เรื่องคือคืนวันที่13 เหมือนว่าจะเห็นตัวเองยืนมองตัวเองอยู่ปลายเตียงชุดที่ใส่ก็ตามภาพเลย ตอนเห็นไม่ได้คิดอะไรมากเพราะคิดว่าน่าจะมาจากความเหนื่อยเพราะตอนกลางวันไปเดินเที่ยวมาแบบหนักมาก เลยคิดว่าอาจจะเหนื่อยหรืออาจจะฝัน แต่ส่วนตัวก็รู้สึกว่าไม่ได้ฝันเพราะจ้องนานมากกว่าที่ภาพจะค่อยหายไป แต่คิดว่าคงเป็น

ถ้าเราโตมาแบบไร้ซึ่งความฝันเราจะเหนื่อยขนาดนี้ไหมนะ ความฝันของเด็กคนนั้นที่ในอดีตเคยวาดฝันไว้ด้วยความสวยงาม พอโตขึ้นถึงได้รู้ว่ามันไม่ได้สวยงามอย่างที่เคยฝันไว้ แต่ถ้าหากไร้ซึ่งความฝันก็อาจจะไม่มีแรงสู้มาถึงทุกวันนี้ ตราบใดที่ความฝันนั้นมันยังคงเป็นสิ่งที่ใจยังต้องการก็จะสู้จนสุดแรงเลยแหละ #โตขึ้น

คือช่วงนี้จะคิดถึงบ้านมาก คิดถึงบรรยากาศ คิดถึงอาหาร คิดถึง คิดถึงคนที่บ้าน จนรู้สึกว่าอยากกลับไปอยู่บ้านจังอยากกลับไปดูแลคนที่บ้าน ทั้งที่มีโอกาสจะได้ไปทำงานใกล้บ้านแต่ตอนนั้นเลือกที่จะปฏิเสธไปแล้วก็เลือกที่จะเดินออกมาจากเซฟโซน”เพราะคำว่าอยากเติบโตอยากใช้ชีวิตของตัวเองอยากทำในสิ่งที่ชอบอยากค้นหาตั