ทำงานจนลืมวันลืมปี ลืมที่จะออกไปมีความสุข

เมื่อมาถึงช่วงวัย 40+ หลายคนคงรู้สึกเหมือนกับผู้เขียนที่งานไม่มีวันหมดจริงๆ งานใหม่ๆ ยิ่งเพิ่มเข้ามาไม่หยุด ถึงแม้จะรักงานและใส่เต็มที่ แต่ก็ทิ้งความสำคัญของการดูแลตัวเองและความสุขส่วนตัวไว้เบื้องหลังไปโดยไม่รู้ตัว ประสบการณ์นี้ทำให้ผมตระหนักว่าการทำงานหนักโดยไม่พักผ่อนหรือจัดสรรเวลาสำหรับตัวเองและครอบครัวนั้นเป็นเรื่องที่น่ากังวล เพราะเวลาของเรามีจำกัด หากเรายังคงเผชิญกับงานที่เพิ่มขึ้นไม่หยุดและไม่หยุดพัก สุดท้ายความเหนื่อยล้าจะกลายเป็นอุปสรรคต่อสุขภาพจิตและร่างกาย ในชีวิตจริง ผมจึงเริ่มปรับเปลี่ยนวิธีการทำงานและใช้ชีวิต โดยตั้งเป้าว่าจะไม่รอให้ "งานหมด" ก่อนที่จะมีความสุข เพราะนั่นแทบเป็นไปไม่ได้ ผมเลือกที่จะจัดลำดับความสำคัญ จัดเวลาว่างเล็กๆ น้อยๆ เพื่อลุกขึ้นไปเดินเล่น เจอกับเพื่อน หรือทำกิจกรรมที่ชอบ เช่น ดูหนัง ฟังเพลง หรือแม้แต่ชวนครอบครัวทานข้าว การลงมือทำสิ่งที่ช่วยให้ตัวเองรู้สึกสดชื่นและมีพลังใหม่ๆ กลับไปเผชิญงานที่ยังรออยู่ ทำให้ผมรู้ว่าความสุขไม่ได้ขึ้นอยู่กับสถานะหรืองานที่ทำ แต่ขึ้นกับการบาลานซ์ชีวิตและงานอย่างมีสติ จากประสบการณ์นี้ ผมอยากแนะนำให้ทุกคนที่กำลังรู้สึกเหมือน "ยิ่งทำงาน งานยิ่งเพิ่ม" ควรลองมองหาวิธีการจัดตารางเวลาที่ช่วยให้หยุดพักบ้าง หรือหาช่องทางเล็กๆ น้อยๆ ในแต่ละวันเพื่อเติมเต็มความสุขให้กับตัวเอง เพราะสุดท้ายงานจะมีวันพรุ่งนี้เสมอ แต่เวลาและสุขภาพของเราไม่มีวันทดแทนได้ ชีวิตที่ดีไม่ได้วัดกันที่จำนวนงาน ที่สำคัญคือการรู้จักให้เวลากับตัวเองและหัวใจของตัวเอง เพื่อให้เราไม่หลงลืมความสุขและความหมายที่แท้จริงของชีวิตจริงๆ