✨ พามารู้จัก "หมาหริ่ง" สัตว์ป่าคุ้มครอง ที่มีหน้าตาเป็นเอกลักษณ์

หลายคนทักมาถามว่า “หมาหริ่งคืออะไร” บางคนเรียกเพี้ยนเป็น หมา หริ่ง, หมาริ่ง, หมาลิ่ง หรือ “หลึ่ง” เลยอยากสรุปให้เข้าใจง่าย ๆ ว่าจริง ๆ แล้วหมาหริ่งเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองของไทย ไม่ใช่สัตว์เลี้ยง และไม่ใช่หมูหริ่ง (ตัวที่คนมักนึกถึงเวลาเห็นจมูกยาว ๆ) แต่หน้าตาจะดูคล้าย ๆ เพียงพอนผสมหมูหริ่งตามที่หลายคนบอกจริงค่ะ จุดสังเกตที่ทำให้จำได้คือ “ปลายปากและจมูกยาว” แบบหมูหริ่ง และมี “เล็บยาว” ไว้ขุดดิน หาอาหารตามพื้นป่า ขาค่อนข้างสั้น เท้ากว้าง อุ้งเท้ายาว ทำให้เคลื่อนไหวคล่องในพื้นที่รก ๆ ที่สำคัญคือหมาหริ่งปีนต้นไม้เก่งกว่าที่คิด—ถ้าเจอรอยเท้าหรือรอยข่วนตามโคนไม้แถบป่า ก็เป็นไปได้ว่าเป็นหนึ่งในสัตว์ที่ใช้พื้นที่บริเวณนั้น ลวดลายขนก็เป็นอีกคำถามที่เจอบ่อย หมาหริ่งมักมีขนสีน้ำตาลปนเทาหรือออกดำ มีแถบขาวเหนือจมูกระหว่างตา ใต้ปาก คาง คอ และหลังตาจะมีขนขาว ๆ และมีแถบขาวพาดจากหัวไปถึงกลางหลัง ซึ่งเป็นเอกลักษณ์มาก (บางช่วงฤดูกาลสีขนอาจดูต่างไปเล็กน้อย) ถ้าเห็นภาพแล้วลังเลว่า “สัตว์อะไร” ให้ดูแถบขาวพาดกลางหลังกับทรงหน้า-จมูกยาวเป็นหลักเลย อีกอย่างที่ควรรู้ (เผื่อคนเจอในธรรมชาติ) คือเวลาเขาตกใจ ต่อมใกล้ทวารจะปล่อยกลิ่นเหม็นออกมาเพื่อป้องกันตัว ดังนั้นถ้าเดินป่าแล้วได้กลิ่นแปลก ๆ อย่าเพิ่งเข้าไปไล่หรือจับนะคะ ถอยห่างและปล่อยให้เขาหนีไปเองจะปลอดภัยที่สุด เรื่อง “หมูหริ่ง ราคา” หรือการซื้อขาย ขอชี้ชัดเลยว่า หมาหริ่งเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2562 ไม่ควรครอบครอง ล่า หรือค้าขาย หากพบเห็นการจับขายหรือเลี้ยงแบบผิดกฎหมาย แนะนำให้แจ้งหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะเหมาะที่สุด ถ้าใครอยากตามรอยข้อมูลที่มา โพสต์นี้อ้างอิงจากพื้นที่ “วนอุทยานน้ำตกผาหลวง จ.อุบลราชธานี” ใครมีโอกาสไปเที่ยวแนวธรรมชาติ ลองอ่านป้ายความรู้/ศูนย์บริการนักท่องเที่ยวเพิ่มเติม จะช่วยแยกชนิดสัตว์ได้แม่นขึ้น และได้เที่ยวแบบไม่รบกวนสัตว์ป่าด้วยค่ะ