ในช่วงเวลาที่เราพยายามใช้ชีวิตอย่างตรงตามเลน หรือตามทางเดินของตัวเอง หลายครั้งที่หัวใจกลับมีความรู้สึกแอบเอนไปหาคนเก่าที่เคยสำคัญ มันเป็นเรื่องธรรมชาติที่เกิดขึ้นกับหลายๆ คนเพราะความทรงจำและความรู้สึกดีๆ จากอดีต ยังคงฝังใจอย่างลึกซึ้ง ผมเองเคยผ่านช่วงเวลานี้มาบ้าง รู้สึกเหมือนต้องแบ่งใจให้กับปัจจุบันและอดีตไปพร้อมกัน มันไม่ง่ายเลยที่จะปล่อยวางความผูกพันที่มีต่อคนเก่า แต่ก็ต้องยอมรับว่าการยอมรับและเผชิญหน้ากับความจริงนี้ เป็นก้าวแรกที่จะช่วยให้เราเดินหน้าต่อไปได้อย่างมั่นคง วิธีที่ผมใช้ช่วยตัวเองคือการให้เวลากับความรู้สึกนั้นอย่างเต็มที่ แต่ไม่ปล่อยให้มันครอบงำชีวิตทั้งหมด การพูดคุยกับเพื่อนหรือเขียนบันทึกช่วยให้ระบายความในใจได้ดี และทำให้มองเห็นความรู้สึกของตัวเองชัดเจนขึ้น สุดท้ายแล้ว การใช้ชีวิตอย่างตรงเลน หมายความว่าเราไม่ทิ้งความจริงใจต่อตัวเองและคนรอบข้าง แม้ใจจะมีแอบเอนบ้าง แต่การยืนหยัดและก้าวไปข้างหน้าต่างหากที่ทำให้ชีวิตมีค่าและน่าจดจำมากที่สุด