How to manage suffering is to stop thinking.
If we take a closer look at how to manage suffering, the most workable may not come from waiting for state policies to solve abdominal problems or gushing account numbers, but from catching the right root of the breakdown in our lives, it starts and ends at our own heads. We should see that some people are rich but dark-faced, sleepless, while some people spend the morning smiling more broadly. Honestly, the ultimate goal that humans run after is not a receipt or a balance. It is a sense of peace and happiness inside.
Our lives can't avoid pain, being cursed by our boss, the economy is broken, the stock is falling. It's the first arrow that we have to hit each other. But the point is, we like to pick up the second arrow to repeat ourselves, worry, anger, or picking up bad things all night. This is the suffering we choose for ourselves. Even though the reality on this planet is just located, it doesn't mean anything. We put a sign on it. Think about it. One person sees it as a hundred baht per life, but the other person may see it as just a piece of ink.
Now, it must be distinguished first between the word idea and thinking. These two things are not the same thing. Thoughts are things that come up in our own head, uncontrollable, and they do not hurt anyone. But the problem will arise as soon as we start to come into thinking mode, that is, to add it to the thinking mode, to find a reason, to judge correctly. Thinking is the energy pump and the root of all the chaos. Notice that when we are so happy, our heads will be very open. There is no concern in our heads. But when we start to push ourselves around, think a lot of things like stepping on a pedal until the machine goes to the red zone, our emotions will be Swing hard along. The more you think, the more you break.
So how do we survive this cycle? Frankly, the best way to deal with suffering is to reduce the airtime of thinking, leave the mind free. Imagine a bowl of muddy water. If we want to clear the oil, we don't have to stir our hands or try to scoop out the mud. Just leave it still. The sediment will fall to the bottom of the bowl. The mind is the same. Fighting the idea is like wriggling in quicksand. The more we fight, the more we sink. Just realize that
Thinking and letting it flow.
Many people may argue that if you do not think, then life will drive from where to fight. There are two kinds of goals. The first is to do because you feel deprived. Do because you are afraid of falling into a procession. The debt is tight. Even if you spin the top to the end, it is still very upset. Cut the picture to the goal from the inspiration. It is to do because the sound inside is demanding. No one has to bless or pay a bonus. Ready to go. In this mode, the energy is lighter and can go farther.
Let's just say that our brains are trained to be addicted to anxiety, constantly trying to drag us back to stress, but if we learn to be a viewer, don't jump into everything, let the sediment in the head lie down on our own, we will see a lot clearer. Don't forget that we are only one thought away from peace. Seriously, these days that are tired, tired of real problems, or tired of self-deceived stories in our heads.
จากประสบการณ์ส่วนตัว การรู้จักแยกแยะระหว่าง "ความคิด" กับ "การคิด" เป็นกุญแจสำคัญที่ช่วยลดความทุกข์ในชีวิตได้อย่างมาก ความคิดจะผุดขึ้นมาเองโดยไม่ต้องควบคุม ซึ่งไม่จำเป็นต้องกลัวหรือกังวล แต่เมื่อเราพยายามไปตีความหรือวิเคราะห์จนเกินไป นั่นแหละคือจุดเริ่มต้นของความเครียดและความไม่สบายใจ ผมเคยลองฝึกตัวเองโดยการสังเกตความคิดที่เกิดขึ้น โดยไม่ไปจับจ้องหรือแก้ไข เพียงแค่ยอมรับว่าความคิดเหล่านั้นมีอยู่และปล่อยให้มันผ่านไปเหมือนเมฆลอยบนท้องฟ้า ซึ่งช่วยให้กลับมารู้สึกสงบและลดความวิตกกังวลลงได้เยอะมาก เปรียบเทียบกับชามน้ำโคลนที่ถูกกวนถี่ๆ การปล่อยให้มันนิ่งโดยไม่พยายามจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง คือวิธีที่ดีที่สุดในการรักษาความสงบใจ เพราะยิ่งเราฉุดตัวเองลงไปคิดมาก เราก็เหมือนยิ่งจมลงไปในทรายดูดยิ่งขึ้น การเลิกมโนหรือหยุดคิดฟุ้งซ่านไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่มีเป้าหมายหรือไม่พยายามเดินหน้า แต่หมายถึงการมีแรงผลักดันจากแรงบันดาลใจภายในตัวเอง ไม่ใช่แรงกดดันจากความกลัวหรือความขาดแคลน ท้ายที่สุด การตระหนักว่าความทุกข์ส่วนใหญ่มาจากการเลือกคิดมากเกินไป จะช่วยให้เราเป็นคนดูความคิดของตัวเองอย่างใจเย็นขึ้น การฝึกจิตใจให้ปล่อยวาง ควบคุมเวลาคิด และลดการมโนเป็นเคล็ดลับง่ายๆ ที่นำไปใช้ได้จริง และทำให้ชีวิตคุณมีความสุขและสงบมากขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ