Grail Dog Tail, Herbaceous Forest Plant in the Forest of National Falls
Local Name Psychic Wormshit Cat Tail Grass Squirrel Tail Centipede Grass or Karen Weasel Slade Scientific Name
It is a herbaceous plant up to 1 meter high, along the leaf branches and the leaf plates below, with short, spit hairs, with leaf ears and sub-ears, circular leaves, odd-tipped feather assembled leaves, 5-9 sub-leaves, arranged opposite, lanceolate, 9-15 centimeters long.
The inflorescence resembles an elliptical-stick squirrel tail, set up, 10-40 centimeters long, tightly aligned, pink-purple, 1 centimeter long, with long golden-brown hairs along the edges of numerous bracts and calyx.
The various parts of the tail of the Grail have herbal properties, stems, antidotes, allergy, roots, transfusions, kills parasites, treats cancer, leaves and bark, blood poisoning and itching.
Reference: Forest Herbarium Wood Descent Tower - BKF
Source: Chattrakan Waterfall National Park, Phitsanulok Province, 11th Conservation Area Administration Bureau (Phitsanulok)
# Grail dog tail # Wild plants, herbs # Conservation Area Administration Bureau 11 # National Waterfall Park # Phitsanulok
หลายคนเห็นชื่อ “หมาจอก/หางหมาจอก/หมาหางดอก” แล้วสับสนว่าเป็นพืชแบบไหนกันแน่ เราเคยเจอตอนเดินป่าศึกษาธรรมชาติแถวอุทยานแห่งชาติน้ำตกชาติตระการ จ.พิษณุโลก จุดที่สะดุดตาคือช่อดอกสีชมพูอมม่วงที่ตั้งชัน ยาวเป็นแท่งๆ คล้ายหางกระรอก และถ้าเข้าไปดูใกล้ๆ จะเห็นขนยาวสีน้ำตาลทองตามขอบใบประดับและกลีบเลี้ยง ทำให้ดูฟูๆ มีเอกลักษณ์มาก วิธีสังเกตให้มั่นใจว่า “ใช่หางหมาจอก” - ช่อดอก: มักขึ้นเป็นแท่งยาวตั้งขึ้น ดอกย่อยเรียงชิดกันแน่น สีชมพู-ม่วง (บางช่วงสีจะเข้มขึ้นตามความสมบูรณ์ของต้น) - ใบ: เป็นใบประกอบแบบขนนกปลายคี่ ใบย่อยประมาณ 5–9 ใบ เรียงตรงข้าม รูปเรียวยาวคล้ายใบหอก - ผิวพืช: กิ่ง ก้าน และด้านใต้ใบมักมีขนสั้นสากๆ (จับแล้วจะรู้สึกคายมือเล็กน้อย) ชื่อที่คนเรียกต่างกัน (ช่วยลดความงงเวลาเสิร์ช) หางหมาจอกมีชื่อท้องถิ่นหลายชื่อ เช่น กายสิทธิ์ ขี้หนอน หญ้าหางแมว หางกระรอก หญ้าตะขาบ หรือเสลดพังพอนกะเหรี่ยง ส่วนชื่อวิทยาศาสตร์ที่ใช้ยืนยันตัวตนคือ Uraria crinita อยู่ในวงศ์ถั่ว (FABACEAE) ดังนั้นเวลาค้นหาในกูเกิล ลองพิมพ์คู่กับชื่อวิทยาศาสตร์จะเจอข้อมูลที่ตรงกว่า เรื่อง “สรรพคุณ” ควรรู้อย่างมีสติ ในตำรายาพื้นบ้านมักเล่าว่าส่วนต่างๆ ของหางหมาจอกมีการนำไปใช้ เช่น ลำต้นเกี่ยวกับการถอนพิษ/อาการแพ้ รากใช้เป็นยาถ่ายหรือเรื่องพยาธิ และใบ-เปลือกเกี่ยวกับผื่นคัน แต่ถ้าจะนำมาใช้จริง แนะนำให้ระวังมากๆ เพราะสมุนไพรป่ามีความเสี่ยงเรื่องการระบุชนิดผิด และอาจมีผลข้างเคียงหรือปฏิกิริยากับยาที่ใช้อยู่ โดยเฉพาะผู้ตั้งครรภ์ เด็ก ผู้ป่วยโรคตับไต หรือคนที่กินยาประจำ ควรปรึกษาแพทย์/เภสัชกรก่อนเสมอ ข้อควรระวังอีกอย่าง: คำค้นอย่าง “งาช้างไม่งอกจากปากสุนัข” ไม่เกี่ยวกับพืชหางหมาจอกโดยตรง เป็นสำนวน/ประโยคที่คนค้นหาเยอะ แต่ถ้าเป้าหมายคือหาพืช “หมาจอก/หมาหางดอก” ให้โฟกัสที่คีย์เวิร์ดเรื่องลักษณะช่อดอกสีชมพู-ม่วง, “ช่อดอกคล้ายหางกระรอก”, และ “Uraria crinita” จะได้ข้อมูลตรงประเด็นกว่า ถ้าได้ไปเที่ยวชาติตระการแล้วเจอหางหมาจอก แนะนำถ่ายภาพช่อดอกและใบให้ครบมุม (ใกล้-ไกล-ใต้ใบ) จะช่วยให้เทียบชนิดได้ง่ายขึ้น แต่อย่าเด็ดหรือขุดออกจากพื้นที่อนุรักษ์นะคะ/ครับ ดูให้รู้จักแล้วปล่อยให้เขาอยู่เป็นความสวยงามของป่าต่อไป
