กรมอุทยานฯ ฉลองโอกาสครบรอบ 75 ปี ความสัมพันธ์ทางการทูต ไทย-อินโดนีเซีย
ส่งคืนอุรังอุตัง 4 ตัว กลับสู่ถิ่นกำเนิด
วันที่ 23 ธันวาคม 2568 เวลา 10.00 น. นายอรรถพล เจริญชันษา อธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช มอบหมายให้นายสดุดี พันธุ์ภักดี ผู้อำนวยการกอง CITES กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช เป็นผู้แทนกรมอุทยานแห่งชาติฯ พร้อมด้วยคณะเจ้าหน้าที่จากสำนักอนุรักษ์สัตว์ป่า เข้าร่วมพิธีส่งอุ รังอุตัง จำนวน 4 ตัว ประกอบด้วย อุรังอุตังสุมาตรา จำนวน 3 ตัว และอุรังอุตังทาปานูลี จำนวน 1 ตัว โดยเป็นเพศผู้ 2 ตัว เพศเมีย 2 ตัว กลับคืนสู่ถิ่นกำเนิด ณ สาธารณรัฐอินโดนีเซีย
ฝ่ายสาธารณรัฐอินโดนีเซียนำโดย ฯพณฯ นาย Rachmat Budiman เอกอัครราชทูตสาธารณรัฐอินโดนีเซียประจำราชอาณาจักรไทย พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่จากอินโดนีเซีย เข้าร่วมพิธีดังกล่าวด้วย การส่งคืนอุรังอุตังทั้ง 4 ตัวในครั้งนี้ เป็นการส่งคืนสัตว์ป่าของกลางกลับไปยังประเทศถิ่นกำเนิดสาธารณรัฐอินโดนีเซีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการร่วมฉลองโอกาสครบรอบ 75 ปี ความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างราชอาณาจักรไทยและสาธารณรัฐอินโดนีเซีย ณ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ จังหวัดสมุทรปราการ
โดยก่อนหน้านี้ กรมอุทยานแห่งชาติฯ ร่วมกับสถานเอกอัครราชทูตอินโดนีเซียประจำประเทศไทย ด ำเนินการส่งอุรังอุตังกลับถิ่นกำเนิดสาธารณรัฐอินโดนีเซีย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 จนถึงปัจจุบัน จำนวน 6 ครั้ง รวมทั้งสิ้น 74 ตัว ซึ่งครั้งนี้เป็นครั้งที่ 7 รวมเป็นจำนวน 78 ตัว
การส่งคืนอุรังอุตังในครั้งนี้เป็นความร่วมมือที่สำคัญระหว่างไทยและอินโดนีเซีย ภายใต้กรอบอนุสัญญาไซเตส ซึ่งเป็นการสร้างภาพลักษณ์ที่ดีในการร่วมมือกันต่อต้านการลักลอบค้าสัตว์ป่าระหว่างประเทศ และแสดงถึงความสัมพันธ์อันดีระหว่างสองประเทศ
หลายคนอาจเจอคำค้นว่า “อุรังอุตังแต่งหน้า” แล้วสงสัยว่ามันเกี่ยวกับอะไร—จากที่ติดตามข่าวอนุรักษ์สัตว์ป่าอยู่เรื่อย ๆ ขอสรุปแบบเข้าใจง่ายว่า “อุรังอุตังแต่งหน้า” มักไม่ได้หมายถึงการแต่งหน้าจริง ๆ แบบคน แต่มักเป็นคอนเทนต์ในโซเชียล/คลิปไวรัลที่ใช้คำชวนคลิก เช่น การเอาสี/แป้งไปป้าย หรือทำให้หน้าดูมีสีสัน ซึ่งหลายกรณีเสี่ยงกระทบสวัสดิภาพสัตว์ และอาจเกี่ยวข้องกับการเลี้ยงสัตว์ป่าที่ไม่เหมาะสม ถ้าเรายึดหลักสวัสดิภาพสัตว์ สิ่งที่ควรระวังคือ “การสัมผัส-ทา-พ่น” สารบนผิวหนังหรือขนของสัตว์ป่า เพราะอุรังอุตังมีพฤติกรรมชอบจับหน้า จับปาก แล้วเผลอกลืนสิ่งที่ติดมือเข้าไปได้ รวมถึงความเครียดจากการถูกจับหรือถูกล้อมถ่ายทำ นอกจากนี้การทำคอนเทนต์ลักษณะนี้ยังอาจทำให้คนเข้าใจผิดว่าอุรังอุตังเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงได้ ทั้งที่จริง ๆ เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองและอยู่ในกรอบอนุสัญญา CITES การซื้อขาย/ครอบครองโดยไม่ถูกกฎหมายมีโทษ และยิ่งกระตุ้นตลาดลักลอบค้าสัตว์ป่า สิ่งที่บทความนี้สะท้อนให้เห็นคือ “ปลายทางที่ถูกต้อง” ของอุรังอุตังคือการกลับสู่ถิ่นกำเนิดอย่างเป็นทางการ ผ่านความร่วมมือระหว่างหน่วยงานไทย-อินโดนีเซียภายใต้ CITES ในพิธีที่สุวรรณภูมิ ซึ่งมีเจ้าหน้าที่ทั้งสองประเทศร่วมกันดำเนินงานอย่างเป็นระบบ การส่งคืนครั้งล่าสุด 4 ตัว (สุมาตรา 3 ตัว และทาปานูลี 1 ตัว) เป็นตัวอย่างว่าความร่วมมือข้ามประเทศช่วยตัดวงจรการค้าสัตว์ป่าได้จริง ถ้าใครอยากมีส่วนช่วยแบบทำได้ทันที เวลาเห็นคอนเทนต์แนว “อุรังอุตังแต่งหน้า/สัตว์ป่าแต่งหน้า” แนะนำ 3 ข้อจากประสบการณ์คนเสพข่าวสายอนุรักษ์: (1) อย่าแชร์ต่อ แม้จะแชร์เพื่อด่า เพราะยอดวิวคือแรงส่ง (2) กดรายงานคอนเทนต์ที่เข้าข่ายทำร้ายสัตว์/ใช้สัตว์เพื่อความบันเทิง (3) เลือกติดตามเพจ/แหล่งข้อมูลที่ให้ความรู้ด้านอนุรักษ์ และสนับสนุนสถานที่ท่องเที่ยวที่ไม่ให้จับ ไม่ให้ใกล้ชิดสัตว์ป่า สุดท้าย ถ้าอยากทำคอนเทนต์ให้ความรู้แทนคำว่า “แต่งหน้า” ลองเปลี่ยนมุมเป็น “แต่งหน้าให้ถูกกฎหมาย” คือแต่งข้อมูล: เล่าเรื่องการส่งคืนสัตว์ป่าของกลาง, บทบาท CITES, และเหตุผลที่อุรังอุตังควรอยู่ในป่า—ได้ทั้งสาระและช่วยลดความเข้าใจผิดของคนดู
