"งูเขียวปากจิ้งจก" ที่อุทยานแห่งชาติน้ำตกทรายขาว จ.ปัตตานี

เวลาเห็นงูสีเขียวเลื้อยอยู่บนพุ่มไม้ หลายคนจะตกใจและมักถามทันทีว่า “งูเขียวปากจิ้งจกมีพิษไหม” จากที่เคยเจอและอ่านข้อมูลประกอบ งูเขียวปากจิ้งจก (Ahaetulla prasina) จัดเป็นงูพิษอ่อนมาก เขี้ยวอยู่ค่อนไปทางด้านหลัง (rear-fanged) พิษไม่รุนแรงสำหรับคนทั่วไป แต่ก็ไม่ควรจับหรือแหย่ เพราะถ้าถูกกัดอาจมีอาการปวด บวม ระคายเคือง และเสี่ยงติดเชื้อได้ จุดสังเกตที่ค่อนข้างชัดคือ “หัวแหลมยื่น” คล้ายปากจิ้งจกหรือปากแหนบ ดวงตาโตมาก และลำตัวเรียวยาว สีเขียวกลืนกับใบไม้เก่งมาก บางครั้งจะเห็นมันขดตัวเป็นรูปตัว S อยู่บนกิ่งหรือใบหญ้า แล้วค่อยๆ เลื้อยช้าๆ ในพุ่มไม้ (พฤติกรรมนี้ทำให้หลายคนถ่ายรูปได้ใกล้ๆ เห็นเกล็ดและลวดลายจางๆ บนลำตัวชัด) เรื่องชื่อเรียกก็ทำให้สับสนได้ เช่น งูเขียวปากจิ้งจก, เขียวปากจิ้งจก, งูเขียวปากแหลม, งูเขียวปากแหนบ หรือบางพื้นที่เรียกฉายา “งูง่วงกลางดง” (โทนเทาอ่อน) และ “กล่อมนางนอน” (โทนเหลืองทอง) ซึ่งเป็นสีที่พบได้ในชนิดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าเป็นคนละชนิด ถ้าเทียบกับงูเขียวที่คนกลัวกันบ่อยอย่าง “งูเขียวบอน” หลักๆ ให้ดูรูปทรงหัวและความหนาของลำตัว งูเขียวปากจิ้งจกจะหัวเรียวยาวปลายแหลม ลำตัวเพรียวมาก และชอบอยู่บนต้นไม้/พุ่มไม้สูงๆ มากกว่า ส่วนงูเขียวบอนมักลำตัวหนากว่า และภาพรวมดูเป็นงูพิษที่น่าระวังกว่า ดังนั้นถ้าไม่มั่นใจ อย่าเดาเองจากสีอย่างเดียว ถ้าเจอในอุทยานหรือระหว่างเดินป่า แนะนำทำตามนี้: เว้นระยะอย่างน้อย 2–3 เมตร ไม่ใช้ไม้เขี่ย ไม่พยายามจับหรือย้ายเอง (ต่อให้คิดว่า “พิษอ่อน”) ถ้าอยากถ่ายรูปให้ซูมแทนการเข้าใกล้ และระวังกิ่งไม้ระดับหน้าเพราะงูชนิดนี้ชอบเกาะตามพุ่มใบเขียวๆ พอดีกับระดับสายตา กรณีถูกกัด ให้ล้างแผลด้วยสบู่และน้ำสะอาด ห้ามกรีดแผล/ดูดพิษ/ขันชะเนาะแน่นๆ แล้วไปพบแพทย์เพื่อประเมินอาการ โดยบอกลักษณะงูว่า “งูสีเขียว หัวแหลม ตาโต” หรือถ้ามีรูปถ่ายประกอบจะช่วยได้มาก