นึกว่าโดนรวบโอ๊ยน้อออ😂😂

ตอนเห็นรูปครั้งแรก (โดยเฉพาะภาพที่ทุกคนทำหน้าจริงจังมาก) เราเผลอคิดเหมือนกันว่ามีเหตุการณ์อะไรหรือเปล่า เพราะบรรยากาศมันดู “เคร่ง” เกินอีเวนต์ทั่วไป แต่พอไล่อ่านรายละเอียดจากภาพแล้วถึงเข้าใจว่าเป็นภาพจากงานที่ “สถาบันวิจัยเซรามิกหนานผิงเจี้ยนเหยา” วันที่ 5 พฤศจิกายน เลยทำให้โทนภาพมันออกแนวทางการ/ทางการหน่อย ๆ ไม่ได้มีดราม่าอะไรนะทุกคน ถ้าพูดถึงชื่อที่หลายคนเสิร์ชกันอย่าง “หลี่เพ่ยเอิน” บอกเลยว่าในคอลลาจนี้เขาเด่นมาก แบบเด่นด้วยความนิ่ง! เป็นความหล่อสายหน้าเข้มที่ไม่ได้ต้องยิ้มเยอะ แต่พอมองใกล้ ๆ จะเห็นรายละเอียดหน้าเป๊ะมาก โครงหน้าชัด ตาคม แล้วผิวคือดีสุด ๆ ฟีล “หน้าสดก็ยังรอด” ของจริง เหมือนที่หลายคนพูดกันว่าเบ้าหน้าฟ้าประทาน ซึ่งเราก็เห็นด้วยเต็ม ๆ อีกอย่างที่สังเกตได้คือเวลาหลี่เพ่ยเอินอยู่รวมกับคนอื่น ๆ ในภาพกลุ่ม มันยิ่งทำให้ลุคเขาดูมีออร่าขึ้นไปอีก เพราะทุกคนในเฟรมค่อนข้างคีพคาแรกเตอร์จริงจัง แต่หลี่เพ่ยเอินจะมีความ “นิ่งแบบหล่อ” ที่ดึงสายตาได้ตลอด โดยเฉพาะภาพโคลสอัพที่เห็นมุมหน้าชัด ๆ ยิ่งรู้สึกว่าแค่ทำหน้าเฉย ๆ ก็หล่อแล้ว ส่วนใครที่ตามเจียงเหิงอยู่แล้ว น่าจะเข้าใจโมเมนต์เดียวกันคือ “บทบักเสิ่นเหมาะมาก” เพราะหน้าตึง ๆ แบบนี้เข้าคาแรกเตอร์สุด ๆ พอเห็นภาพจากงานนี้เลยยิ่งเชื่อว่าบทที่ต้องคุมโทนจริงจังหรือมีความเครียด ๆ เขาน่าจะเอาอยู่มาก ถ้าเพิ่งเริ่มสนใจหลี่เพ่ยเอินจากภาพเซ็ตนี้ แนะนำให้ลองตามดูภาพอีเวนต์/สื่อสัมภาษณ์เพิ่มเติม เพราะจะได้เห็นอีกด้านที่ไม่ใช่แค่ลุคเคร่ง ๆ ในงานทางการ บางช่วงเขาจะมีมุมยิ้ม มุมคุยกับคนอื่น ๆ ที่ดูละมุนขึ้น ทำให้รู้เลยว่าที่เราโดนตกไม่ใช่แค่เพราะ “หน้าตึง” แต่เป็นเพราะองค์รวมมันดีจริง ๆ