Cover the genus 👀👻😲
Git was a modern teenager who did not believe in mysteries. That day he attended a distant relative funeral at a suburban forest temple. At the end of the ceremony, there was a "genus" to exorcise the family by lying down and throwing a white cloth over his body, like a "dead and reborn" simulation to throw away old fate.
With fun and wanting to irony his recently unemployed life, Git volunteered to sleep as the last person in line.
"Close your eyes, Yom. Think of nothing," the old master said in a blur.
When a thin piece of white was dragged through the face, Git felt an unusual coldness; the smell of flowers hid a stale smell like rotten flesh rushing into his nose as soon as the cloth covered his head, he heard a chant, "Anijja Wata Sangra..."It came from afar, and the monk stood in front of him.
After a while, the silent chant disappeared, and Git waited for the signal to rise, but no one called, and he became uncomfortable, and the white cloth that used to be sparse felt heavier and heavier, as if someone were sitting on him.
"Oi...Is it over yet? "Git shouted, but his voice resonated just under the cloth.
He couldn't stand trying to rip the cloth off, but as soon as his hands touched the fabric, he felt dozens of hands crushed down from the top of the white cloth, those hands as emaciated and pestled as sandpaper, trying to push his body to the floor of the pavilion.
"Please..."A whisper rang out in your ear," Don't you want to stay?..So let me get a body. "
Kitty struggled until the white cloth broke, and he came up and breathed in the middle of an empty pavilion...Yes, it's empty, it's empty, it's empty, it's empty, it's empty, it's empty, it's empty, it's empty, it's empty, it's empty, it's empty, it's empty, it's empty, it's empty, it's empty, it's empty, it's empty, it's empty, it's empty, it's empty, it's empty.
He looked at his wristwatch. Only a minute passed when he lay down, but his surroundings were as dark as midnight.
Kitrib ran out of the pavilion, but his eyes glanced at a figure sitting in a dark corner...The body, dressed in the same clothes as him, lay curled up under a broken white rag, and most grimly, he slowly looked back.
That face is Git's own face...But the pair of eyes are hollow and full of worms.# Trends today # Tell a ghost story # Ghost story # Ghost # Personal belief
ผมเองเคยมีโอกาสได้พบเห็นพิธีบังสกุลที่วัดป่าแห่งหนึ่งในภาคอีสาน ซึ่งพิธีนี้ถือเป็นความเชื่อส่วนบุคคลที่มีจุดประสงค์เพื่อสะเดาะเคราะห์และทำให้ชีวิตใหม่สะอาดบริสุทธิ์เหมือนได้เกิดใหม่จริงๆ พิธีบังสกุลมักจะมีการให้ผู้ร่วมงานนอนเรียงกันในศาลาหรือสถานที่เงียบสงบ แล้วคลุมด้วยผ้าขาวทั้งตัวแทนการ ‘ตายแล้วเกิดใหม่’ ส่วนใหญ่จะมีพระอาจารย์สวดมนต์เป็นองค์ประกอบหลักเพื่อเสริมความขลังและความศักดิ์สิทธิ์ของพิธี ประสบการณ์ที่ผมได้เล่าขานมักคล้ายกับสิ่งที่กิตพบเจอในเรื่องนี้ คือการรู้สึกถึงความเย็นผิดปกติ กลิ่นเหม็นคละคลุ้ง และความรู้สึกหนักทับตัว เหมือนแรงที่มองไม่เห็นมากดร่างไว้ นอกจากนี้ยังเคยได้ยินเสียงสวดมนต์หายไปอย่างกะทันหัน ขณะที่ร่างของผู้ร่วมพิธีก็ยังถูกคลุมอยู่ภายใต้ผ้าขาวบางๆ ซึ่งจะทำให้เกิดความอึดอัดและหวาดกลัวอย่างไม่รู้ตัว ความลึกซึ้งของพิธีบังสกุลในแง่ความเชื่อนั้นคือการปลดปล่อยกิเลส โชคร้าย และสิ่งไม่ดีออกจากชีวิตผู้ร่วมพิธี แม้สำหรับคนรุ่นใหม่ที่ไม่เชื่อเรื่องลี้ลับอย่างกิต ก็อาจจะได้รับบทเรียนที่เปลี่ยนมุมมองการใช้ชีวิตและความเชื่อไปเลยทีเดียว โดยส่วนตัว ผมแนะนำว่าการเข้าร่วมพิธีบังสกุลควรทำด้วยความศรัทธาและจิตใจที่เปิดรับ เพราะนี่คือส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมและความเชื่อที่สะท้อนถึงความเคารพต่อผู้ล่วงลับและการปรารถนาดีต่อชีวิตที่กำลังจะเดินหน้า การเปิดใจให้กับประสบการณ์แบบนี้ช่วยให้เราได้เรียนรู้และเข้าใจความหมายลึกซึ้งของพิธีกรรมในสังคมไทยมากขึ้น สุดท้ายนี้ ไม่ว่าจะเชื่อหรือไม่ ความรู้สึกที่ลึกลับและประสบการณ์เหนือธรรมชาติเหล่านี้ ล้วนช่วยเติมเต็มสีสันและความน่าสนใจให้กับเรื่องราววัฒนธรรมไทยที่มีทั้งความศรัทธา ความหวาดกลัว และความอัศจรรย์ที่ถูกถ่ายทอดอย่างต่อเนื่องจากรุ่นสู่รุ่น.