หม้อปูประจำปี🍲คิดถึง พ่อแม่ของฉันซึมเศร้า เรื่องจริง.. น้ำตา
มาเลยโชคดี 2026 #ความคิดเห็น_ความท้าทาย ยังไงก็คิดถึง #ทุกวัน_ชีวิต
เมื่อครอบครัวของฉันอยู่ด้วยกัน ทุกปีในตอนท้ายของปีพ่อของฉันซื้อจากตลาด แม้แต่ Zuwai ก็เต็มไปด้วยปูในช่วงปีใหม่และมีหม้อปูในวันที่ 31 แต่แม่ของฉันหายตัวไปและพ่อของฉันก็หายตัวไป ฉันได้รับแจ้งว่าคุณยายของฉันที่มีภาวะสมองเสื่อมเป็นมะเร็งและจะมีชีวิตอยู่เพียงสองปีดังนั้นฉันจึงรับลุงของญาติ วันส่งท้ายปีเก่าลูกสาวของยายของฉันก็ละทิ้งการดูแลของยายของเธอดังนั้นจึงเป็นภาระที่ยิ่งใหญ่สําหรับฉันที่จะดูแลหลานชายของฉันทุกวัน.. บ้านพ่อแม่ของฉันซึมเศร้า
มันยาก แต่ฉันไม่สามารถเกลียดมันได้และคุณยายของฉันชอบปูดังนั้นฉันจึงดําเนินการต่อหม้อปูประจําปีแทนพ่อที่เสียชีวิตของฉัน🦀
ฉันตั้งใจจะทำต่อไปจนกว่าฉันจะตายดังนั้นโปรดจำไว้!
อย่าลืม!
เป้าหมายของปีหน้าไม่ว่าคุณจะเบลอแค่ไหนอย่าโกรธและปฏิบัติอย่างอ่อนโยน🥲มันยากที่จะหงุดหงิด..
写真の湯気が立つ蟹鍋を見ると、「2025年-2026年 年末年始の思い出」って言葉がそのまま胸に刺さります。楽しかった年末年始の記憶があるほど、今の現実（介護・通院・家の空気）との落差でしんどくなるんですよね。 私も「実家に帰るのが憂うつ」な時期があって、まずやったのは“蟹鍋を続けるために自分が潰れない仕組み”を作ることでした。たとえば、鍋の日は完璧を目指さず、具材は「カニ＋しいたけ＋人参＋葉物」みたいに定番だけに絞る。だしも市販の昆布だしや寄せ鍋つゆを使ってOKにする。やることを減らすだけで、気持ちの余裕が少し戻りました。 介護中って、相手が好きなものほど「ちゃんとしてあげたい」気持ちが強くなって、疲れが増えがちです。なので私は、イライラしそうな日は先に“退避ルール”を決めました。深呼吸して別室に30秒だけ行く、温かい飲み物を一口飲む、声のトーンだけ下げる…短い動作でも、怒りの波が少し引きます。「優しく接する」って、気合よりも手順に近いと思いました。 あと、周りが手伝ってくれない状況だと孤立しやすいので、自治体の地域包括支援センターやケアマネさんに「今の負担が限界かも」と早めに共有しておくのが本当に大事です。短期のショートステイやヘルパーさんの調整、家族以外の手が入るだけで年末年始の“詰み感”が変わります。 蟹鍋は、亡くなった家族の代わりをする行事じゃなくて、今いる人 を温めるためのもの。続けるなら、あなた自身も温まれる形で続けてください。来年もまた、湯気の向こうに少しでも穏やかな時間が残りますように。
