รีวิวเรียนการแสดงกับ ครูน้ำผึ้ง ณัฐริกา
ห้าชั่วโมงในห้องเรียนการแสดง ที่ทำให้ผมเข้าใจการสื่อสารมากขึ้น
บ่ายสามของวันอาทิตย์ ผมเดินเข้าไปในห้องเรียนการแสดงของครูน้ำผึ้ง ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์
สิ่งแรกที่แปลกใจไม่ใช่วิธีสอน แต่เป็นจำนวนคน ในห้องมีผู้เรียนแค่สามคน
ตอนแรกผมคิดว่าอาจมีคนยังมาไม่ครบ แต่ครูบอกว่านี่คือขนาดคลาสที่ตั้งใจไว้ เพราะครูต้องการดูแลผู้เรียนอย่างทั่วถึง สังเกตรายละเอียดของแต่ละคนได้จริง และเปิดโอกาสให้ทุกคนได้ทำงานกับตัวเองอย่างเต็มที่
บรรยากาศจึงใกล้เคียงกับไพรเวทคอร์สมากกว่าห้องเรียนทั่วไป ไม่มีความรู้สึกว่าต้องแข่งขันกับใคร ไม่มีแรงกดดันว่าต้องทำให้ดีที่สุด และไม่มีใครถูกตัดสินเมื่อทำอะไรพลาด สำหรับผม นี่เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้กล้าปล่อยตัวเองไปกับกระบวนการเรียนรู้มากขึ้น
ในคลาสที่ผมเรียนมีทั้งนักพากย์ และอินฟลูเอนเซอร์มาร่วมเรียนกัน ทุกคนเข้ามาด้วยเหตุผลไม่เหมือนกัน แต่สุดท้ายกลับกำลังฝึกทักษะเดียวกัน นั่นคือการสื่อสาร
ครูน้ำผึ้งไม่ได้เริ่มจากการสอนวิธีร้องไห้ วิธีแสดงอารมณ์ หรือเทคนิคทางการแสดงที่หลายคนคุ้นจากเบื้องหลังละคร
ครูเริ่มจากเรื่องที่ พื้นฐานกว่านั้น คือ การรับรู้ความรู้สึกของตัวเอง ครูอธิบายว่าคนดูอาจไม่รู้เทคนิคการแสดง แต่คนดูรับรู้ได้เสมอว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าจริงหรือไม่จริง หากนักแสดงรู้สึกจริง ความรู้สึกนั้นจะออกมาทางสายตาเองเพราะยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกว่ามันไม่ได้ใช้เฉพาะบนเวทีหรือหน้ากล้อง แต่มันเกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวันของเราด้วย
ในฐานะนักเขียนและนักการตลาด ผมใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการสื่อสาร ไม่ว่าจะเป็นการเขียนบทความ การสัมภาษณ์ การนำเสนอไอเดีย หรือการทำงานร่วมกับผู้คน
หลายครั้งเรามัวแต่คิดว่าจะพูดอะไร จะเขียนอย่างไร จะนำเสนอแบบไหน จนลืมกลับมาถามตัวเองว่าจริง ๆ แล้วเรารู้สึกอย่างไรกับสิ่งที่กำลังสื่อสาร
เมื่อครูพาผู้เรียนค่อย ๆ ทำงานจากข้างในก่อน ผมจึงเริ่มเข้าใจความหมายของคำว่า Inner to Outer มากขึ้น การสื่อสารที่มีพลังอาจไม่ได้เกิดจากการเลือกคำที่ดีที่สุดเสมอไป แต่อาจเกิดจากความชัดเจนของความรู้สึกที่อยู่เบื้องหลังคำพูดเหล่านั้น
สิ่งที่ผมชอบอีกอย่างคือความอบอุ่นของห้องเรียน ตลอดห้าชั่วโมง ครูรับฟังทุกคนอย่างตั้งใจ ไม่มีคำตอบสำเร็จรูป ไม่มีการตัดสินว่าใครเก่งหรือไม่เก่ง และไม่มีใครถูกเปรียบเทียบกับใคร
ผมว่ายุคนี้คนจำนวนมากใช้ชีวิตอยู่กับการประเมินผลตลอดเวลา การได้อยู่ในพื้นที่ที่ปลอดภัยพอจะทดลอง พลาด และเรียนรู้ กลายเป็นประสบการณ์ที่มีค่ากว่าที่คิด
พอเงยหน้ามองนาฬิกาอีกครั้ง ก็เกือบสองทุ่มแล้ว ห้าชั่วโมงผ่านไปเร็วจนน่าแปลกใจ ผมเดินออกจากห้องเรียนด้วยความสุข ซึ่งไม่แปลกใจว่าทำไมคนจากหลากหลายอาชีพถึงเลือกมาเรียนการแสดง เพราะสิ่งที่ได้กลับมาอาจไม่ใช่ทักษะการแสดงเพียงอย่างเดียว แต่ยังมีความเข้าใจเรื่องการฟัง การสังเกต และการสื่อสารกับผู้คน ซึ่งเป็นทักษะที่ไม่ว่าทำงานสายไหนก็ต้องใช้ทุกวัน
การเรียนด้วยความสุขนี่เองที่เป็นเหตุผลที่ทำให้ห้าชั่วโมงในบ่ายวันอาทิตย์ ผ่านไปเร็วกว่าที่ผมคิดไว้มาก
#เรียนการแสดง #Lemon8ฮาวทู #ป้ายยากับlemon8 #lemon8ไดอารี่ #puffonlinemag
ในความคิดเห็นส่วนตัวของผม การเรียนการแสดงกับครูน้ำผึ้ง ณัฐริกาไม่ได้เป็นเพียงแค่การเรียนรู้เทคนิคการแสดง แต่เป็นการเปิดโอกาสให้เราได้สำรวจตัวเองและเข้าใจความรู้สึกภายในอย่างลึกซึ้งมากขึ้น สิ่งที่ประทับใจคือลักษณะคลาสเรียนที่มีผู้เรียนเพียงไม่กี่คน ทำให้ครูสามารถดูแลใกล้ชิดและตอบสนองความต้องการของผู้เรียนแต่ละคนได้เต็มที่ ซึ่งแตกต่างจากคลาสเรียนการแสดงทั่วไปที่มักมีผู้เรียนจำนวนมาก ส่งผลให้สภาพแวดล้อมในห้องเรียนอบอุ่น เป็นกันเอง และเต็มไปด้วยความปลอดภัยทางอารมณ์ที่ช่วยให้เราไม่กลัวการทดลองหรือผิดพลาด อีกจุดหนึ่งที่เป็นประโยชน์มากคือการไม่เน้นสอนเทคนิคการแสดงตามสูตรสำเร็จ แต่ครูเน้นให้เราได้ฝึกรับรู้ความรู้สึกของตัวเองก่อน ซึ่งทำให้การแสดงออกมามีความจริงใจและมีพลัง เพราะความรู้สึกจริงจะสะท้อนผ่านสายตาและท่าทาง ทำให้ผู้รับชมหรือผู้ฟังเกิดความเชื่อมโยงตามไปด้วย สำหรับคนที่ทำงานหรือใช้ชีวิตที่เน้นการสื่อสาร ไม่ว่าจะเป็นการพูด การเขียน หรือการนำเสนอไอเดีย การเข้าใจและตระหนักถึงความรู้สึกที่แท้จริงข้างในจะช่วยให้ข้อความที่สื่อออกไปทรงพลังและน่าเชื่อถือยิ่งขึ้น ผมเองรู้สึกว่า การเรียนครั้งนี้ยังช่วยฝึกทักษะการฟังและการสังเกตคนอื่นอย่างลึกซึ้งมากขึ้น เพราะการแสดงที่ดีไม่ใช่แค่การแสดงออก แต่รวมถึงการรับรู้และโต้ตอบกับผู้คนอย่างเหมาะสมด้วย ซึ่งทักษะเหล่านี้ล้วนเป็นประโยชน์ในชีวิตประจำวันและการทำงานทุกสายงาน โดยสรุป การเรียนการแสดงกับครูน้ำผึ้งครั้งนี้จึงไม่ใช่เพียงแค่การเพิ่มพูนทักษะแสดง แต่เป็นการเสริมสร้างความมั่นใจในตัวเองและการสื่อสารที่สมบูรณ์แบบจากภายในสู่ภายนอกอย่างแท้จริง ซึ่งผมอยากแนะนำให้ใครก็ตามที่สนใจพัฒนาตัวเองและการสื่อสารได้ลองเข้าร่วมดูสักครั้ง
