หลายคนค้นหา “ผีเสื้อกะทกรก” แล้วมักสับสนว่าใช่ตัวเดียวกับ “ผีเสื้อกะทกรกแดง (Red Lacewing)” ไหม จากที่เคยไปส่องผีเสื้อในพื้นที่ป่าภาคเหนือแถวอุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ–ปุย ฉันเจอบ่อยตามพุ่มไม้และดอกไม้ริมทางเดิน โดยเฉพาะช่วงเช้าแดดอ่อน ๆ จะเห็นเขาเกาะนิ่งให้ถ่ายรูปง่ายขึ้น วิธีสังเกตผีเสื้อกะทกรกแดงแบบเร็ว ๆ คือ “ขอบปีกหยัก” และมีลายริมปีกละเอียดเหมือนผ้าลูกไม้ สีที่เด่นมากคือแดงส้ม (ในเพศผู้จะสดกว่า) เวลาเห็นด้านล่างของปีกจะยิ่งชัด เพราะมีพื้นสีส้มแดงและมีเส้นลายขาวสลับดำตามแนวขอบปีก ดูแล้วเหมือนงานลูกไม้จริง ๆ ถ้าเจอตัวที่โทนน้ำตาลอมเทามากกว่า มีลายขาวสลับดำเหมือนกัน แต่อารมณ์สีไม่แดงจัด มักจะเป็นเพศเมีย ถ้าอยากดูให้มั่นใจว่าเป็น “ผีเสื้อกะทกรก” กลุ่มนี้จริง ให้ลองสังเกตพฤติกรรมและที่อยู่ด้วย ส่วนตัวฉันมักเจอตามป่าดงดิบ ป่าโปร่ง หรือแนวป่าสน และเขาชอบหากินตามพุ่มดอกไม้ ไม่ได้บินสูงมากนัก บางครั้งจะเกาะบนก้านพืชสีเขียวนิ่ง ๆ ให้เราเห็นลายปีกด้านล่างสีส้ม ขาว และดำชัดมาก เหมาะกับการถ่ายภาพระยะใกล้ อีกจุดที่คนค้นหาเยอะคือ “พืชอาหารของผีเสื้อกะทกรก” เพราะเกี่ยวกับวงจรชีวิต ตัวหนอนจะพึ่งพาพืชอาหารเฉพาะกลุ่ม เช่น ต้นกะทกรก ต้นสร้อยฟ้า และต้นเสาวรส ถ้าในสวนหรือบริเวณบ้านมีพืชกลุ่มนี้ ก็มีโอกาสพบระยะหนอนหรือดักแด้ได้ (แต่แนะนำให้สังเกตแบบไม่รบกวน ไม่จับเล่น และหลีกเลี่ยงการใช้ยาฆ่าแมลง) ทริคสำหรับคนอยากออกไปตามหา: เลือกเส้นทางที่มีดอกไม้ขึ้นเป็นหย่อม ๆ หรือมีไม้เถาอย่างเสาวรส/กะทกรกขึ้นอยู่ ใส่เสื้อสีไม่ฉูดฉาด เดินช้า ๆ แล้วหยุดรอดูตามพุ่ม ถ้าจะถ่ายรูปให้เห็นความสวยของ “ลายผ้าลูกไม้” ลองรอจังหวะที่เขากางปีก หรือถ่ายตอนเกาะให้เห็น “ด้านล่างของปีก” จะได้ลายส้ม-ขาว-ดำชัดที่สุด สุดท้าย ถ้าใครกำลังทำรายงานหรืออยากเริ่มดูผีเสื้อแบบจริงจัง แนะนำให้จด 3 อย่างทุกครั้งที่เจอ: สถานที่/สภาพป่า, พืชที่เกาะหรือพืชรอบ ๆ และสี-ลายปีก (บน/ล่าง) เพราะแค่ข้อมูลพวกนี้ก็ช่วยแยกชนิดในกลุ่ม “ผีเสื้อกะทกรก” ได้แม่นขึ้นมาก