I raised my childhood friends to become tyrants.
This story has a funny sale. The jealous hero clings to and is crazy. The plot is both wearing a body and going back in time. But the person who goes back is the hero and the hero remembers the past. This story may be annoyed by the heroine who clings to the original and the word fiction. Still draw a barrier with the hero, do not accept the feeling of the hero. But personally, the heroine is not so annoying. It is even funny because the hero can not retreat. 555 The heroine avoids, but the hero is aggressive. The fox is extremely cunning. The hero is very good, secretly pity. But the hero loves the heroine more. Must try to read to know how many times the heroine goes back in time and only to meet only one person but would like to meet One more time, even if you die, it's okay. Just meet you. Oh, this tyrant emperor loves you very much. Love the whole palace, know except the heroine 😂.
Synopsis
From an ordinary Korean office worker who caught her through the dimensions to play Veche in fiction, to return to the real world from then on, she had to complete her own role, which was death, but on the day everything was about to end, she turned back into Veche at the age of 10 again without her knowing what her previous role had gone wrong, and Veche decided to raise Jed, the hero of the story, to become a fictional evil tyrant in order to return to the real world again...??
🌟🌟 Score: 9 / 10
Read on kakao page
# kakaopage # Manghwa # Entertainment # Korean cartoon # webtoon
ถ้าใครกำลังหาเรื่อง “ฉันเลี้ยงเพื่อนสมัยเด็กให้กลายเป็นทรราช” ว่าอ่านแล้วฟีลเป็นยังไง บอกเลยว่าเสน่ห์หลักของเรื่องนี้คือความ “ย้อนเวลาแบบพระเอกจำได้หมด” แล้วเอามาเล่นกับความคลั่งรักแบบไม่แผ่วค่ะ คือไม่ได้มาแนวดราม่าหนักอย่างเดียว แต่มีจังหวะตลก/ขายขำเยอะมาก โดยเฉพาะเวลานางเอกพยายามยึดติดกับ “บทนิยาย” กับ “เส้นเรื่องต้นฉบับ” แล้วพระเอกอย่างเจด ทารันโต้ดันรุกไม่หยุด เหมือนจะบอกว่า ต่อให้เส้นเรื่องจะเขียนไว้ยังไง เขาก็เลือกเธออยู่ดี พล็อตที่ทำให้ติดคือฝั่งนางเอก (วีเช่ อาเมลเลียน) เป็นคนทะลุมิติมารับบทในนิยาย และเงื่อนไขการกลับโลกเดิมคือ “ต้องเล่นบทจนจบ” ซึ่งก็คือความตาย แต่พอใกล้จบกลับโดนรีเซ็ตย้อนมาเป็นเด็กอายุ 10 ขวบอีกครั้ง แบบที่เธอเองยังงงว่ารอบก่อนพลาดตรงไหน ถึงทำให้เรื่องมันไม่จบตามสคริปต์ จุดนี้ทำให้คนอ่านลุ้นว่า รอบนี้เธอจะวางแผนยังไง และที่สำคัญคือ…ทำไมพระเอกถึงเหมือนรู้ทุกอย่าง สิ่งที่อยากชวนสังเกตก่อนอ่าน (กันกดออกกลางทาง) คือคาแรกเตอร์นางเอกจะมีความ “ยึดบท” หน่อย ชอบตั้งกำแพงกับความรู้สึกตัวเองเพราะกลัวหลุดเส้นเรื่อง แต่ถ้าอ่านไปเรื่อยๆ จะรู้ว่ามันเป็นความตลกแบบน่าเอ็นดูมากกว่า ไม่ได้ทำให้อารมณ์เสียขนาดนั้น เพราะพระเอกเป็นฝ่ายสร้างซีนให้เองตลอด ทั้งหวง ทั้งหื่น…เอ้ย ทั้งหยอด ทั้งง้อ แถมยังมีความเจ้าเล่ห์แบบจิ้งจอกด้วย อีกอย่างที่หลายคนชอบคือโทนภาพ/บรรยากาศสวยมาก แนวดอกไม้-ปราสาท-ชุดทางการอลังๆ มีฉากกุหลาบชมพู กุหลาบน้ำเงิน และซากุระที่ช่วยดันอารมณ์ให้โรแมนติกขึ้น ฉากที่วีเช่เลี้ยงดูเจดตอนเด็กก็ทำให้เห็นพัฒนาการความผูกพันชัดมาก จากเด็กที่เหมือนขาดบางอย่าง ค่อยๆ โตไปเป็นองค์ชาย/จักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ แต่ดันอ่อนโยน (กับเธอคนเดียว) สำหรับคนที่ลังเลว่าจะเหมาะกับตัวเองไหม แนะนำเลยถ้าชอบ: มังฮวาเกิดใหม่/ทะลุมิติ, พระเอกทรราชคลั่งรัก, พระเอกย้อนเวลาซ้ำๆ เพื่อคนรัก, นางเอกสายพยายามคุมบทแต่คุมไม่อยู่ และมีพระรองแสนดีให้แอบสงสารนิดๆ อ่านได้ทาง KakaoPage แล้วค่อยกลับมาคุยกันว่าคิดว่าพระเอกย้อนเวลากี่ครั้งกันแน่