เมื่อได้ลองฟังเพลง 'ตายทั้งเป็น' ของพจน์ สวรรณพันธ์ แล้ว รู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดลึกซึ้งของการถูกทิ้งด้วยเหตุผลที่ทำให้ใจแทบบอบช้ำสุดๆ เนื้อเพลงที่พูดถึง "จะร้องไห้แบบไม่อายฟ้า" กับ "กัดเซาะเธอออกจากใจ" ทำให้ผมนึกถึงช่วงเวลาที่ต้องเผชิญกับความเสียใจเพราะรักที่จบลงอย่างไม่สวยงามจริงๆ สำหรับใครที่เคยเจอความรู้สึกเหมือนถูกผูกมัดอยู่กับความเจ็บปวดนี้ การเปิดใจรับฟังเพลงรวมถึงเนื้อหาที่ซ่อนอยู่ในนั้นสามารถช่วยปลอบใจและทำให้เข้าใจว่าความดีหรือความจริงใจ แม้จะมีค่าแค่ไหน ก็ไม่สามารถบังคับให้คนรักอยู่ด้วยความรักได้เสมอไป เพลงนี้เหมือนเป็นบทเรียนให้รักตัวเองและยอมรับความจริง ถึงแม้จะเจ็บปวดแต่ก็ต้องก้าวต่อไป นอกจากนี้การถือกำเนิดของตัวละคร 'MINION' ที่ปรากฏในเนื้อเพลงนั้น สร้างความรู้สึกลึกซึ้งถึงความไร้เดียงสาของคนที่รักและเจ็บปวดในเวลาเดียวกัน ซึ่งเป็นภาพสะท้อนของความรักที่เปราะบางและการสูญเสียที่ไม่มีใครอยากเจอจริงๆ โดยส่วนตัว ผมมองว่าเพลงนี้เหมาะกับทุกคนที่เคยมีความรักและต้องการพลังใจใหม่ๆ ในการก้าวผ่านช่วงเวลาที่เหนื่อยล้าใจ นอกจากจะช่วยเยียวยาจิตใจ ยังทำให้เข้าใจว่า บางครั้งการปล่อยวางก็เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับความสุขในระยะยาว