ช่วงวันแรงงานครั้งนี้เป็นวันที่ผมประสบกับความยากลำบากอย่างแท้จริงเพราะยังต้องออกไปขายหนังสือแบบเรียนแม้จะป่วยอยู่ก็ตาม การได้เห็นผู้คนที่ยังคงต้องทุ่มเททำงานทั้งที่สภาพร่างกายไม่เต็ม 100 ทำให้ผมเข้าใจและเห็นใจแรงงานคนอื่นๆ มากขึ้น วันนั้นแม้ร่างกายจะอ่อนเพลียและไม่มีแรง แต่ความรับผิดชอบทำให้ผมไม่สามารถหยุดทำงานได้ การออกไปขายหนังสือกลางแดดที่แสนจะร้อนทำให้รู้สึกหมดแรง แต่ก็ได้เพื่อนร่วมงานและลูกค้าช่วยให้กำลังใจหลายครั้ง ผมคิดว่าวันแรงงานควรเป็นวันที่ทุกคนได้รับการพักผ่อน และเห็นคุณค่าของแรงงานตนเอง แต่หลายครั้งชีวิตจริงไม่เป็นเช่นนั้น หลายคนยังต้องทำงานหนักแม้ในวันที่ไม่สบาย ทั้งเพราะความจำเป็นทางเศรษฐกิจและความรับผิดชอบครอบครัว ประสบการณ์นี้ทำให้ผมตระหนักว่าแรงงานทุกคนล้วนมีความทุ่มเทและความอดทนมากกว่าที่เห็น และวันแรงงานจึงไม่ควรถูกจำกัดเพียงแค่วันหยุด แต่ควรเป็นวันแห่งการยอมรับและสนับสนุนสิทธิ์แรงงานในชีวิตประจำวันด้วย