เลิกเป็น "คนดี" ที่แอบเหนื่อย!

เมื่อได้อ่านบทความนี้แล้ว ผมรู้สึกได้เลยว่าการเป็นคนดีที่แอบเหนื่อยจริง ๆ คือปัญหาที่พบได้บ่อยในชีวิตประจำวันของหลายคน โดยเฉพาะคนที่กลัวจะทำให้คนอื่นผิดหวัง หรือกลัวความขัดแย้งจนไม่กล้าปฏิเสธ แม้ใจอยากจะปฏิเสธแต่ก็เลือกที่จะยอมรับงานหรืออยู่ในสถานการณ์ที่ไม่สบายใจ ผมเคยเป็นคนหนึ่งที่ยากจะปฏิเสธคำขอของคนอื่น จนบางทีรู้สึกหมดแรงและเครียดจากภาระหนักเกินไป และยังรู้สึกไม่ดีที่ตัวเองไม่ได้ดูแลความรู้สึกของตัวเองเท่าที่ควร จนได้เรียนรู้เรื่องการตั้งขอบเขตหรือการ say no อย่างสุภาพ เพื่อรักษาสุขภาพจิตของตัวเอง ผลปรากฏว่าทั้งความสัมพันธ์กับคนรอบข้างและความรู้สึกของตัวเองดีขึ้นมาก การฝึกเป็น "คนเห็นแก่ตัวแบบสุขภาพดี" หรือ healthy selfishness ไม่ใช่การเป็นคนเห็นแก่ตัวในทางลบ แต่หมายถึงการเคารพความต้องการของตัวเองก่อน เพื่อให้แบตเตอรี่ชีวิตไม่หมดจนไม่สามารถเป็นเพื่อนหรือคนรักที่ดีได้ การฝึกนี้เริ่มได้จากเรื่องเล็กน้อยเช่น ปฏิเสธคำเชิญที่ไม่อยากไปหรือขอเวลาดูแลตัวเองก่อน ไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดหรือเกรงใจเกินไป อีกเรื่องที่ได้รับประโยชน์มากคือการเข้าใจว่าการปฏิเสธไม่ได้หมายความว่าเราใจร้ายนะ แต่เป็นการรักษาขอบเขตเพื่อสุขภาพจิตของตัวเอง และเมื่อทำแบบนี้อย่างต่อเนื่อง จะช่วยลดความเครียดและความรู้สึก resent ที่เกิดจากการถูกเอาเปรียบ ส่วนคนที่เคยประสบปัญหาแบบนี้และอ่านแล้ว ผมอยากให้ลองฝึกพูดคำว่า "ไม่" กับเรื่องเล็ก ๆ ก่อน แล้วสังเกตการเปลี่ยนแปลงในชีวิตดู บางทีโลกไม่ได้แตกสลายเหมือนที่คิดไว้ และคุณจะพบว่า การเคารพตัวเองก็เป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้ชีวิตดีขึ้นจริง ๆ สุดท้าย ผมขอแนะนำให้ทุกคนมองว่าการพักผ่อน ฟื้นฟูพลังใจ และดูแลสุขภาพจิตตัวเองนั้นคือความจำเป็น ไม่ใช่เรื่องของความเห็นแก่ตัว และถ้าใครมีประสบการณ์เกี่ยวกับการฝืนใจทำสิ่งที่ไม่ได้ต้องการเพราะเกรงใจ มาคุยกันแลกเปลี่ยนกันได้ บทความนี้เป็นพื้นที่ปลอดภัยที่พร้อมจะรับฟังและให้กำลังใจทุกคนครับ