✨แนะนำนิยายชายหญิงน่าอ่าน✨
🔔 บทนำ🔔
เรื่อง เพลงนรีเริงไฟ 🍯🍰
“กฎของรุ่นพี่คณะวิทย์มีแค่ 3 ข้อ สามข้อเท่านั้น ขอให้น้องปีหนึ่งท่องและจำไว้ให้ดี”
เสียงกร้าวนั้นฟังดูเป็นคำสั่งมากกว่าประโยคบอกเล่า หากถามว่าใครเป็นผู้พูด เหล่านักศึกษาปีหนึ่งจำนวนร่วมสองร้อยคนที่นั่งก้มหน้าก้มตามองยอดหญ้ากลางลานสนามไม่มีสิทธิ์รู้ได้เลย
“ข้อที่หนึ่ง รุ่นพี่ถูกเสมอ”
“ข้ อที่สอง รุ่นพี่ถูกเสมอ”
“ข้อที่สาม ถ้าจำไม่ได้ให้ย้อนไปดูข้อหนึ่งและสอง”
“...”
บังเกิดความเงียบงันหลังกฎสามข้อแสนเห่ยนั้นประกาศจบ
“เห่ย” ความเงียบทำให้ได้ยินแม้ผู้พูดจะเอ่ยเบาราวกระซิบ
“ใครพูด!!!”
แล้วมีหรือรุ่นพี่ปีสี่คณะวิทย์สุดโหดสวมเสื้อชอปสีน้ำตาลเข้มจะยอมถูกหยามหยันท่ามกลางสายตานักศึกษาใหม่เกือบสองร้อยชีวิต ที่สำคัญวันนี้เป็นสัปดาห์ที่สามของพิธีรับน้องใหม่ก่อนจะเข้าสู่การแนะนำสายรหัส
นักศึกษาชั้นปีที่หนึ่งทั้งชายและหญิงถูกสั่งให้นั่งอย่างเป็นระเบียบแถวตอนเรียงหนึ่ง บริเวณกลางลานสนามหญ้าสีเขียวอ่อน จึงถูกพี่ว้ากสั่งให้เงยหน้าขึ้นทันที
“เงยหน้าแล้วตอบมา ผมถามว่าใครเป็นคนพูด!”
คำสั่งดังก้อง สะท้อนไปทั่วบริเวณของรุ่นพี่ผู้ชายปีสี่หุ่นหมีใส่ชอปสีน้ำตาลเข้มมีแถบผ้าสีเหลืองคาดไว้ที่ต้นแขนขวา นั่นเป็นสัญลักษณ์ว่าเขาเป็นหนึ่งในทีมพี่ว้ากของคณะ และเป็นตัวเบ้ง ๆ ที่รุ่นน้องต้องยำเกรงเสียด้วย หากไม่อยากถูกกลั่นแกล้งไปตลอดปีการศึกษาอย่าได้ลองดี
“พวกคุณช่วยกันปกปิดใช่ไหมปีหนึ่ง!! ถ้าไม่ส่งเพื่อนคนที่พูดออกมา ผมจะสั่งพวกคุณวิ่งรอบสนามให้หมดทุกคนไม่ยกเว้น ว่าไง ใครพูด!!”
“ฮือ”
ปีหนึ่งในรั้วมหาวิทยาลัยเท่ากับเป็นน้องใหม่ในวัยเพียงสิบเก้าปี บางคนเป็นเด็กน้อยทั้งความคิดและขาดซึ่งประสบการณ์ต่อโลกภายนอกอันโหดร้ายป่าเถื่อน ครั้นพอออกจากอ้อมอกบุพการีและบ้านอันอบอุ่นปลอดภัย ต้องมาเจอเหล่าพวกรุ่นพี่ใจยักษ์ใจมารเข้า ต่างก็หวาดกลัว บางคนปากสั่นหน้าถอดส ีเป็นซีดเผือด บางคนถึงกับตาแดง ๆ เหมือนจะร้องไห้โฮออกมาอยู่รอมร่อ
“ถ้าบอกแล้วจะไม่ถูกทำโทษใช่ไหมครับ”
นิสิตชายน้องใหม่ใส่แว่นหนาเตอะร่างผอมกะหร่องในชุดวอร์มแบบเดียวกับเพื่อนร่วมคณะอีกหลายร้อยคนยกมือขอขึ้นพูด
เหมือนจะกล้าหาญ...หากเขาไม่พูดต่อในประโยคถัดมาหลังจากรุ่นพี่ปีสี่หุ่นหมีพยักหน้าอนุญาต
“คนนั้นพูดครับ”
เจ้าแว่นแสนเนิร์ดไม่พูดเปล่าแต่หันทั้งตัวเบี่ยงไปทางขวาเพื่อชี้มือไปยังผู้ชายหน้าเข้มคิ้วหนาท่าทางซื่อ ๆ คนหนึ่งที่อยู่ถัดจากตนไปอีกสองแถว อันที่จริงที่ผิวเข้มเห็นจะเป็นผลมาจากเพราะถูกผงถ่านทาไว้เหลือให้เห็นเพียงลูกตากับฟันที่ยังเว้นว่าง
“คุณ! คนที่เพื่อนเรียกน่ะ ลุกขึ้น” คนถูกสั่งลุกขึ้นพร้อมถอนหายใจ
ห นุ่มคิ้วเข้มตาเฉี่ยวเหมือนหงส์ ยิ่งยามเขาจ้องหน้าคู่สนทนาดูอย่างไรก็เหมือนพวกลูกคุณหนูแสนหยิ่งที่ไม่มีวันยอมก้มหัวให้ใครง่ายๆ มีบางจังหวะที่เขาตวัดหางตาไปมองนายแว่นเนิร์ดผู้แสนซื่อสัตย์ดั่งหมารับใช้พี่ว้าก
“ด่าพวกผมว่าเห่ยงั้นเหรอน้องปีหนึ่ง คุณชื่ออะไร"
“สุรชาติ…”
ชื่อแสนเชยเฉิ่มนั้นดูเหมือนจะทำให้พี่ว้ากหุ่นหมีชะงักอ้าปากค้าง ลืมตัวจนต้องหันหลังไปมองกลุ่มเพื่อนปีสี่ที่ยืนซ้อนเป็นแถวเรียงหน้ากระดานอยู่ไม่ไกลนัก ดูเหมือนทุกคนพากันเสใบหน้าและสายตามองไปทางอื่น ...
‘ล่oชื่อพ่อกูซะแล้วไอ้เวs’
💌อ่านต่อได้ที่👇
นิยายเรื่องเพลงนรีเริงไฟ
นามปากกา พรีมภารัณ
💞 readAwrite ✅ ธัญวลัย 📚 Ebook
#แนะนำนิย ายชายหญิง #นิยายชายหญิงอ่านฟรี #นิยายรักชายหญิง #รีวิวนิยายชายหญิง #นิยายวัยรุ่น
















