on land, often hiding along large logs or boulders, tricky at night, staple foods include insects and small aquatic animals.
There is a barking dog-like cry, so it is called "water dog," with a rhythmic behavior of 6 to 10 seconds. A round egg may be attached to the edge of the source of living water. The breeding season is in the rainy season until the beginning of winter.
Photo Cr.: Jome Pithoon
Source: White Sands Falls National Park, Pattani Province, Conservation Area Administration Bureau at 6 Pattani Branch
♪ Be clear # White Sands Falls National Park # Pattani # Conservation Area Administration Bureau at 6 Pattani Branch # National Park Service
หลายคนเจอ “จงโคร่ง” แล้วมักเรียกรวม ๆ ว่า “คางคก” แต่จริง ๆ จงโคร่ง (Phrynoidis aspera) เป็นคางคกขนาดใหญ่มากในกลุ่มคางคกป่า/คางคกป่าดิบชื้น จุดที่สังเกตง่ายจากภาพระยะใกล้คือ “ตาโต” ผิวสีน้ำตาลดำ และมี “ปุ่มพิษ” บนหลังชัดเจน เวลาเกาะอยู่ตามก้อนหินมีมอสริมลำธารจะพรางตัวเนียนมาก โดยเฉพาะในป่าดิบชื้นแถบภาคใต้ จงโคร่งกับคางคกต่างกันยังไง? ถ้าเทียบแบบภาษาคนทั่วไป จงโคร่งก็คือคางคกชนิดหนึ่ง แต่เป็นชนิดที่ชอบป่าดิบชื้นและแหล่งน้ำธรรมชาติ (ลำธาร น้ำตก ห้วย) มากกว่าคางคกบ้านที่เราเจอตามสวนหรือหน้าบ้าน จงโคร่งมักอยู่ใกล้น้ำ และออกหากินกลางคืน กินแมลงกับสัตว์น้ำขนาดเล็ก คำถามที่เจอบ่อยสุด: “จงโคร่งมีพิษไหม” — มี “สารพิษจากต่อมผิวหนัง” เหมือนคางคกหลายชนิด โดยจะเห็นเป็นปุ่ม ๆ บริเวณหลัง/ข้างลำตัว สารนี้ช่วยป้องกันศัตรูตามธรรมชาติ ดังนั้นไม่ควรจับเล่น ไม่ควรเอามือไปขยี้ตา/ปากหลังสัมผัส และไม่ควรให้เด็กหรือสัตว์เลี้ยงไปเลียหรือคาบ ถ้าจำเป็นต้องย้ายออกจากบ้านจริง ๆ แนะนำใช้ถุงมือหรือใช้ภาชนะครอบแล้วค่อย ๆ ช่วยพาไปปล่อยใกล้พงหญ้าชื้น ๆ หรือแนวป่าละเมาะที่มีแหล่งน้ำ โดยหลีกเลี่ยงการจับด้วยมือเปล่า แล้ว “จับคางคกได้ไหม” ในมุมคนเดินป่า: ถ้าเจอในอุทยาน/พื้นที่อนุรักษ์ ควรยึดหลักไม่รบกวนสัตว์ป่า ไม่จับเพื่อถ่ายรูป เพราะผิวหนังสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำบอบบางมาก แค่มือคนที่มีเหงื่อ สบู่ โลชั่น หรือแอลกอฮอล์ก็ทำให้ระคายเคืองและเครียดได้ ถ้าอยากถ่ายให้ได้ชัด ลองใช้ซูม ถ่ายจากมุมต่ำใกล้ระดับหินที่มันเกาะ จะได้เห็นรายละเอียดตาโตและผิวที่มีปุ่มพิษโดยไม่ต้องเข้าไปแตะตัว อีกคำที่คนค้นหาเยอะคือ “ปีศาจคางคก” ส่วนใหญ่เป็นชื่อเรียกตามความรู้สึกเวลามองตัวใหญ่ สีเข้ม ตาเด่น ๆ แต่จริง ๆ เป็นสัตว์ป่าที่มีบทบาทควบคุมแมลงและเป็นตัวชี้วัดความสมบูรณ์ของลำธารในป่าดิบชื้นด้วย ถ้าใครอยู่ภาคใต้ อาจเคยได้ยินชื่อ “กง” หรือ “หมาน้ำ” ซึ่งมาจากเสียงร้องที่คล้ายสุนัขเห่าเป็นจังหวะ ๆ โดยเฉพาะช่วงฤดูฝนถึงต้นหนาวที่เป็นฤดูผสมพันธุ์ ใครไปเที่ยวน้ำตก/ลำธารในป่าดิบชื้น เช่น โซนปัตตานี แถวอุทยานแห่งชาติน้ำตกทรายขาว ลองฟังช่วงกลางคืนจะมีโอกาสได้ยินมากขึ้น (แต่ควรฟังแบบไม่รบกวนธรรมชาติ) หมายเหตุเล็ก ๆ สำหรับสายความเชื่อ “คางคกเข้าบ้าน โบราณว่า…” บางคนมองเป็นลางดีลางร้าย แต่ในเชิงธรรมชาติวิทยา มักเกิดจากบ้านอยู่ใกล้พื้นที่ชื้น มีแมลงเยอะ หรือฝนตกทำให้มันหลงเข้ามา หากไม่อยากให้เข้าบ้านบ่อย ให้ลดแหล่งแมลง เปิดไฟล่อแมลงให้น้อยลง และปิดช่องทางเข้าตามพื้น/ท่อระบายน้ำจะช่วยได้มาก
