ตอนเด็กๆ ผมเคยกลัวผี แต่โตขึ้นกลับกลายเป็นกลัวเวลามากกว่า เพราะเวลามีความยุติธรรมและไม่ประนีประนอมกับใคร มันไม่รั้งรอเราเลยแม้แต่น้อย แม้เราจะอยากเดินช้าๆ หรือหยุดพัก เวลาก็ยังคงเดินต่อไปเสมอ สิ่งนี้ทำให้ผมเข้าใจว่าชีวิตเราเองก็ไม่ต่างอะไรกับเวลา การเดินทางของเราไม่สามารถย้อนกลับ หรือละเลยได้ ดังนั้นเราควรใช้เวลาที่มีอย่างคุ้มค่า โดยไม่ต้องกลัวการเปลี่ยนแปลงหรือความไม่แน่นอนของเวลา การเรียนรู้ที่จะยอมรับและอยู่กับเวลานั้นๆ เป็นสิ่งที่ช่วยให้ผมรู้สึกสงบขึ้น เพราะมันสอนให้เรามีความอดทนและไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ถึงแม้ว่าจะต้องเผชิญกับความท้าทายหรือสิ่งที่ไม่อยากเจอในชีวิตก็ตาม ประสบการณ์ส่วนตัวนี้อยากแบ่งปันเพื่อให้ทุกคนมีแรงใจที่จะก้าวเดินไปข้างหน้าภายใต้เวลาที่ไม่หยุดนิ่ง ไม่ว่าจะรักแฟน สมรสเท่าเทียม หรือความสัมพันธ์ใดๆ เวลาก็จะเป็นเครื่องเตือนใจว่าเราควรให้คุณค่ากับทุกช่วงเวลาที่เรามีให้กับสิ่งที่เรารักจริงๆ