Patrols find "white-handed gibbons" in Salween Wildlife Sanctuary
On the way to a qualitative patrol in a vast area of forest, the Sarawin Wildlife Sanctuary rangers encountered a herd of white-handed gibbons hanging around with unique nodes and sounds, recording and capturing the livelihood of a herd of white-handed gibbons this time for further conservation information.
White-handed, tailless gibbons have two colors: dark brown to black, or red-colored and white-fronted, white hands and feet; the pattern of color is not related to gender.
It is found in many types of forests, such as tengrang forest, rainforest, bamboo forest, chrysanthemum forest, swamp forest, mainly found in areas below 1,200 meters, distributed in Southeast Asia, Indonesia, Laos, Malaysia, Myanmar and Thailand. It is a protected wildlife under the Wildlife Reservation and Protection Act 2019.
📷: Sawin Wildlife Sanctuary Forest Guard
Source: Salawin Wildlife Sanctuary, Mae Emperor Teaching Province, Conservation Area Administration Bureau at 16 Mae Sang Branch
# Gibbons with white hands # Protected wildlife # Savin Wildlife Sanctuary # Mother Emperor teaches # National Park Service
หลายคนค้นหา “ป่าสาละ” หรือ “ชะนีมือขาว” แล้วอยากรู้ว่าในป่าสาละวินมีโอกาสเจอจริงไหม และควรสังเกตยังไงให้ไม่รบกวนสัตว์ป่า จากประสบการณ์การติดตามข้อมูลภาคสนาม สิ่งที่ทำให้จำชะนีมือขาวได้ง่ายที่สุดคือ “เสียงร้อง” ที่กังวานและมีเอกลักษณ์ มักได้ยินลอยมากับลมก่อนจะมองเห็นตัวจริงเสียอีก ถ้าเงยขึ้นไปตามเรือนยอดไม้ จะเห็นการเคลื่อนที่แบบห้อยโหนจากกิ่งหนึ่งไปอีกกิ่งหนึ่ง (brachiation) คล่องมาก และส่วนใหญ่จะอยู่สูงกว่าระดับสายตา เรื่องสีของชะนีมือขาว หลายคนคิดว่าเพศผู้-เพศเมียสีต่างกัน แต่จริงๆ “สีไม่เกี่ยวกับเพศ” ชะนีมือขาวมีได้ทั้งโทนเข้ม (น้ำตาลเข้มถึงดำ) หรือโทนอ่อนออกน้ำตาลอ่อน/สีเนื้ออมแดงที่มีวงหน้าขาว และที่สังเกตได้ชัดคือ “มือกับเท้าสีขาว” ยิ่งถ้าเจอตัวสีน้ำตาลอ่อนนั่งอยู่บนกิ่งไม้ท่ามกลางใบไม้เขียวๆ แบบที่มักถ่ายได้ในป่าสาละวิน จะเห็นคอนทราสต์ชัดมาก ถ้าถามว่าแหล่งอาศัยแบบไหนที่เจอได้บ่อย ชะนีมือขาวพบได้หลายประเภทป่า ทั้งป่าดิบ ป่าเบญจพรรณ ป่าไผ่ ป่าเต็งรัง หรือแม้แต่ป่าพรุ และมักพบในพื้นที่ต่ำกว่า 1,200 เมตร ดังนั้นเวลาวางแผนเดินสำรวจหรือเดินป่า แนะนำให้โฟกัสช่วงเช้าตรู่ถึงสาย เพราะเป็นช่วงที่สัตว์หลายชนิดเริ่มทำกิจกรรมและมีโอกาสได้ยินเสียงร้องมากขึ้น ข้อสำคัญคือการ “ดูอย่างรับผิดชอบ” เพราะชะนีมือขาวเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามกฎหมายไทย (พ.ร.บ.สงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2562) ถ้าอยากดูให้ใกล้ขึ้น ควรใช้กล้องสองตาหรือเลนส์ซูมแทนการเข้าไปใต้ต้นไม้ที่มันเกาะอยู่โดยตรง ไม่ตะโกน ไม่เปิดเพลง ไม่ใช้แฟลช และไม่ให้อาหารเด็ดขาด เพราะจะทำให้พฤติกรรมเปลี่ยนและเสี่ยงโรคติดต่อข้ามชนิด สำหรับคนที่สงสัยว่าเจ้าหน้าที่ “เก็บข้อมูล” อะไรบ้างเวลาพบฝูงชะนี โดยทั่วไปจะบันทึกตำแหน่งโดยคร่าวๆ ลักษณะถิ่นอาศัย (แนวป่า/เรือนยอด) จำนวนตัวที่พบ ระยะเวลาและพฤติกรรม (ห้อยโหน กินผลไม้ พัก ส่งเสียง) รวมถึงถ่ายภาพประกอบเพื่อยืนยันชนิด ข้อมูลเล็กๆ เหล่านี้เมื่อสะสมต่อเนื่องจะช่วยประเมินแนวโน้มประชากรและวางแผนอนุรักษ์ในผืนป่าสาละวินได้แม่นยำขึ้น
