ผู้หญิงเปิดรับ LGBTQ+ จริงไหม ถ้ายังรับหญิงรักหญิงไม่ได้?
ฉันนั่งดูซีรีย์ สอดสร้อยมาลา แล้วก็คุยกับเพื่อนผู้หญิงต่อเรื่องหญิงรักหญิงแบบไม่ได้คิดอะไร ตอนแรกก็เป็นบทสนทนาธรรมดา จนกระทั่งเธอพูดขึ้นมาว่า ดูซีรีส์ชายรักชายได้นะ รู้สึกว่าน่ารักดี แต่ถ้าเป็นผู้หญิงรักผู้หญิงกลับรู้สึกไม่โอเคขึ้นมาเฉย ๆ
ซึ่งเอาจริง ฉันได้ยินประโยคแบบนี้มาหลายรอบแล้ว มากพอจนเริ่มรู้สึกว่า มันไม่ใ ช่แค่เรื่อง “ชอบหรือไม่ชอบ” ในฐานะคนดูซีรีส์ แต่มันโยงไปถึงวิธีที่ผู้หญิงถูกทำให้มองตัวเองมาตั้งแต่เด็ก
ผู้หญิงจำนวนมากโตมาในสังคมที่ทำให้การเป็นผู้หญิงเหมือนต้องผ่านการประเมินตลอดเวลา ตั้งแต่หน้าตา บุคลิก น้ำเสียง ไปจนถึงวิธีใช้ชีวิต ทุกอย่างเหมือนถูกทำให้มีคะแนนโดยไม่รู้ตัว แม้ต่อให้โตขึ้นมาพร้อมคำว่า “รักตัวเอง” หรือ “ผู้หญิงต้องสนับสนุนผู้หญิง” มากแค่ไหน ความรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกมอง ถูกเปรียบเทียบ หรือถูกตัดสินก็ยังติดอยู่ลึก ๆ ในหลายคนอยู่ดี
เวลาผู้หญิงดูความรักระหว่างผู้ชาย มันเลยดูห่างจากตัวเองพอที่จะเสพได้แบบไม่ต้องป้องกันตัวเองมากนัก แต่พอเป็นผู้หญิงรักผู้หญิง ทุกอย่างกลับใกล้ขึ้นทันที เพราะคราวนี้ผู้หญิงกำลังมองผู้หญิงอีกคนในฐานะ “คนที่มีคุณค่าพอจะถูกร ัก” โดยไม่มีผู้ชายเป็นตัวกลางเลย
ฉันว่า…สังคมนี้ยังไม่ค่อยชินกับภาพนั้นเท่าไร
เราเห็นผู้หญิงถูกทำให้เป็นเป้าหมายของความรักมานาน แต่ไม่ค่อยเห็นผู้หญิงเป็นฝ่ายเลือกกันเอง ต้องการกันเอง หรือสร้างโลกของตัวเองขึ้นมาโดยไม่ต้องมีผู้ชายอยู่ตรงกลาง
หลายคนไม่ได้เกลียดหญิงรักหญิงหรอก แต่เขาแค่รู้สึกไม่คุ้น และบางครั้งมนุษย์ก็ผลักสิ่งที่ตัวเองไม่คุ้นออกไปก่อนโดยอัตโนมัติ ยิ่งถ้าโตมาในสังคมที่แทบไม่เคยทำให้ความรักระหว่างผู้หญิงดูเป็นเรื่องธรรมดา ความอึดอัดแบบนี้ก็ยิ่งเกิดขึ้นง่าย
ฉันคิดว่าการเปลี่ยนทัศนคติเรื่องแบบนี้ไม่ได้เริ่มจากการบอกว่าใครผิด หรือใครบูลลี่ใคร เพราะยิ่งคนรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกตัดสิน เขายิ่งปิดใจเร็ว
การทำให้คนเ ริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า ความรู้สึก “ไม่โอเค” นั้นแท้จริงเกิดมาจากอะไร มันมาจากการไม่ชอบจริง ๆ หรือจากการที่เราไม่เคยถูกสอนให้คุ้นกับภาพแบบนี้มาก่อน
อย่างไรก็ตาม ผู้เขียนอย่างฉันเชื่อว่า ความรักระหว่างผู้หญิงก็ไม่ได้ซับซ้อนกว่าความรักรูปแบบอื่นเลย มันก็เป็นแค่คนสองคนที่อยากมีใครสักคนให้กลับไปหาในวันที่เหนื่อยเหมือนกันนั่นแหละค่ะ
#คู่รักlgbtq #เลสเบี้ยน #สมรสเท่าเทียม🏳️🌈 #เพศหญิง #puffonlinemag
ในประสบการณ์ส่วนตัวของฉัน การยอมรับความหลากหลายทางเพศ โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างผู้หญิงด้วยกันนั้น มักเต็มไปด้วยความซับซ้อนทางความรู้สึกและทัศนคติที่ซ่อนเร้นภายในที่สังคมปลูกฝังมาตั้งแต่เด็ก อย่างที่บทความได้กล่าวถึง การที่ผู้หญิงรู้สึก “ไม่โอเค” กับหญิงรักหญิง แต่กลับสามารถดูซีรีส์ชายรักชายได้อย่างสบายใจ เป็นการสะท้อนถึงความคุ้นชินและนิยามความรักที่สังคมสร้างขึ้น ผู้หญิงถูกมองให้เป็นฝ่ายถูกเลือกและเป็นเป้าหมายของความรักผ่านสายตาของผู้ชาย แต่เมื่อความรักนั้นไม่ต้องอาศัยบุรุษเป็นตัวกลาง กลับทำให้เกิดความรู้สึกแปลกแยกและไม่คุ้นเคย ประสบการณ์ของฉันเองพบว่า หลายครั้งที่ผู้หญิงพยายามพูดถึงเรื่องหญิงรักหญิง มักถูกมองว่าผิดปกติ หรือบางครั้งก็ถูกตั้งข้อสงสัยว่าพวกเธอแค่ทดลองหรือต้องการความสนใจ การขาดความเข้าใจนี้ทำให้ทัศนคติหลายคนปิดกั้นโอกาสที่จะเรียนรู้และยอมรับความรักในรูปแบบที่หลากหลายมากขึ้น นอกจากนี้ การเปิดใจและตั้งคำถามกับตัวเองว่าสิ่งที่รู้สึกต่อต้านนั้นมาจากความไม่ชอบจริง ๆ หรือมาจากการที่เราไม่เคยได้รับการสอนให้คุ้นเคยกับความรักรูปแบบนี้มาก่อน คือกุญแจสำคัญในการเปลี่ยนแปลง ในฐานะผู้หญิงที่เติบโตมาในสังคมไทย ฉันเห็นว่าความรักระหว่างผู้หญิงก็เป็นความรักที่เต็มไปด้วยความงดงาม ความห่วงใย และความเข้มแข็งไม่ต่างจากความรักแบบอื่น ๆ ผู้หญิงสองคนสามารถเติมเต็มซึ่งกันและกัน และเป็นที่พักใจในวันที่เหนื่อยล้าต่างกันไม่มากนัก สุดท้ายนี้ การสนับสนุนทัศนคติที่เปิดกว้างและยอมรับความหลากหลายทางเพศในสังคม จะช่วยให้ผู้หญิงสามารถรักและถูกรักในแบบที่เป็นตัวเองได้อย่างเต็มที่ โดยไม่จำเป็นต้องมีกรอบหรือข้อจำกัดที่สังคมสร้างขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ดังนั้น การเรียนรู้และเปิดใจต่อความรักหญิงรักหญิง คือก้าวแรกที่จะช่วยให้สังคมผู้หญิงยอมรับ LGBTQ+ จริง ๆ อย่างแท้จริงได้ในอนาคต
