# **ทำไมงูพิษถึงยังน่ากลัวน้อยกว่าคนใกล้ตัวบางคน?**
งูกัดเรา...เพราะมันเป็นงู
แต่บางคนกอดเรา...
เพื่อรอจังหวะแทงข้างหลัง
ความเจ็บจากพิษงู รักษาได้ด้วยยา
แต่พิษจากคนใกล้ตัว
บางครั้งใช้เวลาทั้งชีวิตก็ยังลืมไม่ลง
หลายคนไม่ได้ล้ม เพราะศัตรูเก่งกว่า
แต่ล้ม...
เพราะเชื่อใจคนผิด
ไว้ใจจนเล่าทุกเรื่อง
เปิดใจจนไม่เหลือกำแพง
ช่วยเหลือจนคิดว่าอีกฝ่ายคงเห็นคุณค่า
สุดท้าย...
เรื่องที่เล่า กลายเป็นเรื่องที่ถูกเอาไปนินทา
ความลับที่ฝากไว้
กลายเป็นอาวุธย้อนกลับมาทำร้ายเรา
และคนที่เคยนั่งกินข้าวโต๊ะเดียวกัน
กลับเป็นคนที่ดีใจที่สุด
เมื่อเห็นเราพลาด
ชีวิตสอนให้รู้ว่า...
ศัตรูที่เดินเข้ามาพร้อมดาบ
ไม่น่ากลัวเท่าคนที่เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม
เพราะดาบทำให้เราระวังตัว
แต่รอยยิ้ม...
ทำให้เราวางการป้องกันทั้งหมด
อย่าเสียใจ
ที่ค้นพบตัวตนของใครบางคนช้า
จงดีใจ...
ที่ยังค้นพบ
ก่อนจะเสียทุกอย่างให้เขา
คนจริงใจ
ไม่จำเป็นต้องพูดหวานตลอดเวลา
แต่คนเสแสร้ง
มักพูดเพราะที่สุด
ในวันที่ยังต้องการผลประโยชน์จากเรา
เมื่อโตขึ้น
เราจะเข้าใจว่า
ไม่ใช่ทุกคนที่อยู่ใกล้
คือคนที่หวังดี
ไม่ใช่ทุกคำชม
คือความจริงใจ
และ ไม่ใช่ทุกการช่วยเหลือ
จะเกิดจากความรัก
บางอย่าง...
เป็นเพียงการรอเวลา
ให้เราเผลอเท่านั้น
เพราะฉะนั้น...
จงเป็นคนใจดี
แต่ไม่ใช่คนไร้สติ
จงให้อภัย
แต่ไม่จำเป็นต้องเปิดประตูให้คนเดิม
กลับเข้ามาทำร้ายซ้ำ
**งูพิษยังส่งเสียงเตือนก่อนฉก... แต่คนที่คิดร้ายกับเรา บางครั้งยังยิ้มอยู่ จนถึงวินาทีที่ลงมือ**
จากประสบการณ์ส่วนตัว การที่คนใกล้ตัวทำร้ายใจเรานั้นแท้จริงแล้วเจ็บปวดยิ่งกว่าการถูกทำร้ายทางร่างกาย แม้พิษงูจะร้ายแรงและทำลายร่างกายได้ แต่ก็ยังมีทางรักษาทันเวลา ในขณะที่บาดแผลใจจากคำพูดหรือการกระทำที่คนใกล้ตัวแสดงออกมา มักลึกซึ้งและกินเวลานานกว่าจะเยียวยาได้ สิ่งหนึ่งที่ฉันเรียนรู้คือ การรู้จักตั้งเกราะป้องกันใจ แม้จะเป็นคนใกล้ตัวก็ไม่ได้หมายความว่าจะไว้ใจได้เต็มที่ ความระมัดระวังจึงเป็นสิ่งจำเป็น เพราะบางครั้งรอยยิ้มที่เราเห็น อาจกลายเป็นหน้ากากปกปิดการกระทำที่โหดร้ายในเวลาต่อมา นอกจากนี้ การเปิดใจพูดคุยอย่างมีสติและไม่เปิดเผยทุกสิ่งอย่างเกินไปก็ช่วยลดโอกาสที่จะถูกนำข้อมูลที่ไว้ใจไปใช้ทำร้ายเราได้ ฉันเองต้องฝึกใจให้เข้มแข็งและรู้จักเลือกคนที่ควรจะไว้ใจจริงๆ การให้อภัยถือเป็นการปลดปล่อยตัวเอง แต่ก็ไม่จำเป็นต้องเปิดโอกาสให้คนเดิมได้ทำร้ายอีก ปรัชญาของชีวิตที่สอนใจฉันคือ การเป็นคนดีไม่ใช่แปลว่าเราต้องไร้เดียงสาหรือถูกเอาเปรียบ แต่เป็นการรู้จักรักษาความดีและความรู้สึกของตัวเราพร้อมกับความระแวดระวังในเวลาเดียวกัน เพราะงูพิษยังมีเสียงเตือนก่อนแทง ส่วนคนบางคนกลับรอยยิ้มมาเพื่อซ่อนความคิดร้ายที่ซ่อนอยู่ การได้เรียนรู้และเติบโตจากประสบการณ์นี้ ทำให้เรามีภูมิคุ้มกันทางใจที่แข็งแรงขึ้น และสามารถเลือกที่จะเดินหน้าไปบนเส้นทางชีวิตอย่างมีสติและความสุขมากขึ้น
