Phuket 100K Ultra Marathon 2026
เข้าเส้นชัยก่อน cut-off 22 นาที อยากบอกเลยว่าเริ่มแรกไม่คิดว่าจะวิ่งจบ เพราะไม่ซ้อมเลย เก็บระยะแต่ละเดือนไม่ถึงร้อยโล แต่ก็ไปเถอะไหนๆ ก็สมัครทุกอย่างไว้หมดแล้ว วิ่งให้ไกลเท่าที่จะทำได้ ได้คุยกับพี่โก้ พี่เขาพูดว่าอย่างน้อยให้ได้สัก 3 รอบแล้วกัน เราคิดแต่ตัดพ้อตัวเองว่าวิ่งไม่จบหรอก ไม่ได้ซ้อมดี ๆ เลย “ไม่คาดหวัง ไม่ผิดหวัง”
รอบ 1 ตั้งใจเตรียมหูฟัง วิ่งฟังเพลงชิลๆ สบายๆ ก่อนปล่อยตัวได้เจอพี่จอยเขาพนม ก็บ่นกับพี่จอยไปอีกรอบ ‘ไม่ได้ซ้อมเลยพี่ ขี้เกียจฝุดๆ ’
ปล่อยตัว 03:00 วิ่งไปเรื่อย ๆ พอเริ่มเหนื่อย ผ่านไปสิบกิโลถึงสวนยาง เพลงที่เปิดก็เริ่มฟังไม่รู้เรื่องแล้ว สนามก็ไม่ได้โฟกัสกับมันเท่าไหร่ เลิกเลย พอดีกว่า เลิกฟังเพลง กลับมาวิ่งโฟกัสสิ่งที่ทำอยู่เนี่ย 😅
รอบ 2 ตั้งใจเก็บหูฟัง เก็บโทรศัพท์ฝาก drop bag (ไม่พกโทรศัพท์เพราะคิดว่าวิ่งถนน ยังไงก็สามารถติดต่อกับผู้คนได้ง่ายอยู่แล้วถ้าเกิดเหตุอะไร) ตัวเบาขึ้นอะไรก็ดีขึ้นแหละ วิ่ง สลับเดินเร็ว แต่เริ่มมีอาการเจ็บเท้าเพราะรองเท้าบีบใส่ hoka arahi7 หน้าเท้าปกติ วิ่งได้แค่ 40 โล มากกว่านี้ไม่ไหว มาถึงตรงนี้ความคิดคือไม่เอาแล้ว อยากพอแล้ว บวกกับซ้อมก็ไม่ถึง ได้แค่นี้แหละ เข้าใจแล้วว่าความคิดที่อยากเลิกมันมีตลอดจริง ๆ ถ้าตั้งใจซ้อมให้ดีกว่านี้ความรู้สึกที่เอามาบั่นทอนตัวเองคงน้อยลง
รอบ 3 เปลี่ยนรองเท้า เปลี่ยนใจ 😁 พอเปลี่ยนรองเท้าเป็น hoka clifton 10 wide สบายเท้าขึ้นเยอะมาก ๆ (แน่นอนสิ 55) มีกำลังใจให้วิ่งต่อขึ้นมาเลยค่ะ แต่ปัญหาที่กวนตลอดเลยคือเรื่องท้องอืดทำให้วิ่ง หรือเดินได้ลำบากมาก ย่อยก็ไม่ดี บวกกับมือเริ่มชา และบวม มีการช๊อตแวะแปะมือกับเพื่อนที่วิ่งผ่าน ต้องให้ทีมกายภาพช่วยดู อาจเกิดจากการขาดเกลือแร่ หรือเวลาวิ่งแล้วเราเหนื่อย จะเผลอวิ่งแบบยก/ยักไหล่ ทำให้มีอาการมือชาได้ค่ะ พี่ทีมกายภาพเลยประคบเย็น ให้เติมเกลือแร่ และให้สังเกตสีปัสสาวะ กลับพฤติกรรมการวิ่งว่ายกไหล่ไหม พี่ ๆ ดูแลดีมาก
ดีใจที่เจอพี่จอยทุกรอบ และเชียร์ตลอดทาง ‘อย่าท้อนะ เดี๋ยวพี่รอ‘
ปรี : “สู้ค่าา แต่ถ้าเจ็บ หนูออกนะ ไม่ฝืน”
รวมถึงพี่ ๆ ที่เจอกันในเรสด้วยค่ะ พี่วิว น้องเจมส์
แล้วก็คุณลุงอายุ 70 ด้วยค่ะ (ถือวิสาสะถามอายุ เพราะได้คุยกันคุณลุงวิ่งหลายงาน และเยอะมาก รอบหน้าคงได้เจอในงาน cnx นะคะ)
รอบ 4 สภาพอากาศร้อนมาก ไม่มีแววว่าฝนจะตกเลยสักนิดเดียว ความฝันว่าจะวิ่งกลางสายฝนที่ฉ่ำ ๆ เหมือนปีที่แล้ว (ปรีมาซัพ) สลายไปหมดเลย เจอแดดเชียงคานว่าพอแล้ว มาเจอแดดที่ภูเก็ตอีกก็เริ่มท้อล่ะนะ แถมเวลาจะไม่พอ กลัวไม่ทันคัทออฟ ต้องรีบวิ่ง สลับเดินเร็ว เหนื่อยมาก เมื่อยมาก โชคดีที่วิ่งผ่าน 7-11 ได้ซื้อน้ำมะพร้าว โปรตีนชื่นใจ แล้วก็ชอบตรงที่เจอเพื่อน ๆ ที่เดินสวนกัน เชียร์กันไปมา สนุกดีนะ เสน่ห์ของงานคงอยู่ตรงนี้แหละ
รอบที่ 5 พี่แบงค์เคยบอกไว้ว่า “ถนนร้อยก็วิ่งได้ แต่ จะเบื่อไหม” ต้องยอมรับว่ารอบสุดท้ายนี้เริ่มเบื่อแล้ว อยากเข้าเส้นชัยให้มันจบ ๆ ไป แบบพอได้แล้วจ้าา 🤣 อยากนอนมากๆ
จบรีวิว
เป้าหมายที่เคยวางไว้ กับความอยากรู้ว่า
ถนน100 กับเทรล100 แบบไหนที่เหนื่อยกว่ากัน ตอนแรกก็ตอบว่าถนน ตอนนี้เริ่มเอนเอียงไปทางเทรลว่ายากกว่าแล้ว และกลับกลายเป็นเริ่มชอบถนนขึ้นมาเสียแบบนั้น แปลกดีเหมือนกัน
โดยรวมแล้วสนุกค่ะ ยังอยากวิ่งต่อไปเรื่อย ๆ ถึงแม้จะมีสิ่งที่อยากทำเพิ่มขึ้นมาใหม่ ๆ แล้วเหมือนกัน จะตั้งใจซ้อมให้หมือนตอนวิ่งเทรลร้อยแรกเลย แต่เริ่มอาทิตย์หน้านะ อิอิ