私は幼なじみを暴君に育てました。
この物語には面白いセールがあります。嫉妬深い主人公はしがみつき、狂っています。プロットは、体を着て時間を遡ることの両方です。しかし、戻った人が主人公であり、主人公は過去を思い出します。この物語は、原作とフィクションという言葉にしがみつくヒロインにイライラするかもしれません。それでも主人公との障壁を描き、主人公の気持ちを受け入れないでください。しかし、個人的には、ヒロインはそれほど迷惑ではありません。主人公が後退できないので、それはさらに面白いです。555ヒロインは避けますが、主人公は攻撃的です。キツネは非常に狡猾です。主人公はとても良く、内心哀れみを感じます。しかし、主人公はヒロインをもっと愛しています。ヒロインが何回過去に戻り、たった一人に会うだけで、もう一度会いたいと思っているかを知るために読んでみる 必要があります。死んでも大丈夫です。会うだけ。ああ、この暴君皇帝はあなたをとても愛しています。宮殿全体を愛し、ヒロイン以外は知っている😂。
あらすじ
普通の韓国人サラリーマンから、フィクションの中でヴェシェを演じるために次元を突き抜け、それ以降現実世界に戻るために、彼女は自分自身の役割である死を完成させなければならなかったが、すべてが終わろうとしていた日、彼女は10歳の時に再びヴェシェに戻り、以前の役割が何であったかを知らずに、物語の主人公であるジェドを架空の邪悪な暴君に育て、再び現実世界に戻ることを決めた。。。？？
🌟🌟スコア: 9/10
カカオページで読む
ถ้าใครกำลังหาเรื่อง “ฉันเลี้ยงเพื่อนสมัยเด็กให้กลายเป็นทรราช” ว่าอ่านแล้วฟีลเป็นยังไง บอกเลยว่าเสน่ห์หลักของเรื่องนี้คือความ “ย้อนเวลาแบบพระเอกจำได้หมด” แล้วเอามาเล่นกับความคลั่งรักแบบไม่แผ่วค่ะ คือไม่ได้มาแนวดราม่าหนักอย่างเดียว แต่มีจังหวะตลก/ขายขำเยอะมาก โดยเฉพาะเวลานางเอกพยายามยึดติดกับ “บทนิยาย” กับ “เส้นเรื่องต้นฉบับ” แล้วพระเอกอย่างเจด ทารันโต้ดันรุกไม่หยุด เหมือนจะบอกว่า ต่อให้เส้นเรื่องจะเขียนไว้ยังไง เขาก็เลือกเธออยู่ดี พล็อตที่ทำให้ติดคือฝั่งนางเอก (วีเช่ อาเมลเลียน) เป็นคนทะลุมิติมารับบทในนิยาย และเงื่อนไขการกลับโลกเดิมคือ “ต้องเล่นบทจนจบ” ซึ่งก็คือความตาย แต่พอใกล้จบกลับโดนรีเซ็ตย้อนมาเป็นเด็กอายุ 10 ขวบอีกครั้ง แบบที่เธอเองยังงงว่ารอบก่อนพลาดตรงไหน ถึงทำให้เรื่องมันไม่จบตามสคริปต์ จุดนี้ทำให้คนอ่านลุ้นว่า รอบนี้เธอจะวางแผนยังไง และที่สำคัญคือ…ทำไมพระเอกถึงเหมือนรู้ทุกอย่าง สิ่งที่อยากชวนสังเกตก่อนอ่าน (กันกดออกกลางทาง) คือคาแรกเตอร์นางเอกจะมีความ “ยึดบท” หน่อย ชอบตั้งกำแพงกับความรู้สึกตัวเองเพราะกลัวหลุดเส้นเรื่อง แต่ถ้าอ่านไปเรื่อยๆ จะรู้ว่ามันเป็นความตลกแบบน่าเอ็นดูมากกว่า ไม่ได้ทำให้อารมณ์เสียขนาดนั้น เพราะพระเอกเป็นฝ่ายสร้างซีนให้เองตลอด ทั้งหวง ทั้งหื่น…เอ้ย ทั้งหยอด ทั้งง้อ แถมยังมีความเจ้าเล่ห์แบบจิ้งจอกด้วย อีกอย่างที่หลายคนชอบคือโทนภาพ/บรรยากาศสวยมาก แนวดอกไม้-ปราสาท-ชุดทางการอลังๆ มีฉากกุหลาบชมพู กุหลาบน้ำเงิน และซากุระที่ช่วยดันอารมณ์ให้โรแมนติกขึ้น ฉากที่วีเช่เลี้ยงดูเจดตอนเด็กก็ทำให้เห็นพัฒนาการความผูกพันชัดมาก จากเด็กที่เหมือนขาดบางอย่าง ค่อยๆ โตไปเป็นองค์ชาย/จักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ แต่ดันอ่อนโยน (กับเธอคนเดียว) สำหรับคนที่ลังเลว่าจะเหมาะกับตัวเองไหม แนะนำเลยถ้าชอบ: มังฮวาเกิดใหม่/ทะลุมิติ, พระเอกทรราชคลั่งรัก, พระเอกย้อนเวลาซ้ำๆ เพื่อคนรัก, นางเอกสายพยายามคุมบทแต่คุมไม่อยู่ และมีพระรองแสนดีให้แอบสงสารนิดๆ อ่านได้ทาง KakaoPage แล้วค่อยกลับมาคุยกันว่าคิดว่าพระเอกย้อนเวลากี่ครั้งกันแน่